پل رينالدز گزارشگر امور جهانی وبسايت خبری بی بی سی

	جمهوری خواهان هم اکنون هر دو مجلس نمايندگان و سنا را کنترل می کنند

با نزديک شدن تاريخ انتخابات، دموکرات ها از اين مساله دلگرم هستند که فضای سرخوردگی عمومی نسبت به جنگ در عراق برگ برنده ای به دست آنها می دهد.

به علاوه افشای نامه های الکترونيکی مارک فولی، نماينده جمهوری خواه، که با محتوای جنسی برای کارآموزان جوان کنگره می فرستاد و متعاقبا استعفای او در خلال اين پرسش ها که چرا سلسله مراتب قدرت حزبی زودتر مانع اين رفتار او نشده بود، ارمغان غيرمنتظره ديگری برای دمکرات ها آورده است.

درپی اين رويدادها ناگهان تعداد بسيار بيشتری از کرسی های جمهوری خواهان که تصور می شد ايمن باشد اکنون به چالش گرفته شده است.

در مقابل پرزيدنت بوش و جمهوری خواهان بر اقتصاد و امنيت ملی تمرکز کرده اند.

استيلا

استيلای جمهوری خواهان بر مجلس نمايندگان کنگره از سال 1994 که اکثريت را ازان خود کردند ادامه داشته است، حادثه ای که منادی آغاز "انقلاب جمهوری خواهان" بود.

آن نخستين بار از سال 1954 بود که جمهوری خواهان اکثريت را به دست می گرفتند و هرچند تسلط آنها بر سنا از آن زمان دائمی نبوده است اما مسلما حال و روز بسيار خوبی داشته اند.

جابجايی به سوی دمکرات ها؟

امسال دمکرات ها اميدوارند که مشکلاتی که پرزيدنت بوش با آنها روبروست، به خصوص در عراق، به آنها مجال پيروزی دهد.

بخت از يک نظر ديگر هم با آنها يار است: حزب رئيس جمهور اغلب در انتخابات مياندوره ای تعدادی کرسی از دست می دهد، به خصوص در دوره دوم رياست جمهوری.

با اين حال - به دليل شماری از عوامل - از جمله قدرت حزب حاکم، نحوه توزيع کرسی های مجلس نمايندگان در پی سرشماری سال 2000 و وفاداری های محلی به يک عضو خاص صرف نظر از وابستگی حزبی او - دست به دست هم می دهد تا کار را برای دمکرات ها مشکل کند. بنابراين برای آنکه دمکرات ها پيروز شوند لازم است يک جابجايی چشمگير در افکار عمومی روی دهد.

يک سوال اين است که آيا دمکرات ها می توانند مردم را پشت سر خود متحد کنند؟

فرآيند انتخاباتی

در انتخابات روز هفتم نوامبر کليه 435 کرسی مجلس نمايندگان و يک سوم کرسی های سنا (33 کرسی از 100 کرسی) به رای گذاشته می شود.

توازن قدرت در کنگره مجلس نمايندگان 435 کرسی - جملگی به رای گذاشته می شود جمهوری خواهان صاحب 235 کرسی و دمکرات ها 201 کرسی - يک نماينده مستقل است و دو کرسی خالی است دمکرات ها بايد حداقل برنده 15 کرسی شوند تا کنترل مجلس نمايندگان را به دست گيرند سنا 100 کرسی که 33 عدد آنها به رای گذاشته می شود جمهوری خواهان صاحب 55 کرسی و دمکرات ها 44 کرسی هستند - يک سناتور مستقل است دمکرات ها بايد حداقل برنده شش کرسی شوند تا کنترل سنا را به دست گيرند

نظام سياسی آمريکا به گونه ای طراحی شده که افکار عمومی فورا در مجلس نمايندگان، که کليه اعضای آن هر دو سال يکبار با انتخابات روبرو هستند، خودنمايی کند و در مقابل سنا نهادی پايدارتر و در عين حال متحول شونده است.

دوره نمايندگی سناتورها شش سال است اما به جای آنکه تمام کرسی های سنا هر شش سال يک بار يکجا به رای گذاشته شود، يک سوم کرسی ها هر دو سال يک بار به رای گذاشته می شود، يعنی دوره آغاز و پايان خدمت سناتورها همزمان نيست.

در روز هفتم نوامبر همچنين در 36 ايالت انتخابات فرمانداری برگزار می شود که مکان خوبی برای يافتن نامزدهای آينده انتخابات رياست جمهوری است.

درحال حاضر جمهوری خواهان 231 کرسی مجلس نمايندگان را در مقابل 201 کرسی برای دمکرات ها در اختيار دارند. دو کرسی خالی است و يک نماينده نيز مستقل است.

در سنا 55 متعلق به جمهوری خواهان و 44 کرسی متعلق به دمکرات ها است. يک عضو نيز مستقل است.

اثر عراق

مشکلاتی که آقای بوش با آنها روبروست را می توان در تجديد نظر کارشناسان در مورد نتيجه انتخابات مشاهده کرد.

پروفسور فيليپ جان ديوس از دانشگاه دو مونتفورت و مرکز اِکِلز برای مطالعات آمريکا در ماه مارس گفت: "فکر می کنم جمهوری خواهان عليرغم از دست دادن تعدادی کرسی همچنان کنترل مجلس نمايندگان و سنا را حفظ خواهند کرد."

او اکنون می گويد: "هنوز فکر می کنم جمهوری خواهان کنترل سنا را حفظ کنند اما ممکن است مجلس نمايندگان را از دست بدهند، البته من به اندازه خيلی ديگر از افراد نسبت به اين موضوع قانع نشده ام."

اضطراب عمومی حاصل از جنگ در عراق خيلی شديدتر از آن است که من انتظار داشتم. اين نگرانی هست که آمريکا در يک منجلاب گرفتار آمده باشد. پروفسور فيليپ جان ديوس

"اضطراب عمومی حاصل از جنگ در عراق خيلی شديدتر از آن است که من انتظار داشتم. اين نگرانی هست که آمريکا در يک منجلاب گرفتار آمده باشد.

"بوش وفاداران حزب را طی يک رشته سخنرانی در مورد تروريسم بسيج کرد اما او درحال از دست دادن رای دهندگان مستقل است و آنها 25 تا 30 درصد رای دهندگان را تشکيل می دهند.

"اين بدان معنی است که تعدادی بيشتری کرسی که قبلا برای جمهوری خواهان ايمن بود را می توان طعمه خوبی برای دمکرات ها دانست. اضطراب مردم در مورد عراق باعث شده برخی فرضيات زير سوال رود."

مياندوره ای های گذشته

انتخابات مياندوره ای اغلب رويدادهای جلب توجه کننده ای نيستند.

اما وقتی قدرت جابجا می شود منادی تغييرات عمده در جامعه آمريکا است.

پيروزی گسترده سال 1994 جمهوری خواهان يکی از اين نمونه هاست و آثار آن هنوز احساس می شود، هرچند آن حادثه مانع انتخاب مجدد بيل کلينتون از حزب دمکرات به عنوان رئيس جمهور در سال 1996 نشد.

در سال 1930 برعکس بود.

در سال 1928 هربرت هوور، که قهرمان تلاش های امدادی آمريکا در اروپا پس از جنگ جهانی اول بود، با اکثريت بزرگ برنده انتخابات رياست جمهوری شد.

با اين حال دو سال بعد، يک سال بعد از "سقوط بزرگ" بازار سهام، او يک نقطه ضعف تلقی شد و دمکرات ها در انتخابات مياندوره ای کرسی های زيادی کسب کردند. دوره "پيمان جديد" (New Deal) آغاز شده بود و در 1932 روزولت رئيس جمهور شد.

تحولاتی که روزولت تحت عنوان "پيمان جديد" دنبال می کرد به پيدايش يک طبقه متوسط قدرتمند در آمريکا منجر شد.