جرمی کوربین؛ رهبری که کوتاه نیامد

انتخاب جرمی کوربین ۶۶ ساله به عنوان رهبر حزب کارگر در سپتامبر ۲۰۱۵ یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌ها در تاریخ سیاسی بریتانیا بود.

او یک سوسیالیست کهنه کار است که ۳۰ سال از نمایندگان رده پایین پارلمان بود و هیچ گاه وارد دولت و یا کابینه در سایه نشد. کوربین تنها به این دلیل نامزد رهبری حزب کارگر شد که هیچ یک از دوستان هم حزبی باقی مانده نخواستند در انتخابات داخلی حزب شرکت کنند.

ظاهرا او قادر بود به کسانی که شور و اشتیاق حمایت از حزب کارگر را در دوران تونی بلر و گوردن براون از دست داده بودند و همچنین به فعالان جوان بار دیگر امید بدهد.

ورود او به صحنه رقابت‌ها موجی در میان مردم ایجاد کرد.

کوربین از سنین جوانی به مبانی سوسیالیسم پایبند بود و همواره جزو معترضین داخلی حزب کارگر محسوب می شد. مهم‌ترین اعتراض این سیاستمدار، مخالفتش با جنگ عراق بود که هنوز تغییر نکرده است او در جدیدترین سخنرانی حزبی خود اعلام کرد که حزب کارگر به خاطر شرکت در جنگ عراق باید عذرخواهی کند.

بحران اقتصادی ۲۰۰۸ و پیامدهای آن از جمله کاهش بودجه‌های رفاهی و خدماتی و آموزشی، زمینه ای را فراهم کرد که گردش به عقاید چپ با اقبال بیشتری روبه رو شود. این، یکی از عوامل ظهور پر رنگ کوربین در فضای سیاسی بریتانیا بود.

انتخاب او به عنوان رهبر حزب کارگر حاکی از احیای سیاست‌های جناح چپ حزب بود که در دوران تونی بلر به فراموشی سپرده شده بود.

از همان لحظه‌ای که او به عنوان رهبر حزب کارخود را در سال ۲۰۱۵ آغاز کرد، مخالفت‌ها از طرف اعضای پارلمانی حزب و همچنین بیرون از حزب علیه او شدت گرفت.

پس از آنکه مردم بریتانیا با اختلاف ناچیز به خروج این کشور از اتحادیه اروپا رای دادند، یکی از تاثیرات این تصمیم در حزب کارگر انگلستان آشکار شد.

اعضای پارلمانی این حزب، رهبر خود را تحت فشار قرار دادند تا از سمت خود کناره‌گیری کند. آنها می‌گفتند رای به خروج از اتحادیه به خاطر ناکارآمدی رهبری حزب کارگر بود و بنابراین جرمی کوربین در انتخابات بعد شایسته رهبری این حزب نیست.

اما مقاومت کوربین باعث شد تا تنش ناشی از برگزیت، که به حزب راه یافته و اعضای پارلمانی از آن بهره‌برداری کرده بودند، مهار شود: در انتخابات داخلی حزب کارگر، جرمی کوربین بار دیگر به رهبری حزب انتخاب شد.

حال آقای کوربین این شانس را دارد تا براساس شرایط و معیارهای خودش، برای پیروزی در انتخابات سراسری بجنگد.

جرمی کوربین کیست؟

جرمی کوربین متولد شهر کوچکی در ویلتشیر در غرب انگلیس است. پدرش مهندس و مادرش معلم ریاضی بودند و خودش عضو و حقوق بگیر اتحادیه ملی کارکنان بخش عمومی و اتحادیه ملی خیاطان و صنف پوشاک بوده است.

او پس از اتمام مدرسه دو سال به جامائیکا رفت و در آن جا برای یک سازمان خیریه بین‌المللی کار کرد. خودش این دوران را تجربه‌ای فوق‌العاده توصیف کرده است.

در بازگشت به بریتانیا وارد فعالیت‌های اتحادیه‌های کارگری شد.

آقای کوربین سپس تحصیل در دانشگاه پلی تکنیک شمال لندن را آغاز کرد، اما بعدا بخاطر مجموعه مشاجراتی با استادان خود بر سر برنامه‌های درسی، دانشگاه را رها کرد.

زمانی برادرش گفته بود: "احتمالا او بیشتر از استادانش می‌دانست."

پدر و مادر جرمی کوربین زمانی که در مورد جنگ داخلی اسپانیا فعالیت می‌کردند با هم آشنا شدند. خود او هم در تمام عمر فعال صلح، حقوق بشر، محیط زیست، خلع سلاح هسته‌ای و مبارزه با آپارتاید بوده است.

آقای کوربین سال ۱۹۸۳ برای اولین بار در زمانی که مارگارت تاچر نخست وزیر بریتانیا بود، به نمایندگی مجلس انتخاب شد.

کوربین ۶۸ ساله قبل رسیدن به رهبری حزب کارگرسال‌ها بدون وقفه از حوزه انتخابی خود (ایزلینگتون شمالی در شمالشرقی لندن) به نمایندگی پارلمان انتخاب می‌شد و به داشتن صراحت لهجه شهرت داشت.

جرمی کوربین یکی از سرکش‌ترین نمایندگان حزب کارگر در پارلمان بریتانیا بوده که بیش از پانصد بار علیه حزب خودش رای داده است.

او گیاه‌خوار است، الکل نمی‌نوشد، معمولا بدون کراوات و با کیفی روی شانه با دوچرخه و اتوبوس به پارلمان می‌رود، ماشین ندارد و در خانه‌ای معمولی در محله‌های معمولی زندگی می‌کند. به علاوه، هر سال پس از اعلام هزینه‌های نمایندگان پارلمان، نامش در بین نمایندگانی است که کمترین هزینه‌ها را داشته اند.

آقای کوربین درباره خودش گفته: "من ولخرج نیستم. زندگی خیلی معمولی دارم. یک دوچرخه دارم. ماشین ندارم."

آقای کوربین سه بار ازدواج کرده و سه پسر دارد.

برنامه‌های جرمی کوربین

رهبر حزب کارگر یک سوسیالیست دموکرات است و این فهرستی از برنامه‌های سیاسی اوست:

- افزایش مالیات طبقات ثروتمند

- افزایش مالکیت ملی و ملی کردن راه آهن و برخی خدمات دیگر

- کوتاه کردن دست بخش خصوصی از خدمات بهداشت و درمان

- تحصیلات رایگان

- مخالفت با سیاست ریاضت اقتصادی

جرمی کوربین و سیاست خارجی

جرمی کوربین معتقد است بریتانیا نباید وارد "جنگ‌های غیرقانونی" شود. او گفته در هیچ موقعیتی نباید سربازان بریتانیایی برای جنگیدن به خارج از این کشور اعزام شوند.

او یکی از کسانی است که به بنیان‌گذاری ائتلاف ضد جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ کمک کرده است.

آقای کوربین حملات "تروریستی" در بریتانیا را با جنگ‌هایی خارجی مرتبط می‌داند که این کشور در آنها شرکت داشته یا از آنها حمایت کرده است.

او اعتقاد دارد برای تأمین امنیت خاورمیانه باید حزب‌الله، حماس و ایران را در گفتگو و تبادل نظر مشارکت داد و این یکی از مواردی است که باعث شده تا مخالفانش به او حمله کنند و حامی تندرویش بدانند.

جرمی کوربین عضو کمپین همبستگی با فلسطین است و بر علیه آنچه "آپارتاید در اسرائیل" می‌خواند فعالیت می‌کند.

آقای کوربین از طرفداران توافق هسته‌ای ایران (برجام) است و معتقد است که این توافق باید حفظ شود.

او همچنین معتقد به ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا است.