افشین امیرزاده

	پیروزی جوکوویچ بر فدرر با اینکه قابل پیش‌بینی‌تر از شکست نادال از سونگا بود، تکان‌دهنده‌تر از آن از آب درآمد.

در قسمت زنان بیشتر تصور می‌شد که قهرمانی نصیب یا ژوستین انن، قهرمان جهان از بلژیک، بشود یا نصیب یکی از خواهران آمریکائی ویلیامز. خیلی‌ها هم دل خوش کرده بودند که سرنا ویلیامز، انن را در نیمه نهائی شکست بدهد و در فینال حریف خواهرش ونوس بشود و جریان رقابت دیدنی این دو خواهر پس از چند سال دوباره سرگرمشان کند.

جالب اینجاست که این سه امید اصلی باصطلاح کارشناسان هیچکدام حتی به نیمه نهائی هم نرسیدند و حالا در فینال ماریا شاراپووا با آنا ایوانوویچ می‌جنگد. یک روس در مقابل یک صرب. دو نفری که تا بحال برنده جام آزاد استرالیا نشده‌اند. ایوانوویچ که تا بحال در هیچ مسابقه عمده یا گرند ‌اسلم قهرمان نشده، فکر نمی کنم که تا قبل از این به فینال هم رسیده باشد. شاراپووا هم با اینکه یک بار ویمبلدون و یک بار جام آزاد آمریکا را برده، هیچوقت در استرالیا موفق نبوده. در هرحال قهرمان زنان امسال استرالیا برای اولین بار به این مقام می‌رسد.

در قسمت مردان پیش‌بینی‌ها تا نیمه نهائی تقریبا درست درآمد. پیش‌بینی می‌شد که راجرفدرر، رافائل نادال و نوواک جوکوویچ بدون مشکل به آن مرحله برسند که رسیدند. فقط معلوم نشد که ویلفرید سونگا از کجا آمد و قاطی آن‌ها شد. اما از آن به بعد همه چیز غلط از آب در آمد.

ما را بگو که فکر می‌کردیم نادال به راحتی به فینال می‌رسد و در آنجا حریفش فدرر خواهد بود و برای سومین بار در چهار گرند اسلم پیاپی، شاهد رویاروئی این دو رقیب خونی می‌شویم. فکرمان این بود که جوکوویچ اگر به نادال می‌افتاد ممکن بود بتواند ببرد اما در برابر فدرر، آنهم در نیمه‌نهائی یک گرند اسلم، شانسی ندارد. نادال هم که مثل آب خوردن سونگا را می‌زند. گویا خواب بودیم. نادال که مثل آب خوردن به سونگا باخت و جوکوویچ هم کمی مشکل‌تر اما نسبتا به سادگی از فدرر برد.

	فدرر ده بار پیاپی به فینال مسابقات گرند اسلم رسیده و در این ده بار، فقط دو دفعه درفینال جام آزاد فرانسه، آنهم از نادال، شکست خورده بود.

پیروزی جوکوویچ بر فدرر با اینکه قابل پیش‌بینی‌تر از شکست نادال از سونگا بود، تکان‌دهنده‌تر از آن از آب درآمد.

فدرر ده بار پیاپی به فینال مسابقات گرند اسلم رسیده و در این ده بار، فقط دو دفعه درفینال جام آزاد فرانسه، آنهم از نادال، شکست خورده بود. کاری که جوکوویچ کرد واقعا کار تاریخی‌ای بود. و مهم‌تر از آن نحوه‌ای بود که او توانست فدرر را شکست دهد.

بارها دیده بودیم که فدرر تا یک قدمی شکست می‌رفت اما ناگهان با یک دنده عوض کردن و ویراژ دادن، با استفاده از فرصت‌هائی که حریفان در اختیارش می‌گذاشتند، جلو می‌زد و به سرعت تا آخر خط می‌رفت.

اما امروز جوکوویچ این اجازه را به او نداد. در ست سوم که فدرر دنده عوض کرد و سطح بازی خود را چند پله بالا برد، جوکوویچ سطح بازی خود را چند پله بیشتر بالا برد. در آخر مسابقه به راحتی می‌شد کلافگی را در قیافه فدرر دید که دو اعتراض ناکامی هم که به تصمیم داوران خط کرد در نتیجه همین استیصال بود.

در هر صورت من فکر می‌کنم که سلطه دائمی یک بازیکن یا یک تیم، بخصوص که من هم طرفدارش نباشم، بر یک رشته ورزشی مفید نیست،. مثل کشورهائی می‌شود که رهبران مادام‌العمر دارند و دیگران نفس نمی‌کشند. فدرر بقدر کافی برده و باز هم احتمالا خواهد برد. حالا این وسط‌ها اگر کس دیگری هم پیدا شود و جامی را به خانه ببرد ضرری ندارد.

حالا در فینال مردان استرالیا دو بازیکن برای اولین بار حضور دارند. قهرمان امسال مردان جام آزاد استرالیا یک چهره جدید خواهد بود از میان سونگای ۲۲ ساله و جوکوویچ ۲۰ ساله. یک فرانسوی در مقابل یک صرب. این‌هم جالب است که صرب‌ها در هردو فینال حضور دارند. بعد از روسیه چند سال قبل، گویا بیشترین پیشرفت تنیس در جهان در صربستان بوده است.

تمام نشانه‌ها حاکی از آن است که فینال دیدنی‌ای را در قسمت مردان شاهد خواهیم بود. تنها ترس من این است که این دو جوان چنان از پیروزی بر نفر اول و دوم جهان سرمست شوند، که روز فینال خماری پس از مستی گریبانشان را بگیرد.