از شرکت کنندگان در کنفرانس بالی خواسته شده برای جایگزین کردن کیوتو پیمان دیگری در نظر بگیرند

آقای بان روز چهارشنبه (12 دسامبر، 21 آذر)، گفت اگر برای مقابله با گرمایش زمین اقدامی نشود، جهان با تاثیرات نامطلوب تغییر آب و هوا مانند خشکسالی، قحطی و بالا آمدن سطح آب دریا روبرو خواهد شد.

هیئت های شرکت کننده در کنفرانس بالی، که دومین هفته خود را برگزار کرده است، امیدوارند در این گردهمایی در مورد پیمان جایگزین کیوتو، که در سال 2012 منقضی می شود، به توافق برسند. پیمان کیوتو در سال 1997 توسط سازمان ملل متحد معرفی شد و بعد از هشت سال جنبه اجرایی پیدا کرد؛ کیوتو از کشورهای صنعتی خواسته است تولید گازهای گلخانه ای خود را به میزان پنج درصد کمتر از حد آنها در سال 1990 کاهش دهند.

آمریکا و کانادا از جمله کشورهایی هستند که با پیمان جایگزین کیوتو مخالفت کرده اند.

این در حالی است که نمایندگان سازمان ملل در بالی از کشورهای صنعتی خواسته اند تولید گازهای گلخانه ای خود را بین 25 تا 40 درصد پایین تر از میزان آنها در سال 1990 برسانند.

به دنبال بمبگذاری روز گذشته در مجتمع سازمان ملل در الجزیره، که دست کم 26 کشته به جای گذاشته است، تدابیر امنیتی در کنفرانس تغییر آب و هوای بالی افزایش یافته است.

'کره زمین دیگری وجود ندارد'

دبیرکل سازمان ملل به شرکت کنندگان در کنفرانس تغییر آب و هوا گفت: "ما گرد آمده ایم چون وقت برای مبهم گویی به سر رسیده است. تغییر آب و هوا چالش عصر ماست. آنچه علم به ما می گوید روشن است؛ تغییر نامطلوب آب و هوا در حال رخ دادن است و تاثیرات مخرب آن امری واقعی است. وقت اقدام فرا رسیده است."

کوین راد، نخست وزیر جدید استرالیا، در مراسم افتتاح گفتگوهای بلندپایه در کنفرانس بالی، اسناد این کشور مبنی بر پیوستن استرالیا به پیمان کیوتو را تقدیم بان کی مون کرد.

نخست وزیر استرالیا، به هیئت های حاضر در این مراسم گفت: "کشورهای جهان باید در مورد پیمان جایگزین کیوتو توافق کنند. کره دیگری برای زیستن ما وجود ندارد."

آقای راد پس از شکست جان هوارد، در اواخر ماه نوامبر تصدی پست نخست وزیری استرالیا را به دست گرفت و در اولین روز کاری خود اسناد مربوط به پیمان کیوتو را امضا کرد. جان هوارد، نخست وزیر سابق استرالیا، حاضر نشده بود که این کشور به کیوتو بپیوندد.

با پیوستن استرالیا به کیوتو، آمریکا تنها کشور صنعتی جهان است که به این پیمان ملحق نشده است.

هدف اصلی هیئت های شرکت کننده در بالی توافق درباره انجام مذاکرات دو ساله برای تهیه پیمان جایگزین کیوتوست. اما در حالی که این هیئت ها درباره اصول کلی چنین مذاکره ای به توافق رسیده اند، در باره جزئیات آن اتفاق نظر ندارند.

گروه پژوهشی سازمان ملل در مورد تغییر آب و هوا (آی پی سی سی)، در آخرین گزارش سال 2007 خود گفت اوج تولید گازهای گلخانه ای در سراسر جهان و آغاز سیر نزولی آن باید در ده تا پانزده سال آینده صورت بگیرد تا بتوان از تاثیرات نامطلوب و مخرب تغییر آب و هوا جلوگیری کرد.

آمریکا یافته های علمی این پدیده را رد نکرده اما استدلال کرده است که کاهش گازهای گلخانه ای باید امری داوطلبانه باشد و نه یک پایبندی اجباری. دولت این کشور همچنین گفته است که در بیانیه نهایی کنفرانس بالی نباید از کشورها با اعداد و ارقام خواسته شود گازهای گلخانه ای خود را کاهش دهند.

پولا دوبریانسکی، نماینده آمریکا در بالی، به خبرنگاران گفت: "ما به دنبال پروسه ای باز هستیم که گزینه های کشورها در کاهش گازهای گلخانه ای از قبل تعیین نشده باشد."

کمک به کشورهای فقیر

در کنفرانس بالی همچنین چگونگی کمک به کشورهای در حال توسعه در مواجهه با وخیم ترین تاثیرات تغییر آب و هوا بر اقتصاد و جوامع آنها، به بحث و بررسی گذاشته شده است.

تحقیقات نشان داده که ضرر و زیان ناشی از آسیب های تغییر آب و هوا بر جوامع فقیر به دهها میلیارد دلار در سال خواهد رسید اما کمک های مالی که تا کنون برای این معضل در نظر گرفته شده، دهها میلیون دلار بوده است.

اندی آتکین، از سازمان خیریه تیرفاند (Tearfund)، گفت: "شرکت کنندگان در بالی پذیرفته اند که کمک به کشورهای فقیر برای مقابله با آسیب های ناشی از تغییر آب و هوا باید بخشی از توافق نهایی این کنفرانس باشد اما صرف پذیرش کافی نیست و باید در کنار آن کاری هم صورت بگیرد."