برخی مناطق اين قاره احتمالا با کمبود آب مواجه خواهند شد. کمبود آب همراه با افزايش تقاضا، تعداد کسانی را که با خطر عدم امکان دسترسی به آب مواجه می شوند افزايش می دهد. گزارش گروه بين المللی بررسی تغييرات آب و هوا حاکی از آن است که کمبود آب بر حيات مردم تاثير خواهد گذاشت.

کاهش پيش بينی شده مناطق مناسب برای کشت غلات و کاهش طول فصل کاشت احتمالا خطر گرسنگی را افزايش خواهد داد. در برخی کشورها تا سال 2020 محصولات ديم کاران تا 50 درصد کاهش خواهد يافت.

بالا آمدن سطح آب درياها شهر های بزرگ را تهديد می کند. احتمال تخريب صخره های مرجانی نيز وجود دارد. اين امر بر وضعيت ماهيگيری و گردشگری نيز تاثير خواهد گذاشت.

بالا رفتن دما همراه با افراط در ماهيگيری تعداد ماهيان را در درياچه های بزرگ کاهش خواهد داد و اين امر تاثير مهمی بر نحوه تامين غذا به جا می گذارد.

تقريبا قطعی است که آب شدن يخچالها در هيمالايا آب رسانی را در 20 تا 30 سال آينده مختل خواهد کرد. موارد سيل و رانش زمين تقريبا مطمئنا افزايش خواهد يافت. مناطق پرجمعيت ساحلی، از جمله مصب رودخانه ها يی مانند گنگ و مکونگ با خطر فزاينده سيل مواجه خواهند بود.

احتمالا توسعه اقتصادی تحت تاثير ترکيبی از تغييرات آب و هوا، رشد شهر نشينی و رشد سريع اقتصاد و جمعيت قرار خواهد گرفت.

تغييرات پيش بينی شده در گرمای هوا و ميزان بارندگی بطور کلی محصولات کشاورزی را کاهش خواهد داد و در عين حال به افزايش خطر گرسنگی منجر خواهد شد.

انتظار می رود در شرق، جنوب و جنوب شرق آسيا موارد بروز بيماريهای مرگبار اسهالی که هميشه با بروز سيل و خشکسالی پيش می آيند افزايش يابد. همچنين در جنوب آسيا افزايش دمای آبهای ساحلی می تواند وضعيت شيوع بيماری وبا را تشديد کند.

وضعيت کنونی کمبود آب به ويژه در جنوب و شرق استراليا احتمالا تا سال 2030 بد تر هم خواهد شد.

مناطق مهم از ديدگاه محيط زيست مانند گريت برير ريف و پارک ملی کاکادو احتمالا بخش مهمی از حيات وحش خود را تا سال 2020 از دست خواهند داد.

احتمال بسياری دارد که برخی از جوامع ساحل نشين شاهد تشديد خطر سيل و توفانهای ساحلی باشند.

افزايش دما به ميزان يک تا دو درجه سانتيگراد احتمالا به نفع مناطق سرد تر مانند زلاند نو خواهد شد. فصل رشد محصولات کشاورزی طولانی می شود و موجب کاهش تقاضا برای انرژی خواهد شد. گرم شدن بيشتر هوا احتمالا تاثير منفی خواهد داشت که در اين منطقه تنها به شکل خطر خشکسالی و آتش سوزی بروز خواهد کرد.

طبيعتا انتظار می رود تمام مناطق اروپا در آينده تحت تاثير گرم شدن آب و هوا قرار بگيرند.

کشورهای مرکز و شرق اروپا ممکن است در تابستانها بارندگی کمتری داشته باشند. اين امر باعث کمود آب خواهد شد. انتظار می رود که موج گرما خطراتی را برای بهداشت و تندرستی مردم ايجاد کند. توانايی زايندگی جنگلها کاهش خواهد يافت و احتمال آتش سوزی در جنگلهای فرسوده افزايش می يابد.

بسيار احتمال دارد که کشورهای جنوب اروپا با کمبود منابع آب مواجه شوند. توليد محصولات کشاورزی پائين می آيد و در اثر موج گرما حريق در جنگلها و تاثيرات منفی بر تندرستی مردم بيشتر خواهد شد.

محصولات کشاورزی کشورهای شمال اروپا احتمالا افزايش خواهد يافت. زايندگی جنگلها هم در اين منطقه بيشتر می شود و منابع غذايی اقيانوس اطلس شمالی نيز بيشتر می شود. احتمال دارد تا سال 2020 بيشتر مناطق اروپا شاهد افزايش خطر وقوع سيل باشند.

افزايش دما و کاهش آبهای زيرزمينی در منطقه آمازون شرقی علفزار های گرمسيری را جايگزين جنگلهای استوايی خواهد کرد. بعضی از گونه های جانوری منقرض خواهد شد.

خاک مناطق خشکتر شور خواهد شد و اراضی کشاورزی به بيابان تبديل می شود. محصولات کشاورزی و دامی کاهش می يابد و خطر کمبود غذا افزايش می يابد. با اين حال احتمالا در مناطق گرم توليد سويا افزايش خواهد داشت.

بسيار احتمال دارد که بالا آمدن آب دريا در مناطق پست مانند سواحل ال سالوادور، گويان و ريو دل پلاتا موجب سيل شود. افزايش دمای آب دريا بر صخره های مرجانی و منابع ماهی جنوب شرقی اقيانوس آرام تاثير منفی خواهد داشت.

پيش بينی می شود تغيير در الگوی بارندگی و آب شدن يخچالها تا حد زيادی بر ميزان آب قابل دسترس برای مصارف انسانی، کشاورزی و توليد برق تاثير بگذارد.

احتمال بسياری دارد که افزايش دما در کوهستانهای غربی موجب کاهش انباشتگی برف شود و در زمستانها سيلابهای بيشتری را جاری سازد و در تابستانها موجب کاهش منابع آب شود.

افزايش آفات، بيماريها و آتش سوزی در جنگلها نيز محتمل خواهد بود.

شهر هايی که سابقه موج گرما دارند احتمالا باز هم با گرمای بيشتری مواجه خواهند شد. اين امر بطور بالقوه بر تندرستی مردم بخصوص سالخوردگان اثر می گذارد.

بالا آمدن سطح آب در درياها، تغیيرات شديد جوی و بروز توفانها، همراه با رشد جمعيت در مناطق ساحلی به احتمال بسيار باعث زيانهای اقتصادی خواهد شد.

کاهش تعداد و ضخامت يخچالها و لايه های يخ و يخهای دريايی و يخ موجود در خشکی ها محتمل است.

عمق لايه های يخی که در تابستان آب می شود احتمالا بيشتر خواهد شد.

تغييرات در محيط زيست طبيعی بر مهاجرت پرندگان، پستانداران و جانوران شکاری تاثير منفی می گذارد. همچنانکه موانع ناشی از آب و هوا بر سر راه هجوم به گونه هايی از جانداران از ميان برداشته می شود، زيستمحيط ها و بومهای خاص آسيب پذير خواهند شد.

تقريبا قطعی است که اين امر بر انسانهای ساکن منطقه قطب شمال هم تاثير منفی و هم تاثير مثبت به جا خواهد گذاشت. تاثيرات منفی بيشتر بر شيوه های بومی، سنتی و زيربنايی زندگی اثر خواهد گذاشت؛ در حاليکه آثار مثبت شامل کاهش هزينه گرم کردن محل زندگی و پيدايش آبراه های تازه برای قايقرانی و کشتيرانی خواهد بود.

بالا آمدن سطح آب درياها سيل، توفان و فرسايش سواحل را افزايش خواهد داد و بر رفاه اقتصادی و اجتماعی جزيره نشينان تاثير منفی خواهد گذاشت.

فرسايش سواحل و رنگ باختن صخره های مرجانی موجب کاهش گردشگری خواهد شد.

شواهد متقنی در دست است که منابع غذايی در جزاير کوچک بشدت در معرض خطر قرار خواهد گرفت.

و احتمال هجوم گونه های غير بومی به جزاير افزايش خواهد يافت.

احتمال تامين آب در ارتفاعات و برخی نواحی مرطوب استوايی از جمله مناطق پرجمعيت شرق و حنوب شرق آسيا بيشتر خواهد شد. احتمال کم شدن آب در بيشتر نقاط با ارتفاع متوسط و نواحی خشک استوايی که هم اينک نيز با کم آبی روبرو هستند بسيار زياد است.

تعداد مناطقی که خشکسالی بر آنها حاکم است افزايش خواهد يافت. موارد بارندگی شديد نيز زياد می شود و بر شدت اين بارندگی ها افزوده می شود. اين امر خطر سيل را افزايش می دهد. بالارفتن شدت و فراوانی سيل و خشکسالی بر توسعه پايدار تاثيرات منفی به جا می گذارد.

حجم آب دخيره شده در يخچالها و لايه های يخ احتمالا کاهش خواهد يافت و اين امر باعث کاهش جريان آب رودخانه ها در مناطقی می شود که يک ششم جمعيت کره زمين در آن زندگی می کنند.

در طول اين قرن ترکيب بی سابقه تغيير آب و هوا و اختلالاتی نظير آتش سوزی در جنگلها، خشکی مناطق استوايی و ديگر جنبه های دگرگونی در جهان، بسياری از زيست بوم ها را در حدی فراتر از ظرفيت شان با چالش روبرو می کنند.

در نيمه دوم اين قرن زيست بومهای روی زمين بيشتر از آنکه کربن جذب کنند، خود به منبع توليد کربن تبديل می شوند. اين کربن اضافی تغييرات آب و هوا را تشديد می کند.

اگر متوسط افزايش دما نسبت به سال 1990 يک و نيم تا دو و نيم درصد افزايش يابد، تفريبا 20 تا 30 درصد گونه ها در معرض خطر انقراض غيرقابل برگشت خواهند بود. اما بيش از اين ميزان افزايش دما بسيار محتمل است که تغييرات عمده ای در زيست بومها ايجاد کند و بتواند تاثيری منفی بر کالاها و خدمات زيست محيطی مورد نياز انسان به جا بگذارد.

در ارتفاعات بالاتر به خاطر افزايش دمای بين يک تا سه درجه سانتيگراد محصول غلات احتمالا افزايش می يابد. اما بسته به نوع غلات در درجه حرارت های بالاتر از اين، حتی با در نظر گرفتن تاثير کود دی اکسيد کربن، محصول کاهش می يابد.

در ارتفاعات پائين تر بخصوص در نواحی استوايی دارای خشکی موسمی حتی با تغيير اندک دمای هوا ميزان برداشت غلات کاهش می يابد. اين امر خطر گرسنگی را افزايش می دهد.

با افزايش متوسط دما تا سه درجه در جهان توانايی بالقوه توليد کشاورزی افزايش می يابد اما در بالاتر از اين درجه، محصول احتمالا کاهش می يابد.

فراوانی بيشتر موارد خشکسالی و سيل بخصوص در اراضی پست بر توليد محلی تاثير منفی می گذارد.

بخاطر تغيير آب و هوا و بالا آمدن آب دريا احتمال دارد مناطق ساحلی با خطرات بيشتری مواجه شوند. فشار انسانی بر اين مناطق بر اين وضعيت تاثير منفی خواهد داشت.

احتمال دارد که بخاطر شسته شدن سواحل و بالا رفتن دمای آب دريا ها کاهش عمده ای در ميزان بافت مرجانی مشاهده شود. هور های شور نيز در اثر بالا آمدن آب آسيب خواهند ديد.

تا سال 2080هرسال ميليونها تن ديگر از مردم در جريان سيلابهای ناشی از بالا آمدن آب دريا بخصوص در مناطق پر جمعيت کم ارتفاع صدمه خواهند ديد. مردم اين مناطق هم اکنون نيز با چالشهای ديگری مانند توفانهای ساحلی و پيش آمدن آب دريا دست به گريبانند. در مصب رودخانه های های عمده آسيا تعداد بيشتری از مردم آسيب می بينند. با اين حال ساکنان جزاير کوچک بيش از ديگران در معرض خطر هستند.

هزينه و فايده تغيير آب و هوا برای صنايع، مناطق مسکونی و جوامع تا حدود زيادی در نقاط مختلف با توجه به موقعيت و وسعت هر منطقه متفاوت خواهد بود. بعضی از تغييرات در مناطق معتدله و مناطق قطبی مثبت خواهد بود. در جاهای ديگر اين تاثير منفی است. بطور کلی، ميزان بيشتر گرما احتمالا عواقب منفی بيشتری هم به بار خواهد آورد.

آسيب پذيرترين صنايع، مناطق مسکونی و جوامع، آنهايی هستند که در سواحل و در مسير سيل (يا به اصطلاح در مسيل ها) قرار دارند و اقتصادشان با منابع وابسته به آب و هوا پيوند دارد. به اينها بايد صنايع و محل های موجود در مناطق دارای تغييرات شديد آب و هوايی را نيز افزود. بخصوص مناطقی که در آنها ساخت و ساز بيشتری انجام می شود.

جوامع فقير ممکن است بطور ويژه ای آسيب پذير باشند. زيرا اين جوامع معمولا در مناطق پر خطر ساکن اند و توانايی کمتری برای مقابله با خطرات دارند و احتمالا از نظر تامين آب و غدا بيشتر به منابعی وابسته اند که تغييرات آب و هوا بر آنها تاثير زيادی دارد. وقتی تغييرات آب و هوا شديد باشد هزينه اقتصادی چنين رويدادهايی بالا می رود و در مناطقی که مستقيما تاثير می پذيرند، اين هزينه ها بسيار بيشتر است.

تغييرات پيش بينی شده آب و هوا ازراه شدت بخشيدن به سوء تغذيه و اختلالات بعدی، احتمالا بر ميليونها تن، بخصوص کسانی که توانايی کمتری برای سازگاری با اين تغييرات دارند، تاثير خواهد گذاشت.

اين امر عواقبی هم در زمينه رشد اطفال، افزايش مرگ و مير، بيماری و آسيب ديدگی به علت موج گرما، سيل، توفان، آتش سوزی و خسکسالی، بيماريهای مربوط به آب، افزايش بيماريهای قلبی – تنفسی بخاطر افزايش ميزان گاز اوزون در سطح زمين و تحرکات ناقلان بيماريهای واگيردار به جا خواهد گداشت.

تغيير آب و هوا احتمالا تاثيرات چندگانه ای خواهد داشت که از جمله آنها گسترش انواع بيماری مالاريا در مناطق مختلف است. در برخی مناطق احتمالا تغيير آب و هوا منافعی برای تندرستی افراد به همراه خواهد داشت که يکی از آنها کاهش مرگ و مير به علت قرار گرفتن در معرض هوای سرد است.

تعاريف گروه پژوهشی تغییرات آب و هوای سازمان ملل درباره احتمال بروز شرايط مختلف

(منظور از کلمات توصيفی مختلف با ميزان درصد احتمال نشان داده شده است)

نسبتا قطعی: 99%
بشدت محتمل: 95%
بسيار محتمل: بيش از 90%
احتمالا: بيش از 66 درصد
احتمال اينکه اتفاق بيفتد بيشتر از واقع نشدن امری است: 50%
بسيار غير محتمل يا بسيار بعيد: کمتر از 10%
بشدت بعيد: کمتر از 5%