افراد مبتلا به بولیمیا بطور معمول تحت درمان های روانشناختی قرار می گیرند

بوليميا، پرخوری و بالا آوردن عمدی غذا، اغلب به عنوان يک بیماری روانی نگريسته شده و با درمان های روانشناختی درمان می شود.

با اين حال دکتر سابينه نائسن، از انستيتوی کارولينسکا، اشاره می کند که برخی از زنان مبتلا به اين بيماری ممکن است مقدار زيادی از هورمون مردانه تستسترون داشته باشند.

نيمی از مبتلايان به اين بيماری که به خاطر این عدم توازن تحت درمان قرار گرفته اند کم اشتهايی و بی ميلی به مصرف غذاهای چرب يا شيرين را ابراز داشته اند.

دکتر نائسن مدعی است که سه نفر از ۲۱ بيمار مبتلا به بوليميا که با روش درمانی وی درمان شدند به طور کلی از اختلالات مربوط به تغذيه رهایی یافتند.

بوليميا يا پرشتهايی روانی، احتمالا يکی از شايع ترين اختلالات تغذيه ای است. میزان شیوع اين اختلال در زنان تقريبا ده برابر مردان است .

درمان های معمول شامل رفتاردرمانی شناختی ویا مشاوره روانشناسی می شود که برای دستیابی به ریشه های پیدایش این بيماری به کار می رود ولی داروهای ضد افسردگی نیز اغلب برای اين بيماری تجويز می شوند.

با اين حال برخی از علائم ظاهری عدم توازن هورمونی در يک گروه ۷۷ نفره مبتلا به بوليميا که توسط دکتر نائسن تحت آزمایش قرار داشتند، آشکار بود.

کاهش علائم

بيماران تحت اين آزمايش از مشکلات قاعدگی، مو زائد بدن و سندروم تخمدان های پلی سيتستيک، بيشتر از زنان فاقد اختلال تغذيه ای، شکايت کرده اند.

اين نظريه در ۲۱ زن که دارای نشانه های ظاهری عدم توازن هورمونی بوده اند، مورد آزمايش قرار گرفت و به آنها نوعی از قرص های جلوگيری از بارداری حاوی هورمون جنسی زنانه استروژن داده شد.

تاثير این قرص ها، کاهش سطح ترشح تستسترون در بدن بوده است. یافته های اين تحقيق نشان می دهد که مصرف هورمون به کاهش "نشانه های" بوليميا در طول يک دوره سه ماهه در حدود نيمی از زنان تحت آزمایش منجر شده است.

دکتر نائسن گفت:" ما نشان داده ايم که يک سوم زنان بوليميک دارای مشکلات متابوليک هستند که همين امر می تواند وقوع اختلال تغذيه ای را توضيح دهد."

وی ادامه می دهد: "اين اختلالات ممکن است در موارد خاص بيش از هر بيماری روانی ديگری، بيانگر ساختار هورمونی بيمار باشد و از این قرار درمان هورمونی می تواند جایگزین خوبی برای رفتار درمانی شناختی باشد."

در همین حال، استيو بلومفيلد، از انجمن اختلالات تغذيه ای، می گوید پیش تر احتمال داده می شد که درمان هورمونی تنها برای چند تن از این زنان مورد استفاده قرار گیرد.

اما وی گفت: "ما از چنين تحقيقاتی که ما را در درک مسائل نهفته در روان رنجوری بوليميا که تا کنون به خوبی شناخته نشده است، ياری کند، استقبال می کنيم و تحقیقات دقیق تر در این زمینه الزامی به نظر می رسد."