بيست سال از فاجعه انهدام شاتل فضايی چلنجر در فضا می گذرد. اين انفجار باعث مرگ ۷ تن از سرنشينان فضاپيما شد.

کريستا مک اوليف يکی از سرنشينان فضاپيما قرار بود اولين معلمی باشد که به فضا می رود.

اين سفر، دهمين ماموريت چلنجر به فضا بود. سرنشينان فضاپيما به ترتيب از جلو خلبان مايک اسميت، به همراهی کريستا مک اوليف و دو فضانورد اليسون اونيزوکا و گرگوری جارويس بودند.

روز ۲۸ ژانويه ۱۹۸۶ به طور غيرعادی سرد بود و مرکز فضايی کندی در فلوريدا يخ زده بود. گفته می شود پايين بودن درجه هوا يکی از دلايل مهم وقوع اين حادثه بوده است.

به دليل سردی هوا پرواز شاتل چلنجر به فضا چندين بار به حالت تعليق در آمده بود. با اين حال شاتل چلنجر روز ۲۸ ژانويه در ساعت ۱۱:۳۸ به وقت محلی از مرکز فضايی کندی در فلوريدا به فضا پرتاب شد.

دقيقا ۷ ثانيه بعد از پرتاب شاتل فضايی چلنجر، دود غليظی مشاهده شد که به دنبالش صدای چندين انفجار شنيده شد.

ميليون ها تماشاگر تلويزيون در دنيا شاهد انفجار فضاپيمای چلنجر بودند.

ظاهرا اختلال در يکی از موشک های حمل کننده شاتل، عامل اصلی انفجار اين فضاپيما بوده است.

تکه های باقيمانده فضاپيما جمع آوری شده و در کيپ کاناورال نگه داری می شوند. بعد از اين اتفاق برنامه های ناسا به مدت دو سال عقب افتادند.

رونالد ريگان، رييس جمهور وقت آمريکا، از تمام سرنشينان اين فضاپيما به عنوان قهرمانان ملی ياد کرد.