هلن بريگز خبرنگار علمی بی بی سی

	کپسول تقريبا يک ساعت پس از فرود پيدا شد

کاوشگر موسوم به "استارداست" (Stardust) کپسول را پس از انجام سفری 6/4 ميليارد کيلومتری روز يکشنبه هنگام گذر از مجاورت زمين در جو رها کرد.

اين کپسول با عبور از اتمسفر بعد از ساعت سه صبح روز يکشنبه به وقت محلی در بيابان های ايالت يوتای آمريکا فرود آمد.

دانشمندان معتقدند که اين نمونه های جمع آوری شده از يک دنباله دار توسط اين کاوشگر، که در نوع خود بی سابقه است، سرمنشا تشکيل منظومه شمسی را روشن خواهد کرد.

دکتر دان برانلی، محقق اصلی استارداست، در يک کنفرانس خبری در يوتا به گزارشگران گفت: "ما برای سه ميليون مايل (8/4 ميليون کيلومتر) در فضا سفر کرديم، به بازديد يک دنباله دار (comet) رفتيم و تکه ای از آن را برداشتيم که حالا اينجا روی زمين فرود آمده است."

او افزود: "با قاطعيت پيش بينی می کنم که متون درسی آينده حاوی اطلاعات تازه زيادی خواهد بود که از نمونه های به دست آمده از استارداست جمع آوری شده است."

نزول آتشين

فضاپيمای استارداست کپسول 45 کيلوگرمی را در ساعت 05:57 صبح روز يکشنبه به وقت گرينويچ هنگامی که از کنار زمين می گذشت به سوی جو پرتاب کرد.

	اعضای اتاق کنترل فرود کپسول را جشن می گيرند

کنترل کننده های اين ماموريت در آزمايشگاه رانش جت در شهر پاسادينای کاليفرنيا متعلق به آژانس فضايی آمريکا، ناسا، هنگام آغاز ورود کپسول به جو کف زدند و هورا کشيدند.

کپسول چهار ساعت پس از ترک کاوشگر، در ارتفاع 125 کيلومتری بر فراز اقيانوس آرام وارد جو زمين شد.

سرعت کپسول هنگام پرتاب به 46 هزار و 600 کيلومتر در ساعت رسيد و از بخش هايی از شمال غربی آمريکا به شکل نواری نورانی در آسمان قابل مشاهده بود.

وقتی کپسول به ارتفاع تقريبا 32 کيلومتری رسيد، چتر کوچکی باز کرد تا از سرعت فرود کاسته شود.

اما چتر اصلی کپسول تنها وقتی که به ارتفاع سه کيلومتری رسيد گشوده شد و در يک پايگاه نظامی در جنوب غربی شهر "سالت ليک سيتی" فرود آمد.

در اين لحظه غريو شادی يک بار ديگر اتاق کنترل در پاسادينا را فراگرفت.

نخستين تحليل ها

کپسول تقريبا يک ساعت پس از فرود توسط هلی کوپتر رديابی شد و سپس به آزمايشگاهی در آن اطراف منتقل شد تا مورد معاينه قرار گيرد.

	کپسول برای انتقال به مرکز جانسون آماده شد

کپسول روز سه شنبه، به يک آزمايشگاه ويژه در مرکز فضايی جانسون در شهر هوستون تگزاس منتقل خواهد شد و در آنجا دانشمندان برای نخستين بار فرصت آزمايش محتويات ارزشمند آن را خواهند يافت.

کن اتکينز، مدير سابق پروژه استارداست به بی بی سی گفت: "من اطمينان زيادی دارم که نمونه های موجود در کپسول نخستين نمونه های بازگردانده شده از ورای مدار ماه به زمين است."

نقطه اوج سفر هفت ساله استارداست برخورد نزديک آن با دنباله دار "وايلد 2" در ماه ژانويه 2004 بود.

اين فضاپيما درحالی که به فاصله 240 کيلومتری اين جرم فضايی رسيده بود ذرات متصاعد شده از دنباله دار متشکل از يخ و غبار را در ماده ای مخصوص به نام "اروژل" به دام انداخت.

اين فضاپيما همچنين در مقطعی از سفرش مقداری غبار که از ستارگان دوردست سرچشمه می گيرد را جمع آوری کرده است.

سفينه مادر، استارداست، اکنون ماموريت خود را تکميل کرده و بار ديگر به مدار خورشيد فرستاده شده است.

کپسول زمان

دانشمندان دنباله دارها را "کپسول های زمان" کيهانی می پندارند چرا که حاوی موادی هستند که از زمان تشکيل خورشيد و سيارات تاکنون هيچ تغييری نکرده است.

	استارداست عکس های خارق العاده ای از دنباله دار وايلد-2 برداشت

برخی حتی تصور می کنند که اين اجرام ممکن است بذر شيميايی لازم برای پيدايش حيات را در زمين کاشته باشند.

دکتر سايمون گرين از موسسه پژوهش های فضايی و سيارات در دانشگاه آزاد بريتانيا گفت: "استارداست می تواند پنجره ای رو به گذشته های دور بگشايد".

وی به بی بی سی گفت: "از آنجا که اين ذرات از داخل يک دنباله دار آمده است، می دانيم که اصولا حرارت نديده است چون بخشی از يک دنباله دار بوده که متشکل از يخ است."

"اين بدان معنی است که حاوی اطلاعاتی درباره شرايط حاضر در زمان به دام افتادن آنها در دنباله دار خواهد بود."

"اين زمان به چهار و نيم ميليارد سال قبل مربوط می شود، دورانی که منظومه شمسی شکل گرفت؛ بنابراين اميد ما اين است که با کمک اين ذرات دريابيم که منظومه شمسی در آن زمان چه شکلی بوده است، و اصولا به اين پرسش پاسخ دهيم که ما از چه چيزی ساخته شده ايم."