رابين لوستيگ خبرنگار بی بی سی در پنوم پن

	در بسياری نقاط، شرکت های بزرگ، زمين ها را بدون رضایت مردم محل ضبط می کنند

اصل اول قانون اساسی کامبوج می گويد که کامبوج براساس اصول " دموکراسی آزاد و تکثرگرايی" اداره می شود.

ولی هنگامی که دولت کامبوج زمين های خود را با اجاره های درازمدت واگذار می کند يا به شرکت های ساختمانی امتيازاتی برای کار بر روی زمين های دولتی را می دهد، کمتر توجهی به خواست مردمی می کند که خانه های آنان در اين زمين ها ساخته شده.

اين سيستم چندان دموکراتيک جلوه نمی کند بخصوص هنگامی که بنظر می رسد شرکت ها با اعضای ارشد دولت يا نيروهای مسلح ارتباط نزديک دارند.

اگر با مردم کامبوج درباره دموکراسی صحبت کنيد به شما دو چيز را می گويند:

اول اينکه ۸۵ درصد کسانی که در مناطق روستايی زندگی می کنند و ۷۵ درصد کشاورزان معتقدند که زمين های مردم را می دزدند و ديگر اينکه فساد از بالا تا پايين جامعه وجود دارد.

ارتشاء

دو نمونه درباره رواج رشوه خواری: به من گفته شده بود که اگر دقايقی در کنار خيابانی در پنوم پن، پايتخت کامبوج، بايستم شاهد اين منظره خواهم بود که يک مأمور راهنمايی و رانندگی از يک راننده خلافکار درخواست رشوه می کند.

برای اثبات اين ادعا اتومبيل خود را کنار خيابانی پارک کردم و شاهد گفتگوی مامورين راهنمايی با موتور سواری شدم که عصبانی به نظر می رسيد.

من کناری ايستادم تا ببينم چه پيش می آيد. چند دقيقه بعد او به راه افتاد. هنگامی که در خيابان بعدی به موتور سوار رسيدم، ماوقع را از او جويا شدم.

جريان از اين قرار بود که به او گفته شده بود زودتر از اينکه چراغ راهنمايی سبز شود از چهار راه عبور کرده بود و بايد جريمه بپردازد. سرانجام با توافق برسر پرداخت نيمی از جريمه قانونی، مامور راهنمايی به او اجازه حرکت داده بود. البته او رسيدی برای پرداخت جريمه دريافت نکرده بود.

نمونه دوم مربوط می شود به گفتگو با يک وکيل حقوق بشر درباره فساد در نهادهای قضايی.

اين حقوقدان می گويد که صد در صد قضات رشوه می گيرند. از آنجا که اين رقم اغراق آميز به نظر می رسيد روز بعد در يک دادگاه شهر از يک وکيل ديگر در همين باره سئوال می کنم. او رقم را تعديل می کند و می گويد ۹۵ درصد قضات رشوه قبول می کنند.

البته ميزان رشوه بستگی دارد به موضوع پرونده و ارزش مالی آن.

فساد

از هنگامی که سازمان ملل متحد، در پی دوران وحشتناک رژيم خمرهای سرخ و جنگ های داخلی پس از آن، برای شروع يک دوره تازه و دموکراتيک در کامبوج، برگزاری انتخابات در اين کشور را سازماندهی کرد، اکنون ۱۲ سال می گذرد.

انتخابات برگزار شد ولی آيا دموکراسی در کامبوج ريشه گرفته است؟

اگر فساد در کامبوج رواج دارد و زمين های مردم را شرکت های باقدرت ضبط می کنند آيا می توان گفت صرف انتخابات، برای اين که بگوييم اکنون دموکراسی برکامبوج حاکم است کافی است؟

نوامبر گذشته در يک روستا، يک نارنجک دستی به ميان تظاهرکنندگانی پرتاب شد که به غصب زمين هايشان معترض بودند.

از جاسائو لی، يکی از زنانی که در اين تظاهرات مجروح شده، پرسيدم که کلمه " دموکراسی" برای او چه معنايی دارد؟

او برای مدتی گيج بنظر می رسيد. پس از آن گفت:" اين کلمه را شنيده ام ولی واقعا نمی دانم معنی آن چيست."