رابين لاستيگ خبرنگار بی بی سی در سانتاآنا

	رأی دهندگان چهره های سياسی را می شناسند ولی مقامات منتخب محلی خودشان را نمی شناسند

در نخستين بخش از اين برنامه ها که "درجستجوی دموکراسی" نام دارد رابين لاستيگ، از نويسندگان بی بی سی نگاهی دارد به اينکه چگونه "دموکراسی" در نقاط مختلف جهان به ۵ شيوه مختلف کار می کند. وی اين برنامه را از کاليفرنيا شروع می کند.

داريل ميلر، در آخرين انتخابات، ۶۱ هزار رأی آورد ولی بنظر نمی رسد که کسی او را می شناسد.

او کسی است که بسياری از رأی دهندگان در "اورنج کانتی"، در کاليفرنيا، که يکی از ثروتمندترين و به عقيده برخی، يکی ازدموکرات ترين نقاط جهان است، به او رأی داده بودند تا اداره سرويس آب و فاضلاب را سرپرستی کند.

البته نبايد فراموش کرد که دموکراسی، تعبيرهای مختلفی دارد.

بله، مردم اين منطقه در انتخابات زيادی شرکت می کنند. آنها نه تنها برای انتخاب آقای ميلر رأی می دهند که اداره آب منطقه "ارواين رنچ" با اوست، بلکه همچنين کسانی که مدرسه های محلی را اداره می کنند و نيز قضات دادگاه ها را هم خودشان انتخاب می کنند.

بنابراين اگر انتخابات بيشتر، به معنی دموکراسی بيشتر باشد، در آنصورت ناحيه اورنج کانتی در صدر فهرست قرار می گيرد.

ولی در "سانتا آنا"، که بزرگترين شهر اين ناحيه است، اداره امور بهيچوجه مبتنی بر دموکراسی به نظر نمی رسد.

قشر فقير جامعه

يک سوم ساکنين اين شهر ۳۵۰ هزار نفری فاقد مدارک هويت هستند. البته برخی اين رقم را بيشتر ذکر می کنند.

به عبارت ديگر اين افراد بطور غيرقانونی و قاچاقی از مرز مکزيک وارد آمريکا شده اند. آنها نه اوراق هويت دارند و نه حق رأی دادن.

ولی اگر اين افراد مهاجرين غيرقانونی اند به چه دليل بايد حق رأی داشته باشند؟

بدون اين اشخاص اداره شهر سانتا آنا و شايد تمام ناحيه اورنج کانتی از هم خواهد پاشيد.

بله، وضعيت سانتا آنا و شايد تمام ناحيه اورنج کانتی مختل خواهد شد.

اين گونه افراد باغبان، پرستاربچه، نظافتکار، آشپز و پيشخدمت هستند.

تقاضا برای اقامت دائم قانونی و اخذ تابعيت آمريکا ارزان تمام نمی شود. شما بايد يک هزار دلار برای تغيير وضعيت اقامت خود از غيرقانونی به قانونی جريمه پرداخت کنيد و بعد برای تبعه آمريکا شدن ۳۹۰ دلار ديگر بپردازيد.

آقای ميلر و ساير مديران به اين دليل انتخاب شده اند که شرکت آنان هيچ سهامداری ندارد. اين شرکت درمالکيت مشتريان خود يعنی رأی دهندگان قرار دارد.

ولی هنگامی که من با چند نفر از مغازه دارانی که محل کسب و کار آنان از کارخانه تصفيه آب آقای ميلر چندان دور نبود صحبت می کردم کسی او را نمی شناخت.

آنها جورج بوش (رئيس جمهور آمريکا) و آرنولد شوارتزنگر، فرماندار کاليفرنيا را می شناختند ولی آقای ميلر را که مسئول تصفيه آب آشاميدنی و دفع فاضلاب شهرشان است نمی شناختند.

مهاجرين موفق

اما ميگل پوليدو داستان کاملا متفاوتی دارد. او که شهردار سانتا آناست در مکزيک متولد شده است. او در مسند قدرت کاملا احساس راحتی می کند و به عبارت ديگر در سمت شهردار جا افتاده است.

	پوليدو(نفر سمت راست) نمونه يک مهاجر موفق مکزيکی است

در دفتر کار آقای پوليدو عکس هايی از او با بيل کلينتون و پرزيدنت بوش ديده می شود. شهردار سانتا آنا نمونه يک مهاجر مکزيکی موفق است.

ولی او به حد کافی عاقل است که اذعان کند در اورنج کانتی برای افراد تنگدست و مهاجرين غيرقانونی، دموکراسی نمی تواند کاری انجام دهد.

آقای پوليدو با صداقت اعتراف می کند که اگر او مجبور نبود برای اداره امور به ائتلاف و جلب نظر ديگران رو بياورد زندگی به عنوان يک شهردار برای او بمراتب آسان تر بود.

هنگامی که پرزيدنت بوش درباره گسترش دموکراسی و آزادی درسراسر جهان صحبت می کند آيا منظورش دموکراسی به شيوه کاليفرنياست؟

آيا او می خواهد مردم عراق مسئولين آب و فاضلاب را خودشان انتخاب کنند؟ آيا می خواهد در افغانستان، قضات را خود مردم برگزينند؟

پرزيدنت بوش در ژانويه گذشته در سخنرانی به مناسبت شروع دومين دوره رياست جمهوری اش گفت: "اين سياست آمريکاست که از رشد جنبش های مبتنی بر دموکراسی و نهادهای دموکراتيک در هر ملت و فرهنگی، با هدف نهايی پايان ظلم و استبداد، پشتيبانی کند."

به اين ترتيب شايد "آينده"، چيزی شبيه اورنج کانتی کاليفرنيا، يا مانند آن باشد.