استيون ايک تحليلگر بی بی سی

	افرادی که کمونيسم را به ياد می آورند، کمتر به تغييرات اميد دارند

در بيشتر سوال هايی که مطرح شده، کشورهای اتحاد جماهير شوروی سابق از جمله کشورهايی هستند که رتبه های بسيار پايينی دارند و حتی در مورد برخی از آنها، پايين ترين رتبه را دارا هستند.

تعداد ناچيزی از مردم منطقه معتقدند اقدام برای برقراری نظام های دموکراتيک تر، به زندگی آنها بهبود بخشيده است.

تنها يک چهارم مردم جمهوری های شوروی پيشين بر اين باورند که نحوه برگزاری انتخابات در کشورهاشان آزاد و منصفانه است. در حالی که ۷۰ درصد ديگر با اين نظر موافق نيستند و انتخابات در اين کشورها را ناعادلانه و غيرشفاف می دانند.

افزون بر اين، تنها يک نفر از هر پنج نفری که در اين نظرسنجی مورد سوال قرار گرفته اند، معتقد است که امور کشور تابع اراده مردم است. رويهم رفته، ميزان اعتماد مردم به سياستمداران فوق العاده پايين است. در روسيه تنها چهار درصد و در اوکراين هشت درصد مردم می گويند که به رهبران نظامی و انتظامی اعتماد دارند.

به همين منوال ارقام مربوط به تجارت و بازرگانی نيز خيلی اميدوار کننده نيست و به وضوح حاکی از خصومت گسترده مردم عليه اهل تجارت است.

با توجه به حس بدبينی و عيبجويی مردم عليه نهادهای دولتی، شگفتی آور نيست که بسياری از افراد پاسخگو به اين نظرپرسی معتقدند که خانواده روی زندگی آنها بيشترين نفوذ را داشته است.

در اين زمينه کشورهای شوروی پيشين از يکی از بالاترين آمارها در جهان برخوردارند.

به اعتقاد افرادی که در نظرسنجی گالوپ شرکت کرده اند، در هيچ يک از کشورهای اتحاد جماهير شوروی سابق افکار عمومی در سياست گذاری ها عامل تعيين کننده به شمار نمی آيد يا در واقع، چيزی نيست که مقامات دولت ها به آن توجه ويژه ای مبذول کنند

در خلال اين تصوير غالبا تيره از منطقه يک گرايش ظاهرا اميدوار کننده هم مشاهده می شود. بيش از دو سوم جوانان زير سی سال در اين کشور ها مطمئنند که قادر به دگرگون ساختن آينده خود هستند. اما افراد بالای ۶۵ سال درست مخالف اين نظر را داده اند و گفته اند که شکاف ميان پروردگان دوران کمونيسم و افرادی که کمونيسم را تقريبا به ياد ندارند، در حال بزرگتر شدن است.

در هيچ يک از کشورهای اتحاد جماهير شوروی سابق افکار عمومی در سياست گذاری ها عامل تعيين کننده به شمار نمی آيد يا در واقع، چيزی نيست که مقامات دولت ها به آن توجه ويژه ای مبذول کنند.

بخش اعظم منطقه تحت سلطه دولت های خودکامه ای است که ميزان احترام آنها به حقوق بشر و آزادی های مدنی با هم تفاوت دارد. اما پيروی اين دولت ها از آرمان های دموکراتيک که همين پانزده سال پيش در منطقه موج می زد، تقريبا متوقف شده است.