فعالان حقوق زنان ایران در سال های قبل برای دریافت مجوز تجمع هایشان مشکل داشته اند - عکس: آرش عاشوری نیا

این بیانیه از جمله به امضای شیرین عبادی، وانگاری ماتایی، جودی ویلیامز، ریگوبرتا توم، بتی ویلیامز و مایرد کوریگان، که در سال های مختلف برنده جایزه صلح نوبل شده اند، رسیده است.

در ابتدای این بیانیه به احتمال درگیری نظامی بین ایران و آمریکا اشاره شده و ضمن اعلام مخالفت شدید با هر گونه اقدام نظامی علیه ایران، آمده است: "هم زمان دولت ایران با استفاده از مشغله ذهنی جامعه جهانی با بحران هسته ای، به سرکوب هر چه بیشتر فعالان حقوق بشر و حقوق زنان در ایران می پردازد و از جمله "زنان"، تنها مجله ای که مسائل زنان را مطرح می کند، توقیف می شود."

نویسندگان این بیانیه در ادامه با اشاره به فرا رسیدن هشتم مارس، روز جهانی زن، نوشته اند: "دولت، زنان را از برگزاری آزاد مراسم برای یک چنین روز مهم اعلام همبستگی بین المللی باز می دارد، و تلاش برای منع اعلام همبستگی با حقوق زنان بخشی از محرومیت عمومی حقوق اساسی اجتماعی و اقتصادی در ایران است. ما دولت ایران را فرا می خوانیم که همه محدودیت های آزادی بیان و تجمع مسالمت آمیز را مطابق با تعهدات ایران در پیمان های بین المللی حقوق بشر که طبق قانون اساسی ایران نیز الزام آوراست، رفع کند."

فعالان حقوق زنان در ایران در سال های گذشته برای دریافت مجوز برگزاری تجمع به مناسبت هشتم مارس با مشکل مواجه بوده اند، و عموما تجمع خود را بدون مجوز برگزار کرده اند که در بعضی موارد با برخوردهای خشونت آمیز نیروهای انتظامی مواجه شده است.

دولت ایران با استفاده از مشغله ذهنی جامعه جهانی با بحران هسته ای، به سرکوب هر چه بیشتر فعالان حقوق بشر و حقوق زنان در ایران می پردازد. بیانیه تعدادی از فعالان حقوق زنان جهان

سال گذشته چند روز قبل از هشتم مارس بیش از بیست نفر از فعالان جنبش زنان ایران که برای اعتراض به احضار تعداد دیگری از فعالان جنبش زنان در مقابل دادگاه انقلاب تهران تجمع کرده بودند، بازداشت شدند که همین مسئله باعث شد برنامه های مربوط به هشتم مارس تحت الشعاع این بازداشت ها قرار گیرد.

امسال نیز برنامه مشخصی در اماکن عمومی برای روز جهانی زن در تهران اعلام نشده است، و احتمالا تنها چند مراسم محدود در خانه های فعالان حقوق زنان برگزار خواهد شد.

در ادامه بیانیه صادر شده، به کمپین هایی که زنان فعال ایرانی برای رسیدن به حقوق برابر به راه انداخته اند اشاره شده و آمده است: "کمپین یک میلیون امضا به عنوان نمونه یک کمپین متکی بر توده مردم برای جمع آوری یک میلیون امضا برای انطباق قوانین ایران با قوانین بین المللی ضد تبعیض جنسیتی است. دولت ایران با خشونت به آزار و اذیت (و تحت تعقیب قراردادن) فعالان این کمپین ادامه می دهد. ده ها فعال زن در طی دو سال گذشته بازداشت شده و پرونده های قضایی علیه آنها تشکیل شده است. چندین نفر از آنها به احکام طولانی مدت زندان محکوم شده اند. نیروهای امنیتی و اطلاعاتی بطور مرتب فعالان این کمپین را بازجویی می کنند و مورد آزار و تهدید قرار می دهند."

در پایان این بیانیه از دولت ایران خواسته شده است " فورا به اقدامات سرکوبگرانه علیه فعالان حقوق زن پایان بدهد و با آنها همکاری کند تا ایران سرزمینی شود که زنان و مردان آن از حقوق برابر برخوردار شوند و کشوری باشد که معیارها و قوانین بین المللی حقوق بشر را رعایت می کند."