پم اتول خبرنگار سرویس جهانی بی بی سی

	شمار اعدام در ایران پس از چین، بالاترین در جهان است

ایران در سال گذشته میلادی، از نظر شمار اعدامها، پس از چین در مقام دوم قرار داشت و در این کشور اتهامات و جرائم متعددی می تواند به مجازات اعدام منجر شود.

بر اساس گزارش سازمان عفو بین الملل، ایران بیش از سیصد نفر را در سال 2007 میلادی اعدام کرده است.

این تعداد نسبت به 177 نفری که گفته می شود در سال گذشته اعدام شدند افزایش چشمگیری داشته است.

ایران در میان تعداد انگشت شمار کشورهایی قرار دارد که در آنها افرادی که پیش از هجده سالگی مرتکب جرمی شده اند به اعدام محکوم می شوند.

بخش فارسی رادیو بی بی سی از ایرانی ها خواسته است که نظرشان را درباره قطعنامه سازمان ملل متحد که خواهان تعلیق مجازات اعدام شده، اعلام کنند.

عده زیادی که ای میل هایشان را ارسال کرده اند از جمله مهدی از تهران، با مجازات اعدام موافقند.

مهدی نوشته است: "صحبت کردن درباره منع استفاده از مجازات اعدام اشتباه است. در اسلام بر مقابله به مثل تاکید شده است. اگر کسی جان کس دیگری را بگیرد اشتباه است که او را اعدام نکنند. "

عمران هم از مشهد با این نظر موافق است: "اعدام لازم است برای جنایتکارانی که وحشیانه دست به جرم و جنایت می زنند. به این ترتیب کسانی که می خواهند دست به جنایت بزنند درس عبرت می گیرند."

"سوال من این است که برای کسانی مثل صدام حسین یا هیتلر یا یک تروریست بجز مرگ چه حکم دیگری می توان داد؟ فکر می کنید حکم زندان برای آنها کافی و منصفانه است؟"

فرهاد از تهران موضوع را از زاویه دیگری می بیند.

او می گوید: "در بعضی از کشورهای غربی، جنایتکاران بعد از اینکه از زندان آزاد می شوند دوباره مرتکب جنایت می شوند . بنابراین اگر همان اول آنها را اعدام می کردند جان بعضی از قربانیان نجات پیدا می کرد."

اما افراد دیگری هم هستند که کاملا با مجازات اعدام مخالفند از جمله لیلا که در جنوب ایران زندگی می کند.

او معتقد است: "حکم اعدام با انسانیت مغایرت دارد. این نوعی قتل است که دولت از آن حمایت می کند و هیچ مشکلی را از مشکلات اجتماع حل نمی کند. تنها خشونت و ظلم را ترویج می کند."

"اگر مشکلی را حل می کرد الان نباید هیچ جنایتی در ایران صورت می گرفت . اما برعکس تعداد جنایتکارها بیشتر شده است."

گروههای مدافع حقوق بشر، دولت ایران را متهم می کنند که از اعدام مجرمان برای ایجاد فضای رعب و وحشت در میان مخالفان استفاده می کند.

آنها می گویند حمایت قوی مردم از مجازات اعدام به دلیل این است که در داخل ایران مناظرات و بحثهایی به شکل عمومی بر گزار نمی شود و بسیاری از مدافعان حقوق بشر یا دستگیر شده اند و یا مجبور شده اند سکوت اختیار کنند.

به هر حال دلیل این امر هرچه که باشد نامه های الکترونیکی نشان می دهد که اگر دولت ایران تصمیم بگیرد که بار دیگر علیه قطعنامه سازمان ملل متحد رای دهد، بسیاری از مردم عادی ایران نا امید نخواهند شد.