موضوع این اجلاس "حقوق بشر و تنوعی فرهنگی" است

بر اساس گزارش ها در این اجلاس، 56 کشور در سطح وزیر شرکت دارند و بقیه کشورها نمایندگانی برای این نشست اعزام کرده اند.

موضوع این اجلاس "حقوق بشر و تنوع فرهنگی" است که در چهاردهمین اجلاس سران غیر متعهدها در هاوانا پایتخت کوبا از سوی ایران پیشنهاد شده بود.

در این اجلاس نمایندگانی از سازمان کنفرانس اسلامی، یونیسف، صلیب سرخ، یونسکو، اکو، کمیساریای عالی حقوق بشر حضور دارند.

اجلاس با سخنان "فیلپیه پرز روکه" وزیر خارجه کوبا آغاز شده که کشورش ریاست دوره ای جنبش عدم تعهد را بر عهده دارد.

محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران نیز در مراسم افتتاح این نشست سخنرانی کرده و گفته است کسانی که وسعت هستی بشر را محدود می کنند از حقوق او می کاهند.

آقای احمدی نژاد با انتقاد از قدرت های بزرگ گفته است که این کشورها از سازوکار حقوق بشری سازمان ملل برای هدف قراردادن کشورهای دیگر استفاده می کنند.

آقای احمدی نژاد اضافه کرد که "این کشورها از حقوق زندانیان سخن می گویند به رغم آنکه بزرگترین جنایات را در حق زن و خانواده روا می دارند، شعار حقوق زنان سر می دهند و با آنکه در برابر رای مردم در ایران، فلسطین، عراق و الجزایر ایستاده اند، مدعی دموکراسی هستند."

آقای احمدی نژاد گفت امروز حقوق بشر پایمال و بشر تحقیر می شود و قدرتها به نام "جهانی سازی" به دنبال تحمیل خواسته های خود، به نام "مدرنیته" در پی سلطه سیاسی و به نام "بازار آزاد" در پی تسلط سرمایه داری و تسلط بر منابع خام و با شعار "دموکراسی" در پی اشغالگری هستند.

رئیس جمهور ایران همچنین تاکید کرده پرونده هسته ای ایران مختومه شده و "اکثریت حقوق حقوق ملت ایران را به رسمیت شناخته اند و یکی و دو کشور باقی مانده نیز راهی جز پذیرش این حقیقت ندارند."

در این نشست همچنین "اکمل الدین احسان اوغلو" دبیرکل سازمان کنفرانس اسلامی در این اجلاس گفت که هیچ فرهنگی نباید به کشورها و ملت ها تحمیل شود.

به گفته دبیرکل سازمان کنفر انس اسلامی، باید کشورهای عضو، برنامه ای برای درک و هماهنگی بیشتر فرهنگ ها داشته باشند.

جنبش عدم تعهد در سال 1340 خورشیدی (1961 میلادی) در دوران جنگ سرد و در فضای دو قطبی غرب و شرق با هدف وحدت میان کشورهایی که در اردوگاه کمونیسم و کاپیتالیسم قرار نداشتند، تشکیل شد.

فروپاشی شوروی در سال 1370 و در پی آن پايان جنگ سرد، ضرورت وجود جنبش غير متعهدها را کم کرد و به عقیده کارشناسان، طی این دوره اين جنبش در واقع تعريف خود را از دست داد و عملا در موضعی انفعالی قرار گرفت.

جنبش غير متعهدها در عین حال شکل سازمانی هدفمندی نیز ندارد چنانكه اين سازمان فاقد ساختارهای رسمی از جمله اساسنامه، دبيرخانه يا بدنه اجرايی است.

هم اکنون 118 کشور عضو غیر متعهدها هستند اما به دليل اصرار بر نظرات متفاوت و اختلاف منافع بین اعضا، جنبش غيرمتعهدها از معيار واحدی در جامعه جهانی حمايت نمی كند.