|
تعهد کشورهای درحال توسعه برای بهبود وضعيت زنان | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
بسياری از کشورهای آمريکای لاتين، آفريقا و آسيا تعهد کرده اند برای بهبود زندگی زنان در جهان درحال توسعه بيشتر تلاش کنند. کشورهای عضو جنبش غيرمتعهدها، با امضای بيانيه ای به نخستين اجلاس خود با موضوع حقوق زنان پايان داده اند. در اين بيانيه تعهد شده است تلاش بيشتری جهت حفاظت از زنان در برابر خشونت، بهبود وضعيت بهداشتی و آموزشی آنها و اعطای نقش بزرگتر سياسی به زنان صورت گيرد. وزير زنان مالزی، ميزبان اجلاس، اين بيانيه را يک گام بلند خواند. اگر واقعا چنين باشد، بايد گفت که برداشتن اين گام يک دهه زمان برده است. نکته مهم تازه ای در اين بيانيه نيست که در موافقتنامه سال 1995 پکن که ميان کشورهای شرکت کننده در "کنفرانس جهانی مسائل زنان" امضا شد وجود نداشته باشد. با اين حال 77 عضو جنبش غيرمتعهدها که در کنفرانس کوالالامپور شرکت کردند بر سر مجموعه ای از اهداف به توافق رسيدند. يکی از اهداف بيانيه اين است که شمار تصميم سازان زن در دولت و بخش های تجاری بايد به 30 درصد برسد. آنها همچنين قول دادند به سياست ها و سنت های تبعيض آميز پايان دهند و دسترسی کامل زنان به خدمات بهداشتی و آموزش را تضمين کنند. مالزی همچنين اعلام کرد که يک مرکز دائمی جنبش غيرمتعهدها را برای رسيدگی به نگرانی های زنان تاسيس می کند. البته کليه 116 کشور عضو جنبش، نمايندگان خود را به کنفرانس زنان اعزام نکردند. بسياری از آنها هنوز حتی يک پست جدی دولتی در سطح عالی برای رسيدگی به مسائل جنسی ايجاد نکرده اند. هرچند که دستاوردهای اين نشست چشمگير نبود، اما بيانيه پايانی دست کم نشان می دهد که مساله حقوق زنان هنوز در دستور کار بين المللی است. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||