محمود کیانوش
|  |
زیبا و زشت
چون بوته ای شکفته
در مرزی از جهنم
بر دامن بهشت،
پیوندی از شقایق
بر ساقه مغیلان،
تهران! دیری ست پا گرفته،
خرسند و بی قرار
جا گرفته
در سایه دماوند:
آن استوار،
آن سر بلند،
فرمانروای سلسله بی زوال سنگ
با تاج برف
در قصر آفتاب. او خوب می توانست
یک قریه گشاده و خرم باشد؛
با چند جویبارش
در چند دره کوچک
جای هبوط حضرت آدم باشد؛
اما
افسون آز
یا شهوت بزرگی آمد،
در قریه گشاده و خرم
خرگاه زد،
یک دست باز بود و هزار انگشت،
سفره وار بازش کرد؛
از هر کنار
تا خشکی و خرابی،
تا ابتذال درازش کرد!
قطعه شعر "تهران" در سال 1348 سروده شده و در سال 1371 در مجموعه "شکوفه حیرت" چاپ شده است. | 
دادگاه اروپا علیه انسداد اموال مجاهدین خلق رای داد 
