مسعود بهنود روزنامه نگار مستقل

	تصمیم سازان با توجه به اهمیت سهمیه بندی، امامان جمعه را نیز برای قانع کردن مردم به میدان آوردند

توجه به اخباری که از غروب روز جمعه به نقل از امامان ثابت و موقت نمازجمعه های سراسر کشور منتشر شده، این گمان را پذیرفتنی می کند که از مرکز هماهنگی ستادهای ائمه جمعه دستور عملی برای آماده سازی افکارعمومی صادر شده باشد که در نتیجه آن امامان جمعه، اعتراض های مردم را کنار نهاده و هماهنگ و یک شکل به توجیه سهمیه بندی بنزین پرداخته اند.

کارشناسانی که بر تاریخ روحانیت شیعه غور کرده اند معتقدند در تمام تاریخ روحانیت شیعه و یا دست کم در تاریخ بیست و هشت ساله جمهوری اسلامی کمتر پیش آمده که روحانیون یک صدا به میدان آمده باشند برای جا انداختن یک تصمیم اقتصادی. عملی که در دهه اول انقلاب در مورد جنگ و مقابله با گروه های سیاسی به چشم می آمد.

از میان تمامی اخباری که درباره حمایت امامان جمعه از طرح سهمیه بندی بنزین مخابره شد شاید عادی ترین آن ها گفته های آیت الله جنتی امام جمعه موقت تهران بود که از سنت مذهبی امر به معروف و نهی از منکر بهره گرفت تا سخن اقتصاددانان را بازگوید که "چرا ما باید مرتبا نفت را تولید و بعد صادر کنیم و سپس بنزین بخریم که هوا را آلوده کرده و سرمایه‌هایمان را به این صورت هدر بدهیم؟"

در نماز جمعه قزوین نیز آقای هادی باریک ‌بین تاکید کرده حدود ۸ میلیون نفر از مردم که صاحب خودرو بودند از یارانه بنزین استفاده می‌کردند، در حالی که همه مردم باید به یک اندازه از بیت‌المال استفاده کنند. غیاث الدین محمدی امام جمعه همدان نیز گفت که سهمیه بندی مصرف را معقول کرده است.

محمد شاهچراغی امام‌ جمعه سمنان و علی ‌اصغر الهامی ‌نیا امام‌ جمعه اراک، تا آنجا رفتند که سهمیه‌ بندی بنزین را از وظایف دولت‌های گذشته دانستند که به گفته آنها اگر انجام می‌شد، بسیاری از مشکلا‌ت برطرف شده بود. ولی عبدالله دشتی امام‌ جمعه بوشهر دست در نقطه مقابل گفت بهینه ‌سازی مصرف سوخت در جامعه موضوعی بسیار مهم و حساس بوده که همه دولت‌های گذشته نیز به دنبال عملی نمودن آن بوده‌اند.

سیاست خارجی

	'چرا ما باید مرتبا نفت را تولید و بعد صادر کنیم و سپس بنزین بخریم که هوا را آلوده کرده و سرمایه‌هایمان را به این صورت هدر بدهیم؟'

امامان جمعه شهرهای بزرگ مانند اصفهان و اهواز در تشریح علت سهمیه بندی بنزین، اجبار و ناگزیری را در نظر آورده و با اشاره به احتمال تحریم های بیشتر ایران، در مضمونی همانند گفته اند سهمیه بندی بنزین به خاطر تحریم ها و برای مایوس کردن دشمن به اجرا در آمده و چاره ای جز این نبوده است.

شاید بتوان از تفاوت گفته های امام جمعه گناوه با همتایان دریافت که مردم این منطقه جنوبی کشور که به تازگی هم با توفان گونو خسارت بسیار دیده و در شرایط دشواری به سر می برند.

عبدالهادی رکنی‌ حسینی گفته است سهمیه فعلی بنزین برای خودروها در این منطقه محروم و گرمسیری با توجه به اینکه مسافرت اهالی در فصل تابستان بیشتر به اماکن مقدس به ‌ویژه مشهد است و باید مسافتی طولا‌نی را بپیمایند، جوابگو نیست.

یادآوری ها

در همان هفته اول اجرای طرح سهمیه بندی بنزین، یک سیستم گردشی پست الکترونیک جمعی [مشهور به ایمیل های فورواردی] سخنان ایت الله خمینی بنیان گذار انقلاب اسلامی را از طریق اینترنت به ایرانی ها یادآوری کرد که در آن با وعده بنزین و آب و برق مجانی از مردم خواسته شد که قبض های ارسالی توسط دولت شاهنشاهی را نپردازند.

مشابه همین سخن بعد از بیست و پنج سال در آخرین مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری از زبان محمود احمدی نژاد بیان شد که وعده می داد نفت را بر سر سفره مردم خواهد برد.

او گرچه یک سال بعد از انتخاب به ریاست جمهوری این جمله را ساخته روزنامه ها خواند و به شوخی گفت نفت برای رفتن سر سفره مردم بو می دهد، اما انکار کردنی نیست که از مجموع برنامه های اقتصادی وی گمان سهمیه بندی و گرانی کالاها نمی رفت.

در اولین ساعات اعلام سهمیه بندی بنزین و در حالی که شهرهای کشور از ازدحام مردم در برابر پمپ های بنزین مختل بود و درچندین جا مردم با آتش زدن اتومبیل ها و جایگاه ها حوادثی آفریده بودند یک پیام کوتاه میلیونی در تلفن های همراه گشت که اشاره طعنه آمیزی به وعده های محمود احمدی نژاد داشت.

به نوشته عباس عبدی سردبیر سابق روزنامه توقیف شده سلام، در مطلبی که اخیر در نشریات ایرانی به چاپ رسیده، جوک مذکور از طریق اس ام اس چنان ویرانگر بود که نمی ‌توان تا مدتها کمر از زیر ضربه‌اش راست کرد. ساختار این جوک و ظرف زمانی و شیوه انتقال آن بیش از هر چیز دیگری می‌تواند حکومت را عصبانی کند.

سردبیر روزنامه توقیف شده سلام بر همین اساس نتیجه گیری کرده که سیاست حاکم از یک سو خود را برای ورود به شرایط بحرانی آماده می‌کند و از سوی دیگر اعتماد به نفس خود را از دست داده و تا حدی عصبانی هم به نظر می‌رسد. باید پذیرفت که شرایط، شرایط خوبی نیست.