احمد زيدآبادی کارشناس مسايل سياسی ايران

	نخست وزير بريتانيا کنفرانس هولوکاست در تهران را 'شديدا شوکه کننده' ناميده است

آقای بلر که در کنفرانس خبری ماهيانه خود در لندن سخن می گفت، اذعان کرد که در لبنان، فلسطين و عراق مشکلات بزرگی وجود دارد، اما وی اين مشکلات را به وضعيت ايران نسبت داد.

نخست وزير بريتانيا با انتقاد شديد از برگزاری همايش هولوکاست در تهران تاکيد کرد که در منطقه خاورميانه حس روشنی در باره تهديد استراتژيک ايران و اينکه چگونه بايد با اين تهديد روبرو شد، وجود دارد.

موضع گيری شديد آقای بلر عليه ايران که پس از ديدارش از واشنگتن ابراز شده است، از آن رو اهميت دارد که وی چند هفته پيش خواستار دخالت دادن ايران و سوريه برای حل بحران عراق شده بود، درخواستی که بعدا توسط گروه مطالعاتی عراق به رهبری بيکر – هاميلتون نيز تکرار شد.

اينک اما آقای بلر نه فقط از تصميم به همکاری با ايران و سوريه در حل مشکلات خاورميانه از جمله عراق صحبت نمی کند، بلکه دولت ايران را عامل تشديد بحران در لبنان، فلسطين و عراق معرفی می کند.

به نظر می رسد که نخست وزير بريتانيا اميد خود را به همکاری جمهوری اسلامی با جهان غرب برای مهار چالش های فراروی خاورميانه از دست داده است و ميل دارد در مسير تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی و کمک به انزوای آن حرکت کند

به نظر می رسد که نخست وزير بريتانيا اميد خود را به همکاری جمهوری اسلامی با جهان غرب برای مهار چالش های فراروی خاورميانه از دست داده است و ميل دارد در مسير تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی و کمک به انزوای آن حرکت کند.

ظاهرا این مسیری است که اتحادیه اروپا نیز خود را برای ورود به آن آماده می کند و اگر چنين باشد، شايد برگزاری همايش هولوکاست در تهران نيز در افزايش تنش بين ايران و اروپا سهم بسزايی ايفا بکند.

اين همايش که قرار بود در پی انکار يا اثبات هولوکاست نباشد و فقط جنبه تاريخی و پژوهشی داشته باشد، عملا به صورت تريبونی برای منکران هولوکاست در آمد و حتی خالد کساب محمد، وکيل عرب ساکن اسراييل، نيز نتوانست برای حضور در همايش ويزای ايران را به دست آورد. آقای محمد قرار بود رهبران ايران را به تاييد وقوع هولوکاست فرا بخواند.

افزايش تنش با اروپا؛ فشار موازی بر ايران

به هر حال در حرکتی که علامت افزايش تنش بين ايران و اتحاديه اروپا تلقی می شود، کشورهای اروپايی در روزهای اخير فعاليت خود را برای متقاعد کردن اعضای شورای امنيت سازمان ملل برای دادن رای مثبت به پيش نويس قطعنامه پيشنهادی آنها مبنی بر اعمال يک سلسله تحريم های فنی، تجاری و ديپلماتيک عليه ايران تشديد کرده اند، فعاليتی که ممکن است تا آخر سال جاری ميلادی به فرجام برسد.

رای دادگاه عالی اتحاديه اروپا برای رفع توقيف دارايی های سازمان مجاهدين خلق ايران را می توان نشانه ای از افزايش فشارهای موازی بر جمهوری اسلامی دانست

تصويب قطعنامه پيشنهادی اروپا عليه ايران در شورای امنيت، می تواند با يک سری فشارهای سياسی و اقتصادی ديگر همراه شود که از اکنون می توان طليعه برخی از آنها را مشاهده کرد.

رای دادگاه عالی اتحاديه اروپا برای رفع توقيف دارايی های سازمان مجاهدين خلق ايران را می توان نشانه ای از افزايش فشارهای موازی بر جمهوری اسلامی دانست.

سازمان مجاهدين خلق از سوی آمريکا و اتحاديه اروپا به عنوان سازمانی تروريستی شناخته شده است و از همين رو از سال ۲۰۰۲ ميلادی محدوديت های شديدی نسبت به فعاليت اعضای آن در آمريکا و اروپا اعمال می شود.

رای دادگاه عالی اروپا در باره رفع توقيف دارايی های سازمان مجاهدين که مريم رجوی آن را «پيروزی بزرگ» سازمان متبوع خود دانسته است، ممکن است راه را بر فعاليت اعضای سازمان مجاهدين خلق در برخی از کشورهای اروپايی هموار کند.

چنين تحولی بدون شک خشم مسئولان جمهوری اسلامی را برمی انگيزد، زيرا آنان، نوع رابطه کشورها با سازمان مجاهدين را معياری برای سنجش دوستی و دشمنی کشور مذکور با ايران می دانند.

مجاهدين و هولوکاست؛ اهرم سياسی؟

در واقع، فراز و فرودهای روابط ايران و اتحاديه اروپا در طول سه دهه گذشته کمابيش در نوع برخورد اروپا با سازمان مجاهدين خلق انعکاس داشته و اين مساله ناخواسته صورتی نمادين در روابط دو طرف پيدا کرده است.

چنين به نظر می رسد که اگر دولت ايران و جهان غرب بخواهند در مصاف با يکديگر بدون محدوديت از تمام کارت های خود استفاده کنند، انکار هولوکاست و سازمان مجاهدين نيز می توانند کارتی در دست هر يک از طرفين باشند

هر چند که در اروپا و آمريکا سازمان مجاهدين خلق به دليل عملکرد گذشته خود به عنوان گروهی تروريستی و دارای يک ايدئولوژی خشن و استالينيستی شناخته می شود، اما به نظر می رسد برخی از کشورهای غربی استفاده از «مهره» مجاهدين خلق را به عنوان «آخرين» يا «بدترين» گزينه در رويارويی با جمهوری اسلامی از نظر دور نداشته اند.

برخی محافل آمريکايی طرفدار برخورد شديد با ايران، بارها از تصميم وزارت خارجه کشورشان برای گنجاندن نام سازمان مجاهدين خلق در فهرست گروههای تروريستی انتقاد کرده اند و اين گروه را «تنها نيروی واقعی روی صحنه» برای مقابله با جمهوری اسلامی دانسته اند.

اين در حالی است که در طول ماههای گذشته پاره ای گزارش های مطبوعاتی در باره ارتباط پنهان آمريکا و اسراييل با سازمان مجاهدين خلق به قصد تقويت و سازماندهی آنان انتشار يافته، گزارش هايی که البته تعيين صحت و سقم آنها امکان پذير نيست.

به هر حال چنين به نظر می رسد که اگر دولت ايران و جهان غرب بخواهند در مصاف با يکديگر بدون محدوديت از تمام کارت های خود استفاده کنند، انکار هولوکاست و سازمان مجاهدين نيز می توانند کارتی در دست هر يک از طرفين باشند.