احمد زیدآبادی

	اولمرت در صدد ائتلاف با حزب "اسرائيل خانه ما" به رهبری ليبرمن است

قرار است لیبرمن در صورت پیوستن به ائتلاف حاکم بر اسراییل، رهبری وزارتخانه نو بنیادی را به نام وزارت امور استراتژیک به عهده گیرد.

مقام های اسراییلی و شخص اویگدور لیبرمن این نکته را پنهان نکرده اند که ماموریت اصلی وزرات امور استراتژیک بررسی و تعیین راههای مقابله با برنامه های هسته ای ایران است.

محور اصلی دولت کنونی اسراییل را احزاب میانه و چپ تشکیل می دهند و حتی حزب مذهبی شاس که یکی اعضای ائتلاف حاکم است، در موضوع مربوط به صلح با فلسطینی ها از سیاستی افراطی حمایت نمی کند.

حزب تحت رهبری لیبرمن اما نه فقط راستگرا بلکه کاملا افراطی است به طوری که از سوی چپگرایان اسراییل و احزاب عرب اسراییلی متهم به نژاد پرستی و فاشیسم است. شهرت لیبرمن به داشتن گرایش های فاشیستی محصول نگاه افراطی او به جمعیت عرب ساکن در اسراییل است.

لیبرمن بارها خواستار "انتقال" اعراب ساکن اسراییل به کرانه باختری رود اردن و نوار غزه شده و برای خالی شدن اسراییل از جمعیت غیر یهودی حتی خواستار انضمام بخش عرب نشین اسراییل به کشور آینده فلسطینی در ازای ضمیمه کردن بخش وسیعی از شهرک های یهودی نشین در کرانه باختری رود اردن به اسرايیل شده است.

از این جهت، لیبرمن و حزب تحت رهبری او که یهودیان مهاجر روس تبار را نمایندگی می کند، در بین جمعیت 1/2 میلیون نفری اعراب اسراییلی، چهره ای بسیار منفی دارد، هر چند که پیشنهاد او برای واگذاری بخش عرب نشین اسراییل به دولت فلسطینی، خشم احزاب راستگرای اسراییلی از جمله حزب لیکود را نیز علیه او برانگیخته است.

در شرایطی که دولت اهود اولمرت به دستیابی به توافق با فلسطینی ها علاقه نشان می دهد، ورود لیبرمن به دولت او می تواند بدبینی شدیدی نسبت به نیات واقعی نخست وزیر اسراییل در مورد روند صلح در بین اعراب و جامعه بین المللی ایجاد کند.

در عین حال، پیوستن حزب "اسراییل خانه" ما به دولت می تواند در درون ائتلاف حاکم بر اسراییل سبب بروز تشنجاتی شود، زیرا حمایت شدید این حزب از تحکیم و توسعه شهرک های یهودی نشین در کرانه باختری، آن را در مقابل حزب کارگر و جناح معتدل تر حزب کادیما قرار می دهد، موافقتش با رسمیت یافتن ازدواج مدنی (در مقابل ازدواج شرعی) آن را با حزب مذهبی شاس درگیر می کند و پشتیبانی اش از کاهش هزینه های تامین اجتماعی، حزب مستمری بگیران را خواهد رنجاند.

به نظر می رسد که اولمرت در موضوع خاص برنامه اتمی ایران، خود را به راستگرایان افراطی، نزدیکتر از چپگراها و میانه روهای متحد خود می داند و ترجیح می دهد که در این مورد ابتکار عمل را به افرادی مانند لیبرمن بسپارد.

با وجود همه این مشکلات، اهود اولمرت ترجیح داده است که لیبرمن را وارد دولت خود کند، چرا؟

دولت اولمرت به رغم اعلام پیروزی در جنگ لبنان، خود را در موضع ضعف می داند و بخصوص در حالی که بحران هسته ای ایران در حال اوجگیری است، نمی خواهد در برابر این مساله از سوی راستگرایان متهم به ضعف و سستی شود.

لیبرمن شخصی است که بارها اعلام کرده برنامه اتمی ایران "خواب را از چشم او ربوده است."

قاعدتا تصدی چنین فردی با مواضع افراطی مشهورش بر وزارتخانه ای که مسئولیت طراحی سیاست اسراییل در برابر برنامه اتمی ایران را به عهده خواهد داشت، می تواند به دولت اولمرت در برابر انتقاد گروه های راستگرا بویژه حزب لیکود مصونیت ببخشد.

افزون بر این، به نظر می رسد که اولمرت در موضوع خاص برنامه اتمی ایران، خود را به راستگرایان افراطی، نزدیکتر از چپگراها و میانه روهای متحد خود می داند و ترجیح می دهد که در این مورد ابتکار عمل را به افرادی مانند لیبرمن بسپارد.

خاویر سولانا مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا که هفته جاری در اسراییل با لیبرمن در باره مساله هسته ای ایران مذاکره کرده، به صراحت اعلام کرده است که در هیچ موردی با نظرات او موافق نبوده است. ظاهرا آقای سولانا، نظرات لیبرمن در باره برنامه اتمی ایران را چنان افراطی یافته که ضروری دانسته است عدم موافقت خود را با نظرات او علنی کند.

با این همه، چنانچه پیوستن لیبرمن به دولت ائتلافی اهود اولمرت با مانع غیر منتظره ای روبرو نشود و او مسئولیت وزارت امور استراتژیک برای طراحی سیاست اسراییل در برابر برنامه اتمی ایران را به عهده گیرد، از آن پس، نظرات افراطی لیبرمن را باید نظرات رسمی دولت اسراییل تلقی کرد گو اینکه رهبر حزب اسراییل خانه ما در یک موقعیت رسمی احتمالا از شدت لحن و نظرات خود تا اندازه ای خواهد کاست.