کديما

کديما در ماه نوامبر 2005 توسط آريل شارون بنيان نهاده شد. اين حزب بيشترين شمار کرسی ها (28 کرسی) در کنست، پارلمان اسرائيل، را عليرغم غيبت آقای شارون که از روز چهارم ژانويه در اثر ابتلا به سکته شديد مغزی در کما به سر می برد به دست آورد.

اقدام برای تشکيل کديما آخرين حلقه از رشته تلاش های ناموفق برای ايجاد يک حزب مرکزگرا جهت متحد کردن عناصر ميانه رو از حزب راستگرای ليکود و حزب چپگرای کارگر است.

برنامه اين حزب خروج مصلحت گرايانه از نواحی اشغالی، ترويج يک سياست اقتصاد بازار آزاد در کنار يک نظام رفاه اجتماعی در حد کفايت، اصلاح نظام پارلمانی متکی بر احزاب و کاهش نفوذ گروه های فعال ارتدکس (اصول گرا يا سنت گرا) يهودی است.

آخرين تلاش ها از اين نوع به پيدايش حزب شينوئی (تغيير) منجر شده بود که در انتخابات پارلمانی سال 2003 خوب عمل کرد اما در جذب رای دهندگان ورای طرفداران اصلی خود در قشر متوسط ناکام ماند و اکنون منحل شده است.

کديما، از سوی ديگر، قادر است از طريق پيوندهای سابق خود در حزب کارگر برای قشر کارگر جذاب باشد. اين حزب همچنين از طريق ريشه هايی که از ليکود می آيد می تواند باعث جذب جامعه محروم يهوديان ميزراچی (آفريقای شمالی) شود.

شاخه مرکزگرای حزب ليکود و وفاداران آريل شارون هسته مرکزی حزب کديما را تشکيل می دهند و عامل جذابيت انتخاباتی آن هستند.

اهود اولمرت، کفيل نخست وزيری، شائول مفاز، وزير دفاع و تسيپی ليونی، وزير دادگستری، از جمله شاخص ترين چهره های آن هستند.

حزب کارگر

حزب چپگرای ميانه روی کارگر يکی از دو حزب عمده اسرائيلی از زمان تشکيل اين کشور در سال 1948 بوده است اما در مقابل آقای شارون کمتر شانس موفقيت انتخاباتی داشته است.

سرخوردگی طيف چپ اين حزب از نحوه مديريت شيمون پرز، که تا حدود زيادی از برنامه رياضت اقتصادی آقای شارون و رويکرد تکروانه او نسبت به مسائل امنيتی حمايت کرد، در نوامبر 2005 به انتخاب امير پرتز - از اتحاديه چپگرای کارگری - منجر شد.

آقای پرتز، که نخستين يهودی ميزراچی است که يک حزب عمده را هدايت می کند، در اين انتخابات سعی کرد رای احزابی مانند شاس و ليکود را که معمولا آرای ميزراچی ها را به دست می آوردند به دست آورد.

وی مسائل اجتماعی و اقتصادی را در راس دستور کار حزب قرار داد و يک سياست سوسيال دموکراتيک داير بر افزايش حداقل دستمزد و مقرری نظام تامين اجتماعی را دنبال کرد.

حزب کارگر در انتخابات 28 مارس صاحب 20 کرسی شد.

ليکود

ليکود (تثبيت) با بازگشت به سياست های قديمی خود و دنبال کردن يک خط مشی تند نسبت به مسائل امنيتی و اتخاذ موضع حامی نسبت به اقتصاد بازار آزاد، در انتخابات شرکت کرد اما با کسب تنها 11 کرسی متحمل شکست سختی شد.

به علاوه اين رويکرد تا حدود زيادی ناشی از روگردانی اعضای عملگرای حزب از آن بود.

محبوبيت بنيامين نتانياهو، رهبر ليکود، با توجه به برنامه رياضت اقتصادی وی به عنوان وزير دارايی آقای شارون، در ميان طرفداران اصلی حزب ضربه خورده است. جنبش شهرک نشينی نيز او را با ديده احتياط می نگرد.

استراتژی او در انتخابات 28 مارس از جمله مخالفت با تخليه مناطق بيشتری در کرانه باختری بود.

شاس

شاس در سال 1984 از سوی اوواديا يوسف، خاخام سفاردی، عمدتا با هدف تامين منافع جامعه ميزراچی های فوق العاده مذهبی تشکيل شد.

اين حزب موفق به جلب حمايت گسترده در ميان سفاردی ها (اعقاب يهوديان مقيم اسپانيا و پرتغال در قرون وسطی) شده است. اين حزب در انتخابات اخير 13 کرسی به دست آورد.

حزب اتحاد ملی- ملیِ مذهبی

حزب اتحاد ملی در منتهی عليه جناح راست طيف سياسی اسرائيل قرار دارد.

اين حزب در برنامه خود خواستار "انتقال داوطلبانه" فلسطينی ها به اردن پيش از انضمام کامل کرانه باختری به اسرائيل است، اما اين برنامه عموما چيزی بيش از يک شعار تلقی نمی شود.

اين حزب در عمل شاخه سياسی جنبش شهرک نشينی به حساب می آيد و در ماه فوريه با حزب ملی مذهبی دست به ائتلاف انتخاباتی زد که اکنون 9 کرسی به دست آورده اند.

حزب ملی مذهبی که زمانی صدای صهيونيسم مذهبی بود، اکنون در ميان رای دهندگان ساکن شهرک ها، نقش نمونه ارتدکس يهودی حزب اتحاد ملی را بازی می کند.

اسرائيل بيتنو

حزب "اسرائيل بيتنو" (اسرائيل خانه ماست) در ميان طبقه غالبا غيرمذهبی و عموما ستيزه جوی روسی زبان که هنوز به خوبی جذب جامعه اسرائيل نشده طرفدار دارد.

اين حزب زمانی به عنوان بخشی از حزب اتحاد ملی فعاليت می کرد اما بر سر نقش مختصر حزب اتحاد ملی در يکی از ائتلاف های آقای شارون از آن جدا شد و تصميم گرفت جداگانه در انتخابات شرکت کند و موفق به کسب 12 کرسی شد.

برنامه اين حزب از اين جهت با حزب اتحاد ملی تفاوت دارد که از سال 2005 اعلام آمادگی کرده است در برابر الحاق بخش بزرگی از کرانه باختری به اسرائيل، بخش هايی از اسرائيل را که دارای ساکنان عرب است به مقام های دولت خودگردان فلسطينی منتقل کند.

ياچاد

ياچاد (با هم) عمده ترين حزب راديکال طيف چپ است و عمدتا شاخه سياسی جنبش "صلح اکنون" - که زمانی نفوذ زيادی داشت - تلقی می شود.

اين حزب خواهان عقب نشينی اسرائيل به پشت خطوط آتش بس 1967 و احيای فرآيند صلح اسلو است، و يک دستور کار اقتصادی عموما سوسيال دموکراتيک را دنبال می کند.

اين حزب در دسامبر 2003 در پی ادغام چند حزب چپگرای ديگر شکل گرفت که مهمترين آنها حزب مرتز بود.

شينوئی

شينوئی (تغيير) در قالب ها و ترکيبات مختلف برای 30 سال پرچمدار و نماد سياست اقتصادی ليبرال و ارزش های غيرمذهبی بوده است.

اين حزب در انتخابات 2003 با احراز 15 کرسی سومين حزب بزرگ پارلمانی شد و نقش بزرگترين شريک ائتلافی آقای شارون را بازی کرد.

تاسيس کديما، شينوئی را از رای دهندگان طبيعی اش محروم کرده است و از ماه ژانويه به جناح های کوچک تجزيه شده است که امکان شرکت در انتخابات را نداشته اند.

حزب وحدت يهودی تورات

اين حزب که حاصل اتحادی ميان دو گروه فوق العاده ارتدکس اشکنازی در سال 1992 بود در سال 2004 بر سر پيوستن به دولت ائتلافی شارون دو دسته شد.

اما دو جناح سابق "پرچم تورات" و "آگودات اسرائيل" اين بار نيز مشترکا در انتخابات شرکت کردند و شش کرسی به دست آوردند.

آنها عموما در دفاع از موسسات آموزشی فوق العاده ارتدکس و پرداخت مقرری از سوی دولت، با شاس همصدا هستند.

احزاب عرب

اعراب تقريبا 20 درصد جمعيت اسرائيل را تشکيل می دهند. آنها هم به احزاب عمده از جمله کارگر، ليکود و ياچاد رای می دهند و هم به احزاب عرب و يا ضدصهيونيست مانند حزب چپگرای هاداش، حزب ملی گرای بلاد، و فهرست متحد عرب.

رای احزاب اخير کم و بيش ثابت بوده و در انتخابات اخير 9 يا 10 کرسی را به دست آورده اند.

ساير احزاب

بريت اولام: هدف آن تشويق گفتگو ميان تمامی فرهنگ های مختلف در جامعه اسرائيل است

دا-ام : حزب کارگران عرب-يهودی

گيل : تلاش دارد نيازهای بازنشستگان و سالخوردگان را در دستور کار ملی قرار دهد

برگ سبز : خواهان قانونی سازی ماری جوآنا است

سبزها : طرفداران محيط زيست

هاليو : "حزب تقلا برای کرانه ها"

هروت : در زبان عبری يعنی آزادی، يک حزب دست راستی مخالف با اعطای هرگونه امتيازات ارضی

هتز : "صهيونيسم غيرمذهبی"

لهم : "مبارزان متحد برای جامعه"، در پی ترويج حقوق معلولان و بی خانمان ها

لِو لائوليم : بر مسائل مهاجران تمرکز دارد

لايدر : "حزب ليبرال دموکرات"

جبهه ملی يهودی : يک حزب دست راستی

نو صهيونيسم : دارای يک دستور کار اجتماعی-اقتصادی برای بهبود حقوق خودياران و بازماندگان هولوکاست

يک آينده : بر مسائل مهاجران اتيوپيايی تمرکز دارد

قوت برای تهيدستان : با دستور کاری برای توسعه عدالت اجتماعی

تفنيت (نقطه عطف) : دارای دستور کاری جهت مبارزه با فساد

تزدق لاکول : "عدالت برای همه"

تزومت : دست راستی، غيرمذهبی