آقای خامنه ای می گويد ايران قبلا بی فايده بودن تعليق غنی سازی را تجربه کرده است

رهبر ايران در اظهاراتی که از تلويزيون دولتی پخش شد گفت: "سياست ما روشن است: پيشرفت، ارائه منطق روشن و پافشاری بر حق ملت بدون عقب نشينی."

با اين حال او بار ديگر بر صلح آميز بودن برنامه اتمی ايران تاکيد کرد: "البته هدف ما نيز در موضوع هسته ‌ای كاملا واضح و انسانی است."

آمريکا و ساير اعضای شورای امنيت سازمان ملل متحد مظنون هستند که برنامه اتمی ايران سرپوشی برای توسعه جنگ افزارهای اتمی باشد، سوءظنی که ايران بی پايه می خواند.

آقای خامنه ای درحالی اظهار نظر می کند که شورای امنيت سرگرم بررسی نحوه واکنش به ادعای کره شمالی داير بر آزمايش يک بمب اتمی است.

شش قدرت جهانی شامل اعضای دائم شورای امنيت و آلمان هفته گذشته در لندن موافقت کردند در مورد تحريم ايران به رايزنی بپردازند و به اين ترتيب احتمال بررسی موضوع در شورای امنيت وجود دارد.

شورای امنيت در پايان ژوئيه با تصويب قطعنامه ای 30 روز (تا پايان اوت) به ايران مهلت داده بود فعاليت غنی سازی اورانيوم و ساير بخش های حساس برنامه اتمی خود را معلق سازد يا با عواقب آن مواجه شود.

آن ضرب الاجل با بی اعتنايی ايران به سر رسيد و اظهارات روز سه شنبه آقای خامنه ای نشان می دهد ايران عليرغم فشارها قصد تعليق غنی سازی اورانيوم را ندارد.

'راه تعليق را قبلا تجربه کرده ايم'

رهبر ايران در سخنان خود استدلال کرد از آنجا که ايران دو سال قبل به درخواست غرب برای تعليق غنی سازی تن داده بود اکنون بی فايده بودن آن راه ثابت شده است.

به گزارش ايرنا وی در اين مورد گفت: "اگر آن راه را تجربه نمی ‌كرديم شايد امروز خود را سرزنش می كرديم كه چرا آن روش را امتحان نكرده ‌ايم اما اكنون با دلی محكم و تسلط كامل به پيش می ‌رويم و ديگر هيچكس نمی‌تواند دليل قابل قبولی درباره اشتباه بودن راه هسته‌ ای كشور ارائه كند چرا كه ما آن راه ديگر را تجربه كرده ‌ايم."

	آقای روحانی در سال 2004 سرپرستی گفتگوهای ايران با اتحاديه اروپا را به عهده داشت

وی افزود: "البته دو سال قبل هم نتيجه آن كار معلوم بود و سندهای دقيق و روشنگری كه در زمينه رخدادهای آن روزها ثبت شده است روزی در اختيار افكار عمومی قرار خواهد گرفت اما به هر حال آن تصميم در آن هنگام لازم بود."

ايران در سال 2004 طی گفتگوهای خود با بريتانيا، فرانسه و آلمان حاضر شد غنی سازی اورانيوم و حتی برخی ديگر از بخش های برنامه اتمی اش مانند فرآوری اورانيوم برای توليد گاز يواف6 (که بايد برای غنی سازی به سانتريفوژ تغذيه شود) را معلق کند.

آن گفتگوها 9 ماه بعد تقريبا همزمان با انتخاب محمود احمدی نژاد، رئيس جمهوری در ژوئن 2005 شکست خورد و ايران ابتدا فعاليت تاسيسات فرآوری اورانيوم (يو سی اف) در اصفهان و چند ماه بعد فرآيند غنی سازی در نطنز را از سر گرفت.

حسن روحانی که تا تابستان 2005 دبير شورای عالی امنيت ملی ايران و مذاکره کننده اصلی اين کشور با اروپايی ها بود بعدا گفت که ايران در زمان پذيرش تعليق غنی سازی و فرآوری اورانيوم در پاييز 2004 برای رفتن به شورای امنيت آمادگی نداشت درحالی که به گفته وی آمريکا در آن زمان در "اوج تکبر" بود.

به گفته وی به همين دليل بود که ايران تعليق را پذيرفت چرا که اروپايی ها در مقابل آن قول دادند از رفتن پرونده ايران به شورای امنيت سازمان ملل جلوگيری کنند.

نيروهای تحت رهبری آمريکا در ماه مارس 2003 به عراق حمله کردند که ظرف حدود سه هفته به سقوط حکومت صدام حسين منجر شد.

در يک سال و نيم نخست جنگ عراق، ايران به شدت تحت فشار بود چرا که اين نگرانی وجود داشت آمريکا بعد از عراق به ايران حمله کند.

اکنون با وجود مشکلات امنيتی شديد و عميقی که آمريکا در عراق با آنها روبروست، اين فشار از دوش ايران برداشته شده و اين کشور ديگر نگران حمله آمريکا نيست.

پرونده ايران اوايل سال 2006 پس از بی نتيجه ماندن گفتگوهای اروپا با ايران و تحت فشارهای آمريکا به شورای امنيت سازمان ملل رفت.

آژانس بين المللی انرژی اتمی که از سال 2002 تحقيق و بازرسی از تاسيسات اتمی ايران را به عهده داشته اوايل سال جاری اعلام کرد که عليرغم سه سال کار فشرده "نمی تواند با اطمينان بگويد که برنامه اتمی ايران تنها جنبه غيرنظامی دارد."