فرانسيس هريسون خبرنگار بی بی سی در تهران

	برخی از مقامات ارشد جمهوری اسلامی درک می کنند که به رسانه های غربی نياز دارند

طرفه اين که ما قبل از همکارانمان در سی ان ان می دانستيم که آنها منع شده اند. خبرنگاران اين شبکه در تهران موبايلهای خود را خاموش کرده بودند زيرا در حال ضبط يک مصاحبه بودند.

ناخودآگاه به اين فکر افتادم که نکند يک روز ما هم به همين درد گرفتار شويم. شادمانه کارمان را انجام می دهيم، غافل از اين که گيوتين بر سرمان افتاده است.

جنبه خنده دار

برای محکم کاری به دولت زنگ زدم و گفتم: "فرانسيس هستم از بی بی سی، ما را هنوز منع نکرده ايد؟"

خدا را شکر که هنوز در آن طرف خط می توانستند بخندند.

سال پيش همين بلا سر تيم شبکه الجزيره در تهران آمده بود. آنها يک روز صبح همراه بقيه ما سرگرم پوشش رژه روز ارتش بودند که وقتی به دفترشان برگشتند، فهميدند فعاليتشان به حالت تعليق درآمده است، توقيف موقت تا روشن شدن نتيجه تحقيق درباره پوشش ناآرامی های قومی اعراب در جنوب ايران توسط الجزيره.

اکنون بعد از گذشت هشت ماه الجزيره هنوز اجازه نيافته است در ايران فعاليت کند.

اشتباه

سی ان ان در مقر خود يک مترجم همزمان را اجير کرده بود تا مصاحبه مطبوعاتی رييس جمهور ايران را پوشش دهد. مترجم مرتکب اشتباه شده و بجای "فناوری هسته ای" گفته بود "سلاح هسته ای" و در نتيجه وی پيام رييس جمهور را کاملا تغيير داده و از قولش گفته بود که دستيابی به سلاح هسته ای حق ايران است، که البته هدف بيان شده اين کشور نيست.

	محمود احمدی نژاد از سياست اتمی ايران دفاع کرده است

رسانه های ايران کارزار خشم آلودی عليه سی ان ان براه انداختند و ادعا کردند اين شبکه تعمدا کلمات رييس جمهور ايران را تحريف کرده تا جنگ روانی براه اندازد.

در حالی که مجری سی ان ان برای اين اشتباه عذر خواهی می کرد، تلويزيون ايران آن را ضبط و مکررا پخش کرد، هرچند تصوير سينه باز مجری زن مخدوش شده بود.

يک مصاحبه گر تلويزيون دولتی از مسئول رسانه های خارجی پرسيد که آيا وی آنطور که بايد بر خبرنگاران خارجی نظارت دارد.

وقتی او پاسخ داد آری، مصاحبه گر پرسيد که آيا می داند در آن لحظه خبرنگار بی بی سی در تهران کجاست؟ من آن موقع داشتم فرزندم را می خواباندم و اصلا حکومت ايران را تضعيف نمی کردم.

پوزش

چرا سی ان ان آنقدر سريع رفع توقيف شد؟ ظاهر امر اين است که اين شبکه برای اشتباه مترجم در کليه رسانه های خود از دولت ايران سريعا عذرخواهی کرد.

رييس جمهور ايران شخصا فرمان رفع توقيف را داد.

برخی از مقامات ارشد جمهوری اسلامی درک می کنند که به رسانه های غربی نياز دارند تا بتوانند ديدگاه های خود را در خارج منتشر کنند.

مصاحبه مطبوعاتی رييس جمهور ايران يک هفته به تعويق افتاد تا رسانه های خارجی فاقد دفتر نمايندگی در تهران که اکثرشان آمريکايی هستند، از راه برسند.

با توجه به بحران فزاينده اتمی ايران، دولت ايران می گويد که از ديپلماسی برای اثبات حقانيت خود استفاده می کند. تنها مشکل اين است که آنها ديپلماتهای برجسته مانند سفير ايران در لندن را تصفيه کرده و جانشينی تعيين نکرده اند.

عملکرد ضعيف ايران برای ارايه استدلالش در خارج، دلسرد کننده است.