احمد زيدآبادی تحليلگر مسايل ايران و خاورميانه

	در روزهای اخير که اظهارات آقای احمدی نژاد موضوع اصلی واکنش‌های بين‌المللی بوده است، از اعمال محدوديت‌های وسيع دولت اسراييل عليه مردم غير نظامی کرانه باختری در سطح جهانی انتقادی صورت نگرفته است

قاعدتا در کشاکش بين ايران و اسراييل، اعراب منفعتی برای خود در جانبداری از هر يک از دو طرف مناقشه نمی‌بينند و سياست سکوت را بر هر نوع موضع‌گيری ديگر ترجيح می‌دهند.

با اين حال آنچه باعث شکستن سکوت مصر و دولت خودگردان فلسطين در باره اظهارت ضد اسراييلی احمدی نژاد شده است، گرچه بخشی از آن می‌تواند ناشی از فشار کشورهای غربی باشد، اما دليل اصلی آن احتمالا مشکلاتی است که اين نوع سخنان برای اعراب خواهان صلح با اسراييل ايجاد می‌کند.

جناح‌های راست‌گرای افراطی در اسراييل معمولا تلاش کرده‌اند تا انتقاد شديد از سياست‌های دولت عبری را در سطح جهانی به عنوان «يهود ستيزی» معرفی کنند و بدين وسيله دولت اسراييل را از فشارهای بين‌المللی نجات دهند

دولت خودگردان به رهبری محمود عباس (ابومازن) برای تشکيل کشور مستقل فلسطينی به حمايت جامعه بين‌المللی برای اعمال فشار بر دولت اسراييل نياز دارد و طبيعتا هر اقدامی که باعث مصونيت اسراييل در برابر فشارهای بين‌المللی شود، نمی‌تواند با رضايت دولت ابومازن همراه باشد.

واقعيت اين است که جامعه بين‌المللی در کنار تعهدی که به حفظ موجوديت و امنيت اسراييل در چارچوب مرزهای چهارم ژوئن ۱۹۶۷ نشان می‌دهد، کمتر بر تخلفات اسراييل از مسئوليت‌های خود در سرزمين‌های اشغالی اعراب و نقض حقوق فلسطينيان تحت اشغال چشم پوشيده است.

دولت اسراييل به دليل ساخت آبادی‌های يهودی نشين در سرزمين‌های اشغالی، ايجاد محدوديت برای اعراب ساکن بيت‌المقدس، اعمال مجازات‌های دسته جمعی عليه فلسطينی‌ها، «قتل هدفمند» رهبران گروههای اسلامگرا، ساخت ديوار امنيتی در کرانه باختری رود اردن و بسياری موارد ديگر به طور مکرر از سوی کشورها، مجامع بين‌المللی و حتی بارها توسط شورای امنيت سازمان ملل محکوم شده و تحت فشار قرار گرفته است.

اين در حالی است که جناح‌های راست‌گرای افراطی در اسراييل معمولا تلاش کرده‌اند تا انتقاد شديد از سياست‌های دولت عبری را در سطح جهانی به عنوان «يهود ستيزی» معرفی کنند و بدين وسيله دولت اسراييل را از فشارهای بين‌المللی نجات دهند.

به عبارت ديگر جناح‌های افراطی در اسراييل ترجيح می‌دهند تا انتقاد از سياست‌های اسراييل مضمون يهود ستيزانه داشته باشد تا با اتکاء به آن، مانع طرح انتقادهای اصولی به آن بخش از رفتارهای خارج از عرف بين‌المللی دولت اسراييل شوند.

اين موضوع دقيقا همان چيزی است که دولت خودگردان فلسطين را نگران می‌کند. اين دولت برای پيشبرد اهداف خود در جهت رفع اشغال از کرانه باختری و بيت‌المقدس شرقی خواهان توجه بين‌المللی به رفتارهای اسراييل است، اما سخنان يهود ستيزانه و يا نافی اصل موجوديت اسراييل، موجب ابراز همدلی جهانی گسترده‌ای با اسراييل می‌شود و دولت خودگردان را از پيگيری اهداف خود دور می‌سازد.

نمونه‌ای از اين وضعيت را می‌توان در درگيری‌های جاری در کرانه باختری و نوار غزه مشاهده کرد. دولت اسراييل در واکنش به عمليات انتحاری يکی از اعضای جهاد اسلامی فلسطين در داخل اسراييل، افزون بر هدف قرار دادن مواضع جهاد اسلامی در نوار غزه و کرانه باختری، يک سلسله مجازات‌های دسته جمعی عليه جمعيت غير نظامی در شمال کرانه باختری نيز به اجرا گذاشته و راههای ارتباطی در اين منطقه را به روی تردد خودروهای شخصی مسدود کرده است.

در روزهای اخير که اظهارات آقای احمدی نژاد موضوع اصلی واکنش‌های بين‌المللی بوده است، از اعمال محدوديت‌های وسيع دولت اسراييل عليه مردم غير نظامی کرانه باختری در سطح جهانی انتقادی صورت نگرفته است.

در واقع تنها صدای انتقادی در اين مورد از داخل اسراييل و از جانب شيمون پرز معاون نخست وزير برخاسته است. آقای پرز با غير قابل قبول خواندن مسدود کردن جاده‌های شمال کرانه باختری با خشم تاکيد کرده است که اين نوع محدوديت‌ها با همه تعهداتی که دولت اسراييل بر عهده دارد، مغاير است و هيچ نهاد قانونی آن را تصويب نکرده است.

آنچه آقای پرز را به موضع‌گيری در برابر اقدامات دولت متبوع خود واداشته، چيزی جز سکوت بين‌المللی در مقابل مجازات دسته جمعی فلسطينی‌ها نيست و سکوت بين‌المللی نيز در سايه اظهارات احمدی نژاد مبنی بر حذف اسراييل از نقشه جغرافيای جهان پديد آمده است.

بنابراين طبيعی است که دولت خودگردان فلسطين از سخنان آقای احمدی نژاد خرسند نباشد و به رغم سکوت اغلب کشورهای عرب، ناچار به رد چنين سخنانی شود.