|
پيشنهاد احمدی نژاد چيست؟ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
محمود احمدی نژاد، رئيس جمهور ايران قرار است روز شنبه (هفدهم سپتامبر) در سخنرانی مهمی در سازمان ملل متحد سياستهای جديدی درباره برنامه هسته ای کشورش ارائه دهد. او می داند که سخنرانی اش در سازمان ملل فرصتی استثنائی برای جمهوری اسلامی است تا سعی کند با طرح راه حلی جديد بحرانی را که در ارتباط با فعاليت هسته ای کشور ايجاد شده بر طرف سازد. اين سخنرانی موقعی انجام می گيرد که مذاکرات هسته ای دوساله ايران و اتحاديه اروپا به بن بست رسيده است و خطر آن وجود دارد که پرونده ايران برای بررسی اعمال تحريم اقتصادی به شورای امنيت سازمان ملل ارجاع شود. آژانس بين المللی انرژی اتمی نيز قرار است تا چند روز ديگر درباره پرونده هسته ای ايران دوباره تصميم بگيرد و بعضی از کشورها و از جمله آمريکا خواستار سختگيری عليه جمهوری اسلامی شده اند. شايد اگر از اين گردهمايی جهانی در نيويورک به خوبی استفاده نشود بحران هسته ای ايران هر چه بيشتر وخيم شود و سرانجام کار به خصومت بينجامد. ولی معلوم نيست آقای احمدی نژاد چه پيشنهاد های جديدی می تواند ارائه دهد تا نگرانی جامعه بين المللی را برطرف کند. ظاهراً شکاف بين مواضع ايران و خواسته های آمريکا و اروپا چنان عميق است که پرکردن آن دشوار به نظر می رسد. جمهوری اسلامی هدف از برنامه هسته ای اش را صددرصد برای مقاصد صلح آميز و عمدتاً برای توليد برق اعلام کرده است و از اين رو تأکيد می کند که تامين سوخت برای نيروگاههای هسته ای از طريق غنی سازی اورانيوم را حق مسلم و خدشه ناپذير خود می داند. غربيها در مقابل می گويند به دليل فعاليت هسته ای مخفيانه ايران در دو دهه اخير به رهبران جمهوری اسلامی اعتمادی ندارند و از اين رو خواستار قطع کامل فعاليتهای مرتبط با غنی سازی اورانيوم در ايران شده اند. آنها نگرانند که اگر برنامه غنی سازی اورانيوم ادامه يابد ممکن است در آينده از آن برای ساختن بمب اتم استفاده شود. اگر دو طرف به همين مواضع کاملاً متضاد تکيه کنند يافتن راه حل ديپلماتيک دشوار است. از قول بعضی از مقامات ايرانی در مطبوعات بريتانيا نقل شده که آقای احمدی نژاد ممکن است برای برطرف کردن نگرانی غربيها در سخنرانی خود پيشنهاد دهد که کشورهای اروپايی به همراه کشورهای ديگری مثل روسيه، چين و افريقای جنوبی در طرحهای مشترک هسته ای در ايران سهيم شوند تا اطمينان حاصل شود که فعاليت هسته ای کشور از راه مسالمت آميز خارج نمی شود. همچنين گفته شده که آقای احمدی نژاد ممکن است پيشنهاد دهد که کشورهای ديگری بخصوص از بين کشورهای غيرمتعهد در مذاکرات هسته ای بين ايران و اتحاديه اروپا شرکت کنند. ولی کارشناسان می گويند بعيد است چنين پيشنهادهايی نگرانی های اروپا و آمريکا را برطرف کند و بحران هسته ای ايران فروکش کند. از سوی ديگر آقای احمدی نژاد ممکن است بخواهد از اين گردهمايی جهانی بهره بگيرد و آنچه را که مقامات ايران زورگويی آمريکا در قضيه هسته ای ايران می نامند افشا کند و مظلوميت و حقانيت جمهوری اسلامی را برای افکار عمومی جهان و بخصوص برای مردم کشورهای اسلامی تشريح کند. ترديدی وجود ندارد که آقای احمدی نژاد در ابتدای دوره رياست جمهوری خود سخنرانی مهمی در پيش دارد. او شايد نخواهد که نطق شديد اللحنی کند تا آمريکا و اروپا را هر چه بيشتر به خشم آورد و وضعيت را پيچيده تر کند و از سوی ديگر، آقای احمدی نژاد نمی تواند با توجه به مواضع آشکار جمهوری اسلامی درباره غنی سازی اورانيوم، عقب نشينی کند. آقای احمدی نژاد در واقع بايد برنامه ای ارائه دهد که هم اروپا و آمريکا را راضی کند و در نتيجه از خطراتی که ممکن است متوجه کشور باشد بکاهد و هم از حقوق جمهوری اسلامی در برخورداری از توانايی هسته ای دفاع کند و اين وظيفه ای است که بسيار دشوار می نمايد. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||