|
تعليق غنی سازی اورانيوم در ايران 'کامل نشده است' | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
نخستين روز نشست شورای حکام آژانس بين المللی انرژی اتمی در وين، پايتخت اتريش که در آن در مورد فعاليت اتمی ايران تصميم گيری می شود پايان يافت. محمد برادعی، رئيس آژانس بين المللی انرژی اتمی در سخنرانی خود در اين نشست گفت که ايران بر اساس موافقتنامه ای که با دولتهای بريتانيا، آلمان و فرانسه امضا کرده، بخش اعظم فعاليت خود برای غنی سازی اورانيوم را به حال تعليق درآورده اما هنوز بر فعاليت بيست و سه دستگاه سانتريفوژ اورانيوم برای مقاصد تحقيقاتی اصرار دارد و اين امر باعث شده است که تعليق غنی سازی اورانيوم در اين کشور، کامل محسوب نشود. وی با اظهار اميدواری نسبت به حل سريع اين موضوع گفت که مذاکره با هيأت نمايندگی ايران در آژانس در اين زمينه ادامه دارد. ايران طی توافقنامه ای که با دولتهای بريتانيا، فرانسه و آلمان، به نمايندگی از اتحاديه اروپا منعقد کرده، متعهد شده است که تا زمانی که اين سه دولت اطمينان حاصل کنند که ايران به دنبال توليد جنگ افزار اتمی نيست، فعاليت خود برای غنی سازی اورانيوم را به صورت کامل متوقف کند و اين دولتها تعهد ايران را فاقد هرگونه استثنا و شامل هر نوع فعاليتی می دانند که به نحوی به غنی سازی اورانيوم ارتباط داشته باشد. اين سه دولت که در شورای حکام آژانس بين المللی انرژی اتمی عضويت دارند، از سوی ديگر، پيش نويس قعطعنامه ای را در مورد ايران برای تصويب به اين شورا عرضه کرده اند که بندهای دوم، سوم و هفتم آن با اعتراض ايران مواجه شده است. در اين بندها تأکيد شده است که ايران بايد امکان دسترسى نامحدود بازرسان آژانس بين المللی انرژی اتمی به تأسيسات هسته ای خود را فراهم آورد و فعاليت خود برای غنى سازى اورانيوم را به صورت دائم متوقف کند. همچنين در اين پيش نويس، اقدامهاى داوطلبانه و اعتماد ساز ايران با اقدامهاى الزام آور يکسان قلمداد شده است. نمايندگان دولتهای عضو جنبش عدم تعهد در شورای حکام که از موضع ايران حمايت می کنند نيز پيش نويس قطعنامه جداگانه ای را برای تصويب به اين شورا پيشنهاد کرده اند. شورای حکام در نشست پيشين خود با صدور قطعنامه ای ايران را ملزم کرده بود که فعاليت خود برای غنی سازی اورانيوم را به صورت کامل و دائم متوقف کند. نپذيرفتن اين قطعنامه از سوی ايران باعث شد آمريکا که هدف ايران از فعاليت اتمی را دستيابی به جنگ افزار هسته ای می داند، خواهان ارجاع پرونده فعاليت اتمی ايران به شورای امنيت سازمان ملل متحد شود و اتحاديه اروپا نيز که وارد مذاکراتی در اين زمينه با ايران شد تهديد کرد که اگر اين مذاکرات به نتيجه ای نينجامد، از موضع آمريکا پشتيبانی خواهد کرد. راضی شدن ايران به توافق با سه قدرت اروپايی، تلاش برای جلوگيری از ارجاع پرونده فعاليت هسته ای اين کشور به شورای امنيت سازمان ملل متحد تلقی شده است. ارجاع اين پرونده به شورای امنيت می توانست پيامدهايی همچون تحريم اقتصادی يا حتی برخورد نظامی را عليه ايران داشته باشد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||