خبر کامل را اينجا بخوانيد

در آستانه برگزاری جلسه اضطراری آژانس اتمی سازمان ملل در روز پنجشنبه (2 فوريه)، تلاش های ديپلماتيک دو طرف به شدت بالا گرفته است. ايران تاکيد دارد که حاضر است فقط از طريق مذاکره برای حل مسئله کنونی اقدام کند. بسياری اين موضع را اين گونه تعبير می کنند که اگر به ايران فرصت بيشتری برای پرداختن به مفاد طرح پيشنهادی روسيه داده شود قادر خواهد بود در آينده با اين کشور به توافق برسد.

اين در حالی است که به گزارش ايرنا، منوچهر متکی، وزير خارجه ايران، گفته است تصميم نشست فوق العاده شورای حکام در ارجاع يا اطلاع دهی پرونده ايران به شورای امنيت منجر به توقف همکاری های ايران با آژانس در حوزه های داوطلبانه خواهد شد.

روسيه و چين، دو عضو دايم شورای امنيت سازمان ملل متحد تاکنون از موافقت با اروپا و آمريکا برای اتخاذ روشی سختگيرانه عليه ايران خودداری کرده اند و به همين دليل در محافل سياسی صحبت از اين است که پرونده ايران به اين شورا ارجاع نمی شود بلکه فقط به شورای امنيت در مورد رفتار هسته ای ايران اطلاع دهی خواهد شد.

نظرات شما

تاريخ خود گواه همه چيز است و هميشه به صورتی ديگر با همان مضمون اتفاق می افتد. دولتهای غربی به ويژه آمريکا به دليل عدم تخقق منافع خود در ايران سرشار از انرژی هميشه در پی ضربه زدن در همه ابعاد بوده و در آينده نيز خواهند بود. اين موضوع نشد موضوعی ديگر را پيش می کشند. از طرفی هم نمی توان برای هميشه جلوی اين موج ايستاد پس تساهل و تسامح در اين مورد بهترين شيوه است. سيد مهدی - تهران

از تحريم نمی ترسيم زيرا همين تحريمها که امريکا و کشورهای اروپائی حامی امريکا در طول اين ۲۵ سال انقلاب باعث پيشرفت ما در تمام زمينه ها شد و اگر مجددا تحريم شويم دنيا پس از چند سال شاهد خواهد بود چطور ما پيشرفت خواهيم کرد و خاری در چشم آنها خواهيم بود. حسين - برازجان

اشتباه ايران اين است که می خواهد حق خود را از طريق مذاکره بدست آورد. در حالی که برای حقی که داريم و توان اجرای آن را داريم نيازی به مذاکره نيست. شايد فردا بايد برای حق ايران در خصوص موضوعات مختلف ديگر با اروپا مذاکره کنيم. کدام عقل سالمی با کشوری که (فرانسه) ما را تهديد به استفاده از سلاح هسته ای می کند يا ما را تهديد به تحريم می کند. مذکره می کند. مريم

من فکر ميکنم ايران بايد تا آخرش زير بار حرف زور نره. هر وقت اسراييل رو خلع سلاح کردند آن وقت تازه صلاحيت دارن در مورد اين مسايل حرف بزنند. امير - تهران

مشکل غربيها فقط اين است که يک جوری با ايران کنار بيايند که حيثيتشان به عنوان قلدرهای دنيا زير سوال نرود. وگرنه مسئله توان هسته ای ايران در نظر خود غربيها نيز مسئله خيلی خطرناکی نيست. به نظر من ايران بايد با سياست چماق و هويج پيشروی کند. يعنی هم کارش را بکند و هم به دنيا وانمود کند که غربيها هنوز در دنيا نفوذ دارند. ابر قدرتها بايد بدانند که ايرانيها مانند آمريکائيها هميشه در همه اعصار طالب قدرت بوده اند و بايد ايران را مانند بعضی کشورهای ديگر مثل روسيه، هند و ... به عنوان کشوری قدرتمند بپذيرد. اگر غربيها کمی هوش سياسی داشتند بايد می دانستند که ايرانيها cosmopolitan تر از اين حرفها هستند و می توانند با کمی کنار آمدن با ايران به منافع بزرگی برسند. سروش - تهران

من موافق نيستم که تحريم آمريکا موفق نبوده، کسی که در ايران يک سال زندگی کند ميفهمد که همين تحريمها تدريجی چه به روز کشور ايران آورده و اگر بخواهيم واقع بين باشيم ما (ايران) برای کشورهای غربی شبيه يک بچه ۱۰-۱۲ ساله هستيم که نبايد سيگار بکشد و کارهای بالای ۱۸ سال انجام دهد، چون ظرفيت آن را نداريم و معلوم نيست بعد از سيگار چه کاری انجام دهيم . زمانی که ما خواب بوديم آنها راه های ترقی را طی ميکردند و ما هم بايد از درون به يک بلوغ فکری برسيم و بعد دست به همچين کارهای بزنيم و گرنه پاکستان هم اتم داره ولی از برگزاری يک مسابقه آزاد دو ميدانی واهمه دارد! باهوش - لندن

به نظر من اروپا و غرب کاملا می دانند که حق با ايران است ولی تلاش دارند که با استفاده از زور و قدرت از ايران باج بگيرن. به نظر بنده آمريکا هنگامی که می بيند تحريم هايش اثری ندارد دارد دنبال گزينه های ديگری برای فشار به ايران می گردد ولی موفق نخواهد شد چون آمريکا خيلی خوب می داند که قطع رابطه با ايران دارد به ضرر او تمام مشود ولی به خاطر اين که دچار شکست سياسی شديد همچون فرو پاشی شوروی نشود به اين مورد اعتراف نمی کند. رضا - تبريز

پرونده هسته ای ايران البته محاسنی هم برای کشورهای اروپائی وآمريکا بدنبال دارد اين مسئله تااين جا باعث همگرائی اروپائيان باهم وبا آمريکا شده است چرا که همگی اينها حول اين مسئله تقريبا متحد و با هم الفت پيدا کرده اند درحالی که قبل ازآن در پی مسئله عراق گسستگی شديدی هم درميان اروپائيان وهم با آمريکا بوجود آمده بود. من فکر ميکنم که اين يک آزمايش تمام عيار برای اروپا باشد هم از نظر سياسی هم علمی که تاچه اندازه درکشان از واقعيتها درست است وآيا قادر به هدايت وراهبری هستند يا نه و از اين خمودگی بيحاصل بيرون بيايند و با سخت سران جمهوری اسلامی دست پنجه نرم کنند واين مسيری که شروع کرده اند را با علم خود بسلامت و با پيروزی براين جريان فوق العاده خشن حاکم برايران بپايان برسانند. در حاليکه قبلا با امتيازگيری اقتصادی ازايران راضی و ساکت بودند وحرفی نداشتند ولی حالا اروپا فهميده است که پايان اين امتيازات خيلی گران تمام خواهد شد و در آينده نزديک با يک دولت سرکش وخطرناک روبرو خواهند شد... مهرداد - تهران

اروپائيها به شدت از ايران وحشت دارند. خودشون هيچ چيزی ندارند و الان ترس از دست دادن همه چيز باعث طرفداری از آمريکا شده. من تو يک کشور اروپايی سالهاست زندگی می کنم و می بينم ديوار بلند اقتصادی اينها در حال فرو ريختنه. اروپائيها الان از همه دنيا بيشتر به کمک نياز دارند. يا شرق يا آمريکا. تاريخ هم نشان داده که شرق در زمان سيری به اروپا روی خوش نشان نميده. پی آنها بايد کاری کنند که آمريکا راضی باشه ، آن هم کشاندن ايران به مرز نا امنی است. از يک طرف هم از روزی که اروپا با ايران مشکل داره ما داريم اينجا ليتری بيشتر از ۱ يورو يعنی نزديک به ۱.۵ دلار بنزين می زنيم. اروپا به جايی خواهد رسيد که جلوی شرق تسليم خواهد شد. سيد علی طباطبايی - اتريش

اگر از طريق منطق خارج نشويم اروپا جز جوسازی و چنگ و دندان نشان دادن کار ديگری نمی تواند انجام دهد آخر کجای منطق است که اگر من بمب داشته باشم خطری ديگری را تهديد نميکند به رغم آنکه قبلا از آن استفاده کرده ام و از اين امر هم عذرخواهی نميکنم و خود را مجاز به استفاده از آن ميدانم و به هزار توجيه متوسل برای استفاده از آن در موقع ضروری ميشوم و از طرفی دنيا را تهديد به استفاده از آن ميکنم واز ديگرسو دنيا و ازجمله ايران را مجاز به استفاده صلح آميز آن نميدانم!؟ آخر کجای منطق است که من داشته باشم آنهم هرچه ميخواهم از بمب ميکروبی گرفته تا اتمی و ديگری حتی صلح آميز آنرا نداشته باشد!؟ آخر کجای منطق است که حتی اگر ميتوانی و عالم برآن هستی نبايد داشته باشی بايد نظارت که هيچ بايد با با تکنولوژی که ما ميگوئيم!؟ ميگويند نيروگاه آب سبک ولی کمک فنی نميکنند و توجيهشان فقط آن است که ديگران از نداشتن بمب اطمينان خواهند يافت آخر اگر توجيه اقتصادی نداشت چه بايد کرد!؟... مسعود - تهران

فکر می کنم بازم آمريکا کنار نياد حتی اگه ايران تمام تاسيسات خودش رو هم منهدم کنه. آمريکا چون اساسا با ايران مشکل داره نه با فعاليت اتمی ايران کار خودشو ادامه ميده و يه راهی برای ارجاع يه پرونده از ايران به شورای امنيت پيدا می کنه. عملا تحريمهای آمريکا شکست خورده و بايد از راه ديگه ای وارد بشه پس سخت نگيريم ايران بايد به کارش ادامه بده چون براش فرقی نداره. حسن - تهران

ارجاع پرونده ايران به شورای امنيت بيانگر آن است که چند جانبه‌گرايی و ديپلماسی شکست خورده است و يکجانبه‌گرايی به پيش می‌رود. ندا - اردبيل(روستای خانشير)

اصولا در مذاکره طرفين بايستی منطقی و عادلانه تصميم گيری کنند. عيب دولتمردان ايران اول اين است که خاری را در چشم ديگران می بينند اما تيری را در چشمان خودشان نمی بينند. اروپايی ها نيز يا توجه به داشتن نيروی اتمی شان بايستی اين حق صلح آميز را به کشورهای ديگر جهان نيز بدهند يا به قول معروف آن چيزی را که بر ديگران نمی پسندند بر خود هم نپسندند. اما از جانب ديگر آنها چگونه ميتوانند به ايران اعتماد کامل کنند و اين نکته اساسی درگيری ارجاع پرونده خواهد بود. در صورت ارجاع پرونده ايران صد در صد راه برگشت نخواهد داشت و مردم نيز بايستی خودشان را برای گرانی سهمگين آماده کنند که اين خود به دولت نيز فشارهای سهمگين تری وارد خواهد نمود. محسن - هلسينکی

وقتی صندليهای حکم و ارکان حکومت به لرزه افتاد، کوتاه مياند. در مقابل دنيا نميتوانند مقاومت کنند.... ايران را ويرانتر نکنيد. سيروس - دبی

الان در شرايط ويژه ای قرار داريم. من می خواهم يک پيش بينی کنم و آن اينکه پرونده ايران به شورای امنيت می رود. البته نه به اين زوديها احتمالا حدود ۹ ماه ديگر. اما ايران نيز اقدامات داوطلبانه را قطع می کند و بالاخره ايران با امريکا و اروپا به يک توافق دست پيدا می کنند. در نهايت من فکر می کنم آينده چندان به ضرر ايران نباشد. مجتبی - اصفهان

تو از کار دزد و من از دستمزد چه خيری برآيد... محمود - اراک