لادن پارسی

	از راست محمد علی ترقی جاه، ايران درودی، فريده لاشايی و فريال سلحشور

این چهار هنرمند با سبک ها و دیدگاه های کاملا متفاوت آثار متفاوتی در نمایشگاه ارائه کرده اند.

فریده لاشایی با آبستره های خود، با یک اثر دو لتی (تکه)، یک اثر سه لتی (تکه) و چند تابلو در نمایشگاه شرکت کرده است.

لاشایی در تابلوهای خود به ترکیب رنگ سیاه و قرمز و سبز رسیده است. سیاهی درخشان و فروزان و سرخی که در میان آن همه سیاهی درخشان، به گونه ای دیگر می درخشد و چشم را می نوازد.

تصاویری از آثار به نمایش درآمده در این نمایشگاه

مهدی سحابی این بار نیز نوآوری کرده است. او بعد از مجسمه هایی که با اشیاء خانگی مانند گیره لباس و قاشق چوبی ساخته بود، این بار علاوه بر ارائه آن مجسمه ها، سه تابلو کولاژ را به نمایشگاه آورده است.

سحابی در کولاژهایش با دید اجتماعی کار کرده است. تابلو عکس فوری پرسنلی و تابلوی خانه با ترکیب مقوا و نقاشی و به شکل برجسته کار شده است.

سحابی زندگی و پیروزی روزمرگی را نقش کرده است. زوال و روزمرگی که انسان امروزی ایرانی درگیر و دار مبارزه با آن است.

اسب ها، زن ها و خروس ها همچنان بر تابلوهای محمد علی ترقی جاه نقش بسته اند. این بار نرم تر، ساده تر و خلاصه شده تر. اسب ها تبدیل به چند انحنای نرم شده اند و زن ها در رنگ ها گم شده اند. روی اسب ها اشعاری از مولانا نقش بسته است.

مهدی حسینی نیز ترجیح داده با رنگ آبی حال و هوای سکون و سکوت را به بیننده عرضه کند.

در شب افتتاح نمایشگاه هنرمندانی از جمله ایران درودی، جواد مجابی، محمدرضا جوادی حضور دارند.

فریده لاشایی که با کار بی وقفه و خلق آثار زیبا با سرطان می جنگد، در سی امین نمایشگاه گروهی خود ، شادیش را از استقبالی که دوستدارانش از نمایشگاه به عمل آورده اند، پنهان نمی کند.

او می گوید با نقاشی، سختی دوران شیمی درمانی را برخود هموار کرده است.

محمد علی ترقی جاه در باره فضاهای خالی سفید در آثارش می گوید سفید نشان خداست و اسب هایی که از سادگی تبدیل به یک قوس شده اند به سوی خدا می روند. مهدی سحابی از گفتگو می گریزد و مهدی حسینی هم در نمایشگاه حضور ندارد.

این نمایشگاه تا شانزدهم اردیبهشت در گالری دی ادامه خواهد داشت.