بابک مستوفی منتقد فيلم

	گيلانه، فيلم افتتاحيه برنامه است

اين برنامه که شامل نمايش فيلم و سخنرانی است، از روز پنجشنبه بيست و دوم فوريه (سوم اسفند) در مرکز باربيکن افتتاح شد و تا بيست و هشتم فوريه ادامه خواهد يافت.

برگزار کنندگان اين هفته فيلم، سينمای جنگ را نقطه مهمی در سينمای ايران می دانند و سعی دارند با انتخاب فيلم هايی که به نوعی به جنگ هشت ساله ايران و عراق مربوطند، با تمرکز بر وجه مفهوم "شهادت"، به تجربه جنگ و تاثير آن بر رفاقت ها، خانواده و عشق بپردازند.

فيلم افتتاحيه، گيلانه ساخته رخشان بنی اعتماد است که جلسه پرسش و پاسخ با حضور کارگردان را در پی خواهد داشت.

گيلانه حکايت زن ميانسالی به همين نام است که دو تجربه مختلف در شب سال نو را طی می کند؛ هر دو حاصل شرايطی که جنگ موجب آن است.

رخشان بنی اعتماد که بيشتر به عنوان فيلمسازی اجتماعی معروف است، اين جا در يکی از فيلم های متاخرش نيم نگاهی به سينمای جنگ دارد اما کماکان سعی دارد تاثير جنگ بر اجتماع و خانواده را محور قرار دهد و پشت صحنه جنگ يعنی اجتماع برايش از اهميت افزون تری برخوردار است.

نمايش باشو، غريبه کوچک فيلم تحسين شده بهرام بيضايی، ديگر برنامه اين هفته فيلم است که بدون حضور بيضايی به نمايش در می آيد.

اما باشو، غريبه کوچک نمونه ای از فيلمی اجتماعی در رابطه با تاثير جنگ است که از مرزهای معمول يک فيلم ضد جنگ در می گذرد و در ادامه دنيای ويژه فيلمساز، از حس های انسان دوستانه، رابطه طبيعت با انسان و نقش اسطوره در زندگی ما حرف می زند و با سبکی درخور و قابل ستايش، با فاصله ای ملموس حتی از نمونه های برتر سينمای جنگ ايران، جايگاه ويژه ای برای خود دست و پا می کند، تا آنجا که در رای گيری از منتقدان به عنوان بهترين فيلم تاريخ سينمای ايران انتخاب شده است.

کيميا ساخته احمدرضا درويش، ديگر فيلم بلند اين برنامه است که فيلمسازش را در اوج کار خويش به نمايش می گذارد.

فيلم تصويری است از شخصيت هايی که با آتش و خون جنگ می آميزند و سال ها بعد هم امکان گريز از آن را ندارند.

فيلم به رغم دو پاره بودن، کماکان قابل اعتناتر از فيلم بسيار پرخرج و ناموفق سازنده اش، دوئل است و می تواند به عنوان تصوير ملموس تری از جنگ هشت ساله مورد توجه قرار گيرد.

بازی بزرگان ساخته کامبوزيا پرتوی و افسانه عشق ساخته فرهاد مهرانفر، ديگر فيلم های بلند اين هفته فيلم، هر يک با سبک و سياق مختلف نيم نگاهی به جنگ دارند.

افسانه عشق ( ۱۳۷۹) به جستجوی يک زن جوان کرد برای يافتن محبوبش اختصاص دارد و بازی بزرگان (۱۳۷۱) به برخورد و تاثير جنگ بر دو کودک می پردازد.

	سوسن تسليمی در باشو، غريبه کوچک

چهار فيلم مستند هم طی اين هفته فيلم به نمايش در می آيد.

شيفته عشق يکی از اين مستندهاست، ساخته مرتضی آوينی (۱۳۶۷) که تصويری است از رزمندگانی که جنگ مسلحانه با باورهای دينی آنها و اعتقادشان به رهبری مذهبی گره خورده است.

هويت(۱۹۸۰) مستندی است از ابراهيم اصغر زاده که به زندگی يک سرباز عراقی در بيمارستانی در تهران پس از جنگ اختصاص دارد و اسير، انتظار.. (۱۳۸۱) فيلمی است از محمد احمدی درباره اسيران عراقی در ايران پس از جنگ.

زندگی در ارتفاعات (۱۳۶۷) از اولين ساخته های عزيزالله حميد نژاد هم آخرين مستند اين هفته فيلم است که در کوهستان های کردستان عراق می گذرد و تصوير ديگری از جنگ ارائه می کند.

کنفرانس های اين هفته فيلم با تمرکز بر مفهوم شهادت و شهيد و نشانه های استعاری بيان آن در سينما با سخنرانی ميشل آبکاسيس( زبان و نشانه ها در سينمای جنگ)، مصطفی دالايی(مستند شهودی) ، پدرام خسرو نژاد ( روايت فتح: جنگ و شهادت مرتضی آوينی)، روبرت صافاريان( سينمای مستند کشف نشده ايران) و نادر طالب زاده (جنگ فراموش شده) برگزار می شود.

می ماند اين نکته که سينمای جنگ ايران با نام دو فيلمسازمطرح پس از انقلاب يعنی ابراهيم حاتمی کيا و رسول ملاقلی پور گره خورده است، اما در اين هفته فيلم شاهد هيچ فيلمی از اين دو فيلمساز نيستيم.