جواد اعرابی کارشناس تئاتر

	آيدا کيخانی در نقش آسودا - عکسها از سايت ايران تئاتر

آسودا نام شخصیت اصلی این نمایش است که نقاش است و در تمامی تابلوهایش "ماه" حضور دارد. یکی از تابلوهايش زن و مردی تا کمر در آب دریا فرورفته اند که یکی به ماه آسمان نگاه می کند و دیگری به تصویر ماه در آب. آدم های نمایش هم تصویری یا پژواکی از سرنوشت یا سرگذشت یکدیگرند.

مازیار همسر آسودا بعد از به دنیا آمدن باران دخترشان آن دو را ترک می کند. آسودا پس از آن با بهرام برادر مازیار ازدواج می کند. لیلا مادر آسودا که دچار فراموشی است با آنها زندگی می کند که پرستاری به نام نگار از او نگهداری می کند.

پس از مدتی آلما خواهر آسودا به خانه آسودا می آید. ماهان شوهر او دلبسته زن دیگری شده و آلما را ترک کرده است. آروین برادر آنها نیز دلبسته زنی بوده است که ماهان به سوی اورفته است. آلما از ماهان باردار است و به امید اینکه در صورت آگاهی ماهان از این موضوع به سوی اوبرگردد، پیشنهاد آسودا و آروین را برای جدایی نمی پذیرد.

	سعید چنگیزیان (بهرام)

روزی بهرام در روزنامه می خواند که مازیار به ایران می آید. مازیاز انیماتور مطرحی است که با یک زن روس ازدواج کرده است. باران گمان می کند که بهرام پدر اوست و این مشکلی است که آسودا و بهرام با آن روبرو هستند.

آسودا موضوع را به باران می گوید. باران که حاضر به جداشدن از آسودا نیست به پیشنهاد آسودا توافق می کنند که به مازیار بگویند که باران فکر می کند که بهرام پدر اوست.

مازیار به ملاقات آنها می آید و می گوید به خاطر آینده باران قصد دارد او را همراه خود ببرد. آسودا مخالفت خود را اعلام می کند، چون باران دوست ندارد. ولی بهرام معتقد است که باران چون بیشتر شبیه مازیار است، بهتر است آسودا با رفتن باران موافقت کند.

داستان فوق را ما وقتی می بینیم که آسودا فوت کرده است. این را مکالمه تلفنی باران با بهرام و آلما برای بیننده روشن می کند. آدمهای نمایش "ماه در آب" به نوعی همان زندگی یکدیگر را در شکلی دیگر تکرار می کنند. آسودا وقتی کودکی را به دنیا می آورد همسرش را ازدست می دهد. آلما باردار است که شوهرش اورا ترک می کند.

	فهیمه امن زاده (آلما)، امیرحسین حسینی ( آروین)

بهرام مدعی است که همیشه کارهای نیمه تمام مازیار را کامل می کند برای اینکه او زیر سوال نرود، ولی مازیار این را به حساب عدم جسارت بهرام می گذارد. آدمهای نمایش ماه درآب نا خواسته در حال تخریب یکدیگرند هرچند به هم نیاز دارند.

داستان خانواده آسودا در نمایش "ماه درآب" داستان یک جامعه در حال گذار است که با انتخاب یک خانواده متوسط مشکلات این جامعه را مطرح می کند. در این خانواده تنها لیلا مادر خانواده است که به آرامی به زندگی خود ادامه می دهد و او به علت فراموشی اصلاً ماجراهای خانواده را متوجه نمی شود و باروش سنتی خود روزگار را سپری می کند.

این نمایش در صحنه ای اجرا می شود که برشی ازخانه آسودا را در برابر دید تماشاچی قرار می دهد. برای همین بیننده حتی وقتی نور نگاه را برروی آدمهای مورد نظر متمرکز می کند در عین حال موقعیت اشخاص دیگر نمایش را ملاحظه می کند.

یکی دیگر از تکنیک های اجرایی نمایش حرف زدن بی صدای بازیگران است در حالیکه بازیگر دیگر با صدای بلند صحبت می کند. این روش دو گانگی آنچه بازیگران می گویند و آنچه را که فکر می کنند نشان می دهد.

محمد یعقوبی در این نمایش مانند گذشته دلبستگی خود را در استفاده از عناصر سینمایی در اجرای تئاتری نشان می دهد.

	ناهید مسلمی ( لیلا)

استفاده از تحرک دکور صحنه برای برش های سینمایی یا استفاده مشخص از ویدیو پروجکشن، در این نمایش در صحنه ای ثابت با استفاده از نور برش های سینمایی خود را در تئاتر اجرا می کند، ضمن آنکه هر صحنه یک تابلوی نقاشی را ترسیم می کند. مکالمه تلفنی باران در ما بین صحنه ها کار فلاش بک و فلاش فوروارد را انجام می دهد.

از نظر ساختار درونی کارهای محمد یعقوبی گرایش به واقعگرایی دارد که دوست دارد مستندگونه باشد. حتی اگر داستان ساخته و پرداخته ذهنش باشد. حتی این مساله از نمايش "قرمز و دیگران" در بازی بازیگران دیده شد.

در این نمایش و نمایش " تنها راه ممکن " این بازی ها به یکدستی قابل قبولی رسید. ناهید مسلمی درنقش لیلا بازی نرمی را ارائه می دهد. اگر چه به خاطر نوع نقش درگیری با دیگر آدمهای نمایش ندارد ولی با سرضرب های به موقع فضای خوبی ایجاد می کند.

حالا محمد یعقوبی صاحب روش خاص خود در تئاتر ایران است. هرچند این نمایشنامه به قوت نمایش های دیگرش نیست ولی از نظر اجرایی پختگی بهتری نسبت به کارهای پیشین او دراین پنج سال اخیر دارد.

شناسنامه " ماه درآب"

نویسنده وکارگردان: محمد یعقوبی

بازیگران: آیدا کیخایی ( آسودا)، ناهید مسلمی ( لیلا)، سعید چنگیزیان (بهرام)،آیلین کیخایی ( نگار)، روژین صدرزاده ( باران)، فهیمه امن زاده (آلما)، امیرحسین حسینی ( آروین)، علی سرابی ( مازیار)، شیوا ابراهیمی (صدای بزرگسالی باران)

موسیقی: آیدین کیخایی - طراح صحنه: منوچهر شجاع - طراح لباس: فیروزه منجمی - طراح پوستر و بروشور: امیر اسمی - طراح چهره پردازی: افسانه قلی زاده - طراح نور: مجید ناخدا