اردوان غفوری

گروه راک "آرکتيک مانکيز" (Arctic Monkeys) با فروش بيش از 360 هزار نسخه از آلبوم "هر چه مردم بگويند من هستم ، من آن نيستم" (Whatever People Say I Am, That's What I Am Not) خود، رکورد سريعترين زمان فروش اولين آلبوم در تاريخ موسيقی بريتانيا را شکست. اين آلبوم در تاريخ 23 ژانويه به بازار ارائه شد.

رکورد قبلی سريعترين فروش متعلق به گروه پاپ Hear Say بود که306 هزار نسخه از اولين و تنها آلبوم خود را به فروش رساند.

با در نظر گرفتن فروش کم موسيقی در ماه ژانويه که در بريتانيا معمول است و همينطور موجود بودن کپی های غير رسمی آلبوم در اينترنت، اين مقدار فروش، برای گروهی جديد و بدون حمايت هيج يک از کمپانی های بزرگ موسيقی رقم قابل توجهی است.

فروش چشمگير و استقبال منتقدان سبب مقايسه آرکتيک مانکيز با گروه راک اويسيز (Oasis) شده که اين نشانه تاثيری است که اين گروه در مدتی کوتاه بر جای گذاشته است.

اويسيز موفق به فروش حدود 56 هزار نسخه از اولين آلبوم خود به اسم Definitly Maybe در اولين هفته فروش آن در سال 1994 ميلادی شد ولی هنوز کسی رکورد سريعترين فروش آلبوم اين گروه را نشکسته است که آن فروش 660 هزار نسخه از آلبوم Be Here Now در سال 1997 است.

سخنگوی HMV يکی از بزرگترين فروشندگان زنجيره ای محصولات موسيقی در بريتانيا می گويد: " کمتر گروهی توانسته است از گمنامی مطلق در چنين مدت کوتاهی به موفقيت دست يابد، بعد از گروه بيتل ها تا به حال با چنين پديده ای برخورد نکرده ايم."

اولين اجرای زنده گروه چهار نفره آرکتيک مانکيز که همه 20-19ساله هستند در تابستان سال 2003 ميلادی بود. آنها بعد از مدت کوتاهی اولين آهنگ خود را در سايت اينترنتی خود ارائه کردند. از آن به بعد شهرتشان دهان به دهان گشت تا دربهار سال 2004 با کمپانی مستقل موسيقی دومينو Domino قرارداد امضاء کردند.

در اکتبر 2005 آرکتيک مانکيز با اولين آهنگ خود (I Bet You Look Good On The Dancefloor) صدر نشين جدول بهترين تک آهنگ های بريتانيا شد و هفته پيش با دومين آهنگ از آلبوم خود دوباره به اين مقام دست يافت.

نمونه هايی از آلبوم آرکتيک مانکيز View from the afternoon Bet you look good on the dance floor When the sun goes down Fake tales of san francisco

اولين نکته قابل توجه در باره آلبوم آرکتيک مانکيز ترانه های آن است. الکس ترنر (Alex Turner) خواننده و ترانه سرای گروه بر خلاف اکثر آلبوم های راک موجود در بازار به جای پرداختن به مسائل شخصی مانند احساس تنهايی و انزوا و يا عشق و عاشقی، سوژه های خود را در زندگی روزمره و دنيای اطراف خود می يابد و مشاهدات خود را با نکته بينی و تا حدی معصوميت و کم تجربگی يک نو جوان بيان می کند.

برای مثال در آهنگ "وقتی خورشيد غروب می کند" (When The Sun Goes Down) ترنر از شبی سرد هنگامی که زنی روسپی همراه با دلالش در گوشه کوچه ای می پلکند می گويد و می پرسد که داستان زندگی اين دو چيست و چه شد که به اينجا کشيده شد.

در آهنگ From Ritz To The Rubble ترنر از دربان کلوب شبانه ای می گويد که حرف سرش نمی شود و با زور و تشر با هر کس که از صف خارج شود بر خورد می کند، در حالی که همه می ايستند و تماشا می کنند. اين تجربه ای است که شايد همه جوانان حتی برای يک بار هم که شده آن را ديده و تجربه کرده اند.

در آهنگ Fake Tales From San francisco ترنر از کسانی صحبت می کند که در برخورد اول، خود را در شخصيت های جعلی جا می زنند تا شخص مخاطب خود را تحت تاثير قرار بدهند. پرداختن ترنر به چنين مسائلی بعدی وسيع تر به ترانه های آلبوم می بخشد و شنونده ناخودآگاه خود را در درون دنيای يک جوان از شهر کارگری Sheffield می يابد.

موسيقی آلبوم نزديک به سبک پانک پاپ است. در طول آلبوم نيز تاثير موسيقی کلش (The Clash) و جم (The Jam) بسيار آشکار است. باری ديگر متفاوت بودن موسيقی گروه با آنچه در بازار معمول است شايد به سود آن بوده است.

در ميان گروه های بزرگ راک چند سال اخير که در سبک های آرت راک (Franz Ferdinand) گاراژ راک (The Strokes) کار کرده اند آرکتيک مانکيزبا الهام از سبک پانک راک، تازه، با روح و با نشاط جلوه می کند.

تنوع مداوم در ريتم های درامز و ملودی های گيتار برقی و باس شنونده را گوش به زنگ نگه می دارد. موسيقی با نظم ترانه ها و کلمات ترنر تنظيم شده و جان خود را ازترانه های ترنر می گيرد. صدای جوان ترنر و لهجه او بعدی دگر به آهنگ ها می دهد، حسی صميمی و گرم که هر چه می گويد از تجربه های شخصی اوست.

شايد آرکتيک مانکيز هنوز از پختگی و عمق گروه های بزرگ راک برخوردار نباشد ولی انرژی و تازه نفسی آلبوم "هر چه مردم بگويند من هستم ، من آن نيستم"غير قابل انکار است.