اردوان غفوری

ديويد گری بعد از دو هفته صدرنشينی در جدول پرفروشترين های بريتانيا، اين هفته در مقام دوم قرار گرفته است. قابل توجه است که از بين پنج آلبوم پرفروش صدر جدول همراه با ديود گری سه خواننده-ترانه سرای ديگر نيز هستند (جيمز بلانت، کی تی تانستال ، کی تی ملوآ).

ديود گری اولين بار با آلبوم وايت لدر (نردبان سفيد White Ladder ) در سال 1999 به شهرت جهانی رسيد و در آمريکا جايزه گرمی را برای بهترين هنرمند جديد را نصيب خود کرد.

البته از سال 1993 ميلادی که اولين آلبوم ديويد گری به بازار آمد، او با استقبال منتقدان و شنوندگان موسيقی روبرو شده بود ولی با آلبوم وايت لدر او وارد جريان موسيقی همه پسند شد.

اين به خاطر تبليغات کمپانی موسيقی او و يا تنظيم آلبوم با آخرين مد موسيقی همه پسند نبود، بلکه به خاطر کيفيت کار ديويد گری و آلبوم وايت لدر بود که استعداد ديويد گری در ترانه سرايی و صدای جذاب او در آن خلاصه شده بود.

شهرت جهانی مشکلات خود را نيز همراه دارد و بيشتر از هر چيز انتخاب برای آلبوم بعدی است. دو انتخاب وجود دارد: ادامه راه آلبوم موفق و پر فروش قبلی و يا نو آوری و تاکيد روی خلاقيت هنری که معمولا با کاهش سود مالی همراه است.

راه دوم بسی مشکل تر است؛ زيرا به غير از کاهش عوايد اقتصادی آن، اعتبار هنری هنرمند نيز در معرض خطر است. با اين حال ديويد گری راه دوم را انتخاب کرد و آلبوم روز نو در نصفه شب A New Day at Midnight را در سال 2002 ميلادی به بازار ارائه کرد. اين آلبوم از نظر ترانه سرايی و آهنگسازی بهتر از وايت لدر بود ولی از لحاظ فروش به اندازه آلبوم پيشين موفق نبود که شايد به خاطر فضای غمگين و تيره آن بود.

چند نمونه از آلبوم جديد David Gray آهنگ Nos Da Cariad آهنگ Hospital Food آهنگ Disappearing World

ديويد گری برای آلبوم جديدش جهت خود را به سوی موسيقی پاپ ( شايد غير داوطلبانه) تغيير داده است و با Marius de Vries که تهيه کننده موفقی است و قبلا با Bowie Madonna , U2 کار کرده، همکاری کرده است. ولی اين آلبوم در مقايسه با دو آلبوم قبلی او آلبوم ضعيف تری است و اين ضعف بيشتر در موسيقی رقيق شده آن است.

کلام منسجم گری در ترانه های او هنوز نقطه قوت او در اين آلبوم است. مانند ترانه "عشقی وجود ندارد" Ain't No Love که درباره خدانشناسی است که از خلاء معنوی خود افسوس می خورد ولی از وابستگی به اصول اخلاقی خود خرسند است و يا ترانه "غذای بيمارستان" Hospital Food که اخبار بدون محتوای و تکراری رسانه های خبری را به غذای بيمارستان تشبيه می کند. به طور کلی بقيه ترانه ها و ترانه های عاشقانه، نگاهی است نرم تر و ظريف تر به لحظات دراماتيک زندگی مانند عشق، افسردگی، دلتنگی.

يکی از نقاط ضعف آلبوم Life in slow motion نسبت به آلبوم ها قبلی گری عدم تطابق تنظيم های موسيقی پاپ تهيه کننده آلبوم و ترانه های ديويد گری است. شيوه خواندن و ملودی های ديويد گری بيشتر در سبک موسيقی فولک بلوز و يا فولک راک است که با هارمونی های پاپ موسيقی آلبوم همخوانی ندارند.

صدای خام و پرداخت نشده سازها و آواز گری که بر خلاف بسياری از آلبوم های امروزی که عموما در استوديوهای مجهز و پيشرفته ضبط می شوند از ويژگی های آلبوم های پيشين گری است. او بسياری از اين آهنگ ها را در اتاق خواب و يا استوديوی شخصی خودش ضبط کرده که تازگی و اصالت موسيقی صيقل نيافته گری را دو چندان برجسته می کند.

استفاده از سازهای زهی و پرداختن زياد سازها برای جلا دادن موسيقی، اثر نا مطلوبی به جای گذاشته است. به اين منظور که شيوه تنظيم سازهای گوناگون فضای آهنگ ها را بيش از حد پر کرده و اجازه نفس کشيدن به صدای گری نمی دهد و بين خواننده و شنونده قرار می گيرد که در نتيجه شنونده احساس نزديک بودن به خواننده را لمس نمی کند و از قدرت صميميت ترانه ها کاسته می شود.

بی جا نيست که موفق ترين لحظه های کنسرت های ديود گری اجراهای تک خوانی های او با گيتار آکوستيک است. از اين رو بهترين لحظه های آلبوم آهنگ هايی هستند که صدای ديويد گری همراه با پيانو و يا گيتار آکوستيک در آنها برجسته اند.

بدون شک آلبوم Life in slow motion آلبومی پرفروش خواهد بود ولی به نظر می رسد اگر گری خود مسئوليت بيشتری در تهيه آن بر عهده داشت بر قابليت هنری آلبوم بيشتر می افزود. برای شنيدن انسجام بين موسيقی و ترانه و همينطور شنيدن استعداد ديويد گری در خواندن بهتر است به سوی آلبوم A New Day at Midnight رفت که تا به حال بهترين کار اوست.