شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
بیخبری از سرنوشت کبری غلامی، پژوهشگر افغان به دنبال گزارش اخراج از ایران «پس از پیامک حجاب»
با گذشت دو روز از انتشار گزارشهایی درباره اخراج کبری غلامی، شهروند افغان و پژوهشگر در دانشگاه الزهرا از ایران، از سرنوشت او اطلاعی در دست نیست.
رسانهها و فعالان اجتماعی ایران گزارش دادهاند که گذرنامه خانم غلامی پس از «دریافت تذکر درباره حجاب» از سوی ماموران ضبط شد و او «برای رد مرز به سمت افغانستان فرستاده شد.»
منابع دولت ایران و اعضای خانواده خانم غلامی تاکنون در این مورد ابراز نظری نکردهاند.
اما دوستان او و فعالان مدنی و اجتماعی به صورت گسترده در این مورد خبررسانی کرده و هشتگ «#کبری_را_برگردانیم» را در شبکههای اجتماعی به راه انداختهاند.
شیما وزوایی، روزنامهنگار و فعال اجتماعی از نخستین کسانی بود که خبر بازداشت و اخراج او از ایران را گزارش داد.
خانم وزوایی با اشاره به پوشش روزنامههای ایران از خبر اخراج کبری غلامی، در شبکه اجتماعی ایکس جمعه شب نوشت: «کبری جان فردا صفحه اول سه تا روزنامه هستی. امیدوارم تا فردا شب، همینجا، خونهی خودت، پیش ما باشی. چه خوب که روزنامهها، و البته کلی آدم دیده و نادیده، به موضوعی که مهم هم هست اهمیت دادند.»
روزنامههای شرق، پیام ما و هممیهن همه، امروز با انتشار مطالب مفصل به این موضوع پرداختهاند و اینکه چگونه «گفتمان مهاجرهراسی، مهاجرستیزی و موجهای جدید ضد افغانستانی» در ایران یک زن جوان تحصیلکرده و دارای مدارک اقامت را قربانی کرده است.
نسترن فرخه، خبرنگار روزنامه شرق در مطلب تحت عنوان «کبری به طالبان تحویل داده شد؟»، نوشته است: «هیچکس فرصت خداحافظی با او را پیدا نکرد، همه فقط یک صحنه را دیدند؛ تنها دختر اردوگاه با مردان دیگر افغانستانی، سوار بر ماشین برای رد مرز راهی جاده شدند. دوستانش شروع به التماس و درخواست از مأموران کردند، اما بیفایده بوده و شاید تا فردا کبری تحویل حکومت طالبان داده شود.»
الناز محمد، خبرنگار روزنامه هممیهن همه به نقل ازیکی از دوستان خانم غلامی نوشته است: «بهشدت دغدغه بهبود وضعیت زنان افغان بهویژه زنان نسل اول را دارد که به همین دلیل، سوادآموزی مادران را پیش میبرد. او و دوستانش یک گروه جوانان داشتند که نسل دومیها در آن بودند، در فرهنگسرای خاوران مجموعه همایشهای سالانه داشتند با مجوز که بعدها جلویش گرفته شد. در ادامه در مقطع ارشد دانشگاه الزهرا قبول شد و مجبور بود حین تحصیلش کارهای کارگری، خیاطی، تایپ و منشیگری انجام دهد چون دانشجویان افغان اگر در دانشگاه سراسری هم تحصیل کنند، باید شهریه بپردازند.»
در ماههای اخیر گزارشهای زیادی از «بدرفتاری، آزار و اذیت» مهاجران افغان در ایران منتشر شده است و در جریان مناظرات انتخابات ریاست جمهوری ایران هم نامزدان نظرات و مباحثی را در مورد مهاجران افغان در ایران و چگونگی برخورد با آنها مطرح کردند، برخی آن را «مهاجرستیزانه و ضد افغانستانیها» خواندند.
اخیرا هم گزارشهای از حمله مردم به مهاجران افغان و تلاش برای آتشزدن منازل آنها در استان فارس منتشر شد.
در هفتههای اخیر ویدیوهایی هم از تجمعات برخی شهروندان ایرانی با شعارهای تندی علیه مهاجران و پناهجوان افغان در ایران منتشر شده است.
شیما وزوایی نوشته است: «چند هفتۀ اخیر، خبرگزاریها به افزایش معنادار و چشمگیری محتوای مهاجرستیز در رسانهها اشاره کرده و منشأ آن را اکانتهای جعلی میدانند که با تِرندسازی به ذهنیتسازی برای دولت و ایجاد تنش میان ایران و طالبان مشغول هستند. موجهای فضای مجازی آن هم بدون اینکه تغییر واقعی و معناداری در حضور مهاجران افغانستانی در ایران و سیاستهای دولت دربارۀ آنها صورت گرفته باشند، معمولاً منشأ طبیعی و اجتماعی ندارند.»