داوود ناجی در کابل

	جنگ سربازان خارجی با طالبان شش سال پس از سقوط این گروه در افغانستان، هنوز شدت دارد

از ایراد این سخنان جورج بوش، رییس جمهور آمریکا و جنگ این کشور و متحدانش علیه القاعده و تروریسم که با بمباران سنگین جنگنده های غول پیکر آمریکایی و فرانسوی در شب هفتم اکتبر سال ۲۰۰۱ آغاز شد شش سال می گذرد.

آنگونه که در سخنان آقای بوش دیده می شود، هدف از این نبرد، در هم شکستن گروههای تروریستی در سراسر جهان اعلام شده بود اما آیا آمریکا بعد از شش سال به این هدفش رسیده است؟

نبرد مداوم نیروهای آمریکایی و ناتو با شورشیان طالبان افزایش روز افزون تنش ها و درگیری های خونین در پاکستان، حاکی از آن است که نباید پایان فوری برای این جنگ انتظار داشت و رخدادهای چون انفجار در متروی لندن و مادرید و تفریحگاههای شرم الشیخ و بالی که همه بعد از جنگ آمریکا و متحدانش علیه تروریسم اتفاق افتاد، نشاندهنده این است که تروریسم گسترده تر از زمانی عمل می کند که رییس جمهور بوش برای در هم شکستنش کمر بست.

اشتباه؟

پس آیا اشتباهی در کار بوده است؟ شماری از کارشناسان افغان معتقد اند که اگر نه در سطح جهانی؛ دست کم در مورد افغانستان و منطقه مبارزه با تروریسم دچار اشتباهاتی شد، از جمله اینکه حمله بر مراکز تروریستی صرفا به افغانستان محدود ماند و پایگاههای دیگر آنها در منطقه کوچکترین آسیبی ندید.

نخستین سخنان  جنگ ما علیه ترور با القاعده آغاز شده است. اما با آن پایان نمی یابد، این جنگ تا زمانی پایان نخواهد یافت که تمامی گروههای تروریستی در سطح جهان شناسایی و شکسته شوند جورج بوش

فرار القاعده

بعد از سقوط رژیم طالبان آمریکا بازداشت اسامه بن لادن، ایمن الظواهری، ملا عمر و گلبدین حکمتیار را مهم ترین اهداف خود اعلام کرد.

اما آنها هنوز زنده و فعا ل اند و این امر به معمای مبارزه علیه تروریسم تبدیل شده است.

در افغانستان گمانه زنی هایی نیز وجود دارد مبنی بر اینکه آمریکایی ها صرفا به حملات هوایی بسنده کردند و فرماندهان محلی تلاش لازم را برای دستگیری رهبران القاعده و طالبان به خرج ندادند، و یا هم با آنها تبانی کرده و زمینه را برای فرار آنها فراهم کردند.

حاجی زمان، یکی از فرماندهانی که در جنگ توره بوره سهیم بوده می گوید، حتی عده ای از فرماندهانی که دستگاه های ستلایت آمریکایی نیز در دست داشتند همراه با اسامه و ملا عمر از توره بوره فرار کردند.

او می گوید: "کسی که القاعده بود از ننگرهار و از توره بوره فرار کرد و آنها به تنهایی منطقه را ترک نکردند، با آنان تقریبا چهار – پنج فرمانده افغان موجود بود. در ماه های اخیر یک تعداد از این فرماندهان به دست نیروهای آمریکایی و پاکستانی ها بازداشت شده اند. حالا اینها می توانند که از آنان بپرسند مربوط به چه افرادی بودند و چه کسانی آنان را به افراد القاعده یکجا روان کرد."

'اسلحه آمریکایی، نگاه پاکستانی'

'مکتب اسامه'  آمریکاییان فکر می کردند که القاعده یعنی اسامه. در حالی که این اشتباه بود. او (اسامه) خود را به یک مکتب تبدیل کرده بود ژنرال داوود

یکی اینکه به گفته او اگرچه در این جنگ سلاح و امکانات آمریکایی بود اما نگاه به جنگ و مبارزه علیه تروریسم به تعبیر ژنرال داوود، نگاه پاکستانی بود.

او می گوید: "اولین اشتباه به نظر من این بود که آنها (آمریکاییها) باز هم حرف شنویی داشتند از پاکستان. باز هم عینک همان عینکی بود که افغانستان را از طریق پاکستان می دیدند. به گونه مثال پاکستان به آنان قناعت داد که طالبان و القاعده دیگر فروپاشیده اند و حالا باید روی اهداف دیگری کار شود که برای صلح و ثبات آینده افغانستان خطر است که منظورشان جبهه متحد بود."

ژنرال داوود همچنین معتقد است که آمریکاییان در آغاز با پدیده ای مثل القاعده برخورد سطحی کردند و این یکی از بزرگترین اشتباهات آنان بود.

او می گوید: "آمریکاییان فکر می کردند که القاعده یعنی اسامه. در حالی که این اشتباه بود. او (اسامه) خود را به یک مکتب تبدیل کرده بود."

گذشت شش سال گیردار نفس گیر با گروههای تروریستی در افغانستان و منطقه، عام شدن پدیده ای به نام حمله انتحاری که هراس از نا امنی را در بسیاری از نقاط جهان گسترش داده است، همه و همه نشان می دهد که در آغاز جنگ علیه تروریسم حتی، رهبران جنگ قادر نبوده اند خیلی از زوایا و پیچیدگی های مساله را ببینند.

بازگشت به صفحه افغانستان