|
قندهار در پنج سالگی سقوط طالبان | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
شهر قندهار در جنوب افغانستان، آخرين پايگاه طالبان بود که پنج سال قبل، به دست نيروهای ائتلاف ضدتروريسم به رهبری آمريکا افتاد. اين شهر مرکز حاکميت طالبان و مقر ملا محمد عمر رهبر اين گروه محسوب می شد و هنوز هم حضور طالبان مسلح در اين شهر بيشتر از ساير نقاط افغانستان محسوس است. عده ای از اعضای طالبان، بعد از سقوط اين رژيم به کشور همسايه، پاکستان فرار کردند و بخشی هم در مناطق دورافتاده افغانستان با تغيير دادن نام خود به زندگی عادی برگشتند. بعد از سقوط رژيم طالبان، فضای جديدی در قندهار ايجاد شد و اولين نشانه مشهود آن اين بود که از هرطرف صدای موسيقی به گوش می رسيد. مانند ساير نقاط افغانستان، مردم در قندهار هم ظاهراً از سقوط طالبان خوشحال به نظر می رسيدند. بر فراز برخی ساختمانهای دولتی و غيردولتی و دکانهای شخصی و حتی خانه های بعضی از مردم هم پرچم ملی افغانستان افراشته شده بود. چهره جديد، بعد از طالبان
در مدت کوتاهی پس از سقوط رژيم طالبان، حدود چهارصد موسسه امدادرسانی داخلی و خارجی در اين شهر و اطراف آن به کار آغاز کردند و يکی از بارزترين نشانه های کار بازسازی در ظرف پنج سال گذشته، بازسازی و نوسازی تقريبا تمام خيابانهای شهر قندهار است. علاوه بر آن بسياری از ساختمانهای شهر چه دولتی و چه شخصی دوباره بازسازی شد و احداث و بازارها و ساختمانهای تجاری چند طبقه باعث تغيير سريع چهره شهر قندهار شد. بازار خريد و فروش زمين رونق گرفت و کار و کسب مردم بهتر و زمينه اشتغال بيشتر شد، تا جايی که از ولايات ديگر و حتی از پاکستان هم مردم برای کار به قندهار می آمدند. علاوه بر همه اينها، تغيير بزرگ ديگر در قندهار، روی آوردن گسترده بسياری از پسران و دختران اين ولايت به مکاتب بود.
امکانات اندک برای زنان سليمه يکی از اين شاگردان است که مکتبش به آتش کشيده شد و خانواده اش هم به خاطر نگرانی از وضعيت امنيتی ديگر به او اجازه رفتن دوباره به مکتب را ندادند. سليمه اکنون در خانه به درس خواندن ادامه می دهد. اگرچه بعد از سقوط طالبان بسياری از زنان قندهار به خاطر يافتن کار از منازلشان بيرون آمدند. ولی حالا اين روند نيز کندتر شده است. امکانات کار برای زنان کمتر است و تعداد کمی از آنها در خارج از منزل به کار مشغولند. شهلا يکی از اين زنان می گويد، به دليل فقر و ناداری مجبور به کار شده است، اما از لحاظ امنيتی احساس راحتی نمی کند. بازگشت طالبان؟
حتی برخيها اکنون مانند سابق در موترهای مسافربری (اتوبوسها) ترانه های طالبان را پخش می کنند. ترانه های بدون آهنگی که با صدای اعضا و وفاداران گروه طالبان ضبط شده و بيشتر، به مفاهيمی چون "جنگ"، "جهاد" و اجرای "شريعت" مورد نظر طالبان می پردازد. شواهد زيادی نشان دهنده آن است گروه طالبان رفته رفته از قدرت بيشتری برخورددار می شود. بسياری از اهالی قندهار معتقدند که در نتيجه عملکرد دولت و جامعه جهانی که به نظر آنها نادرست بوده، عده زيادی بار ديگر به طالبان روی آورده اند. مردم می گويند که جامعه جهانی و دولت در مناطق دور افتاده کشور به اندازه کافی برای بازسازی تلاش نکرده اند و به جای اينکه روند صلح را تسريع کنند بيشتر به عملياتهای نظامی پرداخته اند و همين امر باعث سلب اعتماد و بيگانگی مردم از دولت و جامعه جهانی و در نتيجه ناامنی فزاينده شده است. صد حمله انتحاری در يک سال
اين روزها، کمتر روزی است که رسانه های خبری، گزارشی از خشونت و کشتار و انفجار در قندهار نداشته باشند. قندهار، اگرچه قندهار سابق نيست، اما مردمش مانند هميشه زنده دل و اميدوارند. اميدوار روزی که ديگر در شهرشان هرگز حمله انتحاری ديگری صورت نگيرد. حالا در قندهار هنرمندان محلی هم از اميد به خاتمه خشونت و جنگ می گويند. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||