اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

ستار سعيدی

در گزارش سازمان ملل آمده است که بسياری از مردم افغان دومين زمستان پس از سقوط طالبان را در خانه های ويران و بدون وسايل و امکانات رفاهی پشت سر می گذارند

پنجشنبه سيزدهم نوامبر، مردم افغانستان دومين سالروز سقوط حکومت طالبان به کمک نيروهای ائتلاف به رهبری آمريکا را پشت سرگذاشتند.

سازمان ملل متحد در گزارشی به همين مناسبت، اوضاع افغانستان در دومين سال پس سقوط طالبان را بررسی کرده است.

سازمان ملل متحد در گزارش خود از پيشرفتهای افغانستان در عرصه های سياسی ابراز خشنودی کرده، اما خاطرنشان ساخته است که دو سال پس فروپاشی حکومت بنيادگرای طالبان، اکثر مردم افغانستان هنوز با مشکلات اقتصادی و اجتماعی فروانی دست به گريبانند.

اين گزارش می افزايد که مردم افغانستان در حالی از دومين سالگرد سقوط تجليل می کنند که به آينده کشورشان با ديده شک می نگرند.

در بخشی از اين گزارش آمده است: "اين دومين زمستانی است که مرد افغانستان در نبود حکومت بنيادگرای طالبان سپری می کنند؛ شايد به نظر بسياری از اين مردم، تغييرات مثبت فراوانی در طول اين دوسال روی داده است، اما بسياری ديگر، اين زمستان را در خانه های ويران و بدون وسايل و امکانات رفاهی پشت سر می گذارند".

دو سال پيش، در سيزدهم نوامبر سال 2001 ميلادی، امارت اسلامی مورد ادعای گروه بنيادگرای طالبان در افغانستان، به دنبال بيش از يک ماه حملات هوايی و زمينی نيروهای ائتلاف بين المللی ضد تروريسم به رهبری ايالات متحده آمريکا سقوط کرد و به کمک اين ائتلاف، گروههايی از مجاهدين سابق به قدرت بازگشتند.

به دنبال آن و بر اساس موافقتنامه ای که در شهر بن آلمان بين گروههای مختلف افغان و سازمان ملل متحد به امضا رسيد، اداره موقت به رهبری حامد کرزی و پس آن، دولت انتقالی روی کار آمد.

از بازگشت خود پشيمانم، در افغانستان، نه امنيت هست، نه کار و سرپناهی برای زندگی

يکی از پناهندگان بازگشته به افغانستان

اکنون دو سال از فروپاشی حکومت طالبان می گذرد، سازمان ملل متحد در گزارش خود، افغانستان اين دو سال را همراه با موفقيت و ناکامی تصوير می کند.

در اين گزارش از پيشرفتهای افغانستان در عرصه های سياسی قدردانی شده است.

گزارش همچنين از موفقيتهای زنان و دختران افغان ياد کرده و در آن آمده است که دو سال پس از سقوط طالبان، زنان و دخترانی که حتی توانايی خارج شدن از منزل نداشتند، امروز در بخشهای اجتماعی و سياسی، مشغول به کار و فعاليتند.

گزارش سازمان ملل متحد می افزايد که ظرف همين مدت، نزديک به پنج ميليون دانش آموز به مدارس بازگشته اند که بخش زيادی از آنان، دخترند.

در کنار اين پيشرفتها، سازمان ملل متحد شماری از ناکاميهای دولت افغانستان و نيروهای ياری کننده آن را نيز بر می شمارد.

گزارش اين سازمان که پيشرفتهای زنان را مايه اميداری دانسته در عين حال در مورد وضعيت برخی ديگر از زنان در اين کشور اظهار نگرانی کرده است.

به باور تهيه کنندگان گزارش، وضعيت زنان در برخی مناطق افغانستان نه تنها بهبود نيافته، بلکه وخيمتر نيز شده است.

افزايش خشونت و تجاوز جنسی به زنان و زياد شدن موارد مرگ و مير مادران از نمونه هايی است که گزارش سازمان ملل متحد به آن استناد می کند.

سازمان ملل متحد همچنين در گزارش خود به مناسبت دومين سال فروپاشی حکومت طالبان به وضعيت امنيتی افغانستان نظر انداخته و تأکيد کرده که جنگ ميان گروههای رقيب در نقاط مختلف اين کشور باعث نگرانی اکثر مردم شده است.

گزارش می افزايد که حامد کرزی، رئيس دولت انتقالی افغانستان در راه اصلاحات و امنيت با چالشهای فراوانی روبروست، به گونه ای که خود وی نيز از وخامت اوضاع کشورش اظهار نگرانی کرده است.

در اين گزارش همچنين به نقل از يکی از پناهجويان افغان که بتازگی از پاکستان به کشورش آمده است: "من از بازگشت خود پشيمانم، در افغانستان، نه امنيت هست، نه کار و سرپناهی برای زندگی".

در بخش پايانی گزارش سازمان ملل متحد در مورد اوضاع سياسی، امنيتی و اجتماعی افغانستان پس از طالبان آمده است که در حالی که نزديک به دوازده هزار نيروی ائتلاف در جستجوی رهبران طالبان و القاعده اند و در کندوز و کابل نيز هزاران نيروی ياری امنيتی به دولت افغانستان در تأمين امنيت کمک می کنند، هنوز امنيت به طور کامل تأمين نشده است.