 | | | استاد سراهنگ، شيدا، رحيم بخش، آرمان زلا ند، مددی، ميرمن پروين و نينواز از شاگردان استاد اند. |
عبدالله و مريم لالوماما را در مقابل قصر درحال گوش دادن به آهنگی می يابند، پس از احوال پرسی به رهنمايی وی داخل دهليز های قصر می شوند. مريم در مورد آواز خوان آهنگ پرسيد، لالو ماما آواز خوان استاد علام حسين می نامد و دراثر تقاضای معلومات مزيد مهمانان دريچه يی در مورد می گشايد. استاد غلام حسين، در سال ۱۲۶۵ خورشيدی در کوچه ی خرابات کابل چشم به جهان گشود، او ازسن شش سالگی به هنر موسيقی علاقه داشت. هرچند پدرش با اين خواست او موافق نبود، اما با آن هم، اصرار غلام حسين سبب شد تا او را برای آموزش موسيقی به هندوستان ببرد. استاد در هندوستان نزد استادان مشهور آن کشور، چون: امام الدين سيالکو تی، پندت بها شکلا، استاد فتح علی خان موسيقی را فراگرفت و به شهرت رسيد. وی در نواختن پيانو، اکارديون، هارمونيه، دلربا، تبله و سه تار دست توانا داشت و شاگردانی چون:  | | | استاد غلام حسين در نواختن دلربا دست بلندی داشت. |
استاد سراهنگ، شيدا، رحيم بخش، آرمان و هنرمندانی آماتور، می توان از جليل زلاند، مددی، ميرمن پروين، فضل احمد نينواز و دگران نام برد. استاد غلام حسين ، در سال ۱۳۴۶ خورشيدی، در ۲۷ سرطان به عمر ۸۱ سالگی چشم از جهان پوشيد. |