 | | | اگر پياز درهوا تازه و بوجی های تاری يا ميان کاه نگهداری شود تا دير زمان فاصد نمی شود. |
در روستا های افغانستان نسبت فاصله داشتن از شهر و بازار و عدم سهولت به سبزيجات تازه، مردم ناچار به ذخيره ی مواد برای موسم زمستان می پردازند، که از آن دست يکی هم دخيره پياز است، اما برخی از بابت خراب شدن دخيره ی پياز شکايت دارند. کارشناسان زراعت، پياز را نبات نازک می خوانند که اندک بی توجهی در نگهداری و عدم تعادل درجه حرارت اتاق باعث خراب شدن آن می شود. در افغانستان دو رقم پياز کشت می شود، پياز سرخ که تنها برای پخت غذا و ديگر پياز سفيد، که هم به گونه ی خام و هم در پخت غذا بکار می رود. خراب شدن پياز در فصل سرما باعث متضرر شدن دهاقين می شود، اما برخی از دهقانان با تجربه را عقيده براين است که اگر پياز درهوای تازه، داخل بوجی های تاری يا ميان کاه نگهداری شود تا دير زمان فاصد نمی شود. اين که انجام چه روش های از خراب شدن پياز جلوگيری می کند، محمدامين بيات کارشناس امور زراعت می گويد: "اگر برگ ها نزديک به پياز قطع شود، پوست پياز باهم نمی چسپيد و مکروب های گنده کننده داخل پياز شده ، باعث خراب شدن آن می شود.  | | | در افغانستان دو نوع پياز کشت می شود پياز سرخ و سفيد. |
ابتدا قبل از انتقال به ذخيره گاه بايد حد اقل ۴ هفته پياز در مزرعه در نور آفتاب خشک شده، گاه و بيگاه مراقبت شود تا از يخزدگی در امان بماند، بعد پس از تفکيک، پياز را در سردخانه های انتقال می دهند که هوای آن در صفر درجه سانتی گريت با رطوبت ۶۰ تا ۷۰ درجه نگهدای شود، از اين رو تا ۶ ماه پياز فاصد نمی شود. |