در جهان کشور های اند، که عايداتی خوبی از سياحت به دست می آورند، مانند مصر که سالانه سياحين زيادی جهت سياحت به آن کشور می روند. در زمانه های قديم انسان ها برای برقراری ارتباط با هم و يا با خبر شدن از احوال همدگر سفری می شدند، پس از ميسر شد سهولت ها سفر شکل سيا حت را گرفت. بلال از ولايت لغمان می گويد: "سياحت به معنی سفر از يک جا به جای ديگر است، مثلا من از لغمان به باميان آمدم."  | سياحت انواع مختلف دارد  فرهنگی ، ورزشی، مذهبی، تفر يحی يا علمی که هر يک متمايز است.  |
حيدر علی باشنده ولايت باميان می گويد: "همين که به بند امير برای ميله آمدم، خود سياحت است". سياحت کلمه عربيست، که باز ديد از محل يا جايی به مقاصد مختلف معنی می دهد و سياح کسيست که عمل دوره گردی را انجام دهد. سيد سليمان سالار مسوول اداره ملی حفاظت محيط می گويد: "سياحت ممکن فرهنگی باشد، ورزشی، مذهبی، تفريحی يا علمی که هر يک مسله جداگانه است. به گونه مثال سياحت فرهنگی سياحتيست، که به منظور دريافت معلومات در مورد کلتور و رسوم و عنعنات منطقه می شود."  | توريزم و رشد اقتصادی   با آمدن سياحان به يک منطقه، زمينه کار و رشد اقتصا دی فراهم می شود.  |
در پهلوی سياح و سياحت اصطلاح" توريزم" و "توريست" هم به کار می رود، که از سوی جامعه بين الملل در سال ١٩٣٧ به کار رفت و معنی گشت و گذار را می دهد. سياحت چه ارزشی دارد؟ شاه ولی که در ولايت باميان برای سياحت آمده، می گويد: "وقتی سياحان به يک منطقه ميايند، ماليه می پردازند و امتعه همان منطقه را می خرند." ديگراين، که زمينه کار برای مردم محل مساعد شده به اقتصادی همان کشور موثر ثابت می شود. |