 | | | هدف از تعليمات اجباری جبر نه، بلکه تشويق برای فراگيری تعليمات ابتدای است. |
ترقی هر کشوری مربوط به تعليم ملت اش می باشد.افغانستان هم پس از سپری کردن سه ده جنگ سعی دارد زمينه آموزش را برای مردم مساعد سازد. از همين رو در ماده ٤٣ قانون اساسی تا دوره متوسطه، تعليم به گونه اجباری ذکر شده است. ناصر استاد در يکی از مراکز آموزشی در کابل می گويد: "هدف از تعليمات اجباری همانا تدريس به جبر نيست، بلکه تشويق برای فراگيری تعليما ت ابتدای است."سر محقيق حبيبب الله رفيع در مورد می گويد: "برای نخستين باردر قانون اساسی سال ١٣٠١ کلمه تعليمات اجباری تا صنف ششم ذکر شد چون در آن وقت مردم اطفال شان را به مکتب نمی فرستادند. همان بود که حکومت مامورين را استخدام کرده بود تا به خانه ها رفته اطفال را در مکتب شامل می کردند. آن زمان مردم به ارزش تعليم نمی فهميدند. اما در قانون اساسی حال ، تعليم تا دوره متوسطه (صنف نهم) اجباری آمده است.حکومت مجبور است تا دوره متوسطه زمينه آموزش را فراهم آرد." در ماده 26 اعلاميه حقوق بشر روی رايگان بودن تعليم ابتدايی تاکيد شده است. تعليمات حرفوی ومسلکی عمومی وتحصيلات عالی مساويانه وبنابر شايسته گی واستعداد برای همه ميسر می باشد.  | | | برای نخستين تعليمات اجباری تا صنف ششم ذکر شد، که بعد ها تا صنف نهم تجديد شد. |
حفيظ الله از شهرنوکابل می گويد: "ارزش اجباری بودن تعليم اينست تا مردم مکلف به خواندن درس بوده با استفاده از آن در زندگی خود بکوشند." تعليم نه تنها در افغانستان، بلکه در ساير ممالک حتميست، اکثرا وقتی طفلی مکتب نه رود از والدين پرسيده می شود و درصورت تکرار آنهابه محاکمه کشيده می شو ند. به گفته کارشناسان، جبری بودن تعليم در مکاتب می تواند زمينه را برای ترقی فراهم سازد. |