|
حرفهای مردم : کنوانسيون رامسر | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
پاکی محيط زيست در زندگی انسان ها و حيوانات تاثير مثبتی دارد شته و از شيوع امراض گونه گون لجلوگيری می کند. در سطح جهانی قوانينی وجود دارد، که افغانستان هم در بخش حفاظت محيط زيست شامل آن قانون است. سليمان سالار يکی از مسوولين اداره حفاظت محيط زيست افغانستان می گويد: "کنوانسيوان جهانی حفاظت دند آب (رامسر) در سال ١٩٧١ ميلادی در شهر رامسر ايران ساخته شد، که ١٠٨ کشور عضويت آن را دارد. قرارداد فوق در تمام جهان از دند آبها وجبه زار ها حفاظت کرده شکار حيوانات و پرنده ها رامنع می کند. اين کنوانسيون همچنان از کثيف شدن دندن آبها و غصب همچو زمين ها در کشور های عضو جلو گيری می کند." ولسی جرگه شورای ملی افغانستان نظر به بند پنجم ماده ٩٠ قانون اساسی کشور عضويت اين کشور را در کنوانسيون رامسر تاييد کرده است . انجينر فضل احمد که در بخش دند طبيعی (قول حشمت خان)، کار می کند در مورد می گويد:" حفاظت دندهاباعث بالارفتن سطح ذخايرآب های زير زمينی شده، محل بود و باش پرنده ها را حفظ می کند و مانع سفر آنها به جا های ديگر می شود، تا نسل آنهاازدياد يابد.
برعلاوه اين رامسر در پاکی محيط زيست کمک کرده، از آمدن سيل جلو گيری می کند وهم در منطقه، آب آشاميدنی پاک را مهيا می سازد. سيد سليمان سالار در مورد اين که مردم در حفاظت دند آب ها چه مسووليت دارند می گويد: " مردم بايد دند ها را کثيف نسازند و طوری از آنها استفاده کنند، که باعث فرار پرنده ها و ديگر موجودات زنده نه گردد." |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||