 | | | پرهيز غذايی، تطبيق دوا مطابق هدايت داکتر و کنترول وزن سهم ارزنده در کنترول شکر دارد |
گويند وقايه بهتر از تداويست، خيلی از بيماری هايست که با کنترول، از خطر و پيشرفت آن جلوگيری کرده می توانيم، چنانچه بيماری ديابت (شکر) از همين جمله است. حاجی صالح محمد از ولسوالی شيوکی، دوزاده سال بيماری شکرداشت، وی توانست با کار دهقانی، پياده گردی و استفاده از دوا، طبق توصيه داکتر درجه شکرش را کنترول کند. معاون علمی شفاخانه ابن سينا می گويد: "مريضان شکر می توانند با آله اندازه گيری شکر، هميشه درجه شکرخود را کنترول کنند. از يک وسيله اندازه گيری بايد 1 نفر استفاده کند." کسانی که آله اندازه گيری شکر ندارند با مراجعه به شفاخانه، می تواننددرجه شکر شان را چک کنند . نظر به توصيه داکتران همان طور يکه بلند بودن درجه شکر خون خطر ناک است، پايين بودن آن همسان است. غذای مناسب در کنترول شکر تا حد زيادی نقش دارد، بيمارا ن شکر بايد از خوردن نشايسته و شيرينی باب اجتناب ورزند که بيشتر در بوره و انواع شيرنی باب، برنج، نان خشک، کچالو و امثال آن پيدا می شود .  | | | بيماران شکر بايد هميشه شکر شان را کنترول کنند چرا که بلند و يائين بودن آن خطر ناک است. |
همچنان بايد از غذايی پروتين دار و چربی زياد مانند گوشت، روغن زرد و چربی حيوانی کمتر استفاده شود، اما سهم ترکاری و ميوه بايأ بلند برده شود. داکتر همدرد می گويد: "پرهيز غذايی، تطبيق دوا مطابق هدايت داکتر و کنترول وزن سهم ارزنده در کنترول شکر دارد." |