به گفته مسولين دفاترماين پاکی طی دوسال گذشته تنها درکابل حدود 90 حادثه ماين ومواد منفجرناشده به وقوع پيوست که اکثريت قربانی های اين حوادت اطفال بودند. برخی ها به اين باور اند که درشهر ها مواد منفجرناشده وجود ندارد، اما به قول فريد علمی کارمند دفتر ماين پاکی، با آلوده شدن مجدد ساحات درحوادث طبيعی هنوز هم امکان موجوديت مواد منفجره درشهر ها می رود. اطفال برگشته روی نابلدی با مشکلات مواجه می شوند، رحمت اله بازگشته ييست که اطفالش با سايرهمبازی هايشان در کنارتپه با مواد منفجرناشده تماس کرده زخمی شد ند."  |  هنگام جمع آوری کبار به ماينی کنار تپه برخورده پای راستم را از دست دادم.  حميد |
حميد سيزده ساله نيزقربانی همينگونه حادثات است، هنگام جمع آوری کبار (آهنپاره ها) به ماينی کنار تپه برخورد کرده پای راستش را از دست داد. فريدعلمی می گويد: "برگشته ها با گوش دادن به درسهای آگاهی ازماين، اخذ معلومات ازمردم محل، وکيل منطقه و تفهيم به اطفال شان، تاحدی می توانند جلو مشکلات را گيرند". طفل برگشته به اسم شعيب می گويد از پدرش درمورد محلی که مواد منفجرناشده موجود بود معلومات گرفته، حال او از رفتن دوستانش به آن محل جلوگيری می کند. مردم محل درقبال برگشته ها واطفال شان چه مسووليت دارند؟  | | | برگشته ها می توانند بااخذ معلومات ازمردم محل جلو مشکلات را گيرند". |
نورمحمد از شهر کابل به اين باور است که مردم محل باآگاه ساختن بازگشته ها از ساحات مشکوک بايد وظيفه ايمانی و وجدانی خود را ادا سازند. فريد علمی درمورد علايم ساحات مشکوک می گويد" مردم بايد در رفتن به محلاتی که گاهی ساحه جنگ ويا پوسته های نظامی بوده محتاط باشند. همچنان ازنزديک شدن به محلاتی خودداری کنند که بته های بلند روئيده يا وسايط سوخته وخانه های ويران ويا سنگ های که به رنگ های سرخ و آبی ازطرف دفاترماين پاکی رنگ شده باشند." |