|
صحت و زندگی: ايدز | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
HIV يا ويروس ايدز، مکروب است که در بدن انسان پيدا شده و قوه مدافعت انسان را کم می سازد. کلمه ايدز به معنی مجموع امراضيست که در نتيجه حمله مکروب بالای سيستم مصوو نيتی بدن انسان می باشد که آن را ضعيف ساخته و انسان را به ايدزگرفتار می سازد. ويروس ايدز باعث ضعف سيستم معافيتی بدن شده، هر مکروبی که داخل بدن شود، بدن نمی تواند در برابر آن مقاومت کند. بنابرين اندک مريضی مثل ريزش، سينه و بغل، ملاريا، محرقه، تب، زردی و غيره باعث مرگ انسان می شود.
طی سال جاری در سراسر کشور ٢٤٥واقعه مثبت ايدز ثبت گرديده و ١٠٠٠تا ٢٥٠٠٤واقعه مشکوک وجود دارد. اکنون در جهان ٤٠ مليون نفر به ايدز مبتلا اند. دليل زياد شدن اين مرض در افغانستان باز گشت مهاجرين از خارج کشور ويا هم برگشت مريضانی می باشد که جهت تداوی به بيرن از کشور رفته اند و اين بيماری را با خودشان آورده اند. به نقل از يک سايت انتر نتی سرفه های پايدار و بيشتر از يک ماه تب خال های عود کنند يا بار بار و اسهال های دوامدار نشانه های از ايدز بوده می تواند. داکتر سيف الرحمان مسوول پرو گرام ملی کنترول ايدز در مورد علايم و نشانه های ايدز می گويد: نشانه های بيماری ايدز بسيار مشحص نيست. اکثر علامات ايدز مشابه ساير بيماری ها است، مانند: خسته گی، تب، عرق شبانه، بيشتر از يک ماه گلو دردی، لاغر شدن سريع، سرفه خشک و مزمن، زخم های دهن، بندش نفس و يک نوع سرطان مخصوص جلدی.
در افغانستان تعداد کمی از مردم در مورد راه های جلو گيری از بيماری ايدز چيز های می دانند، اما داکتر سيف الرحمان می گويد: "مرض ايدز يا مکروب HIV می تواند از طريق استفاده از سرنج ها ی مشترک ىا زرق مواد مخدر با سرنج های اشتراکی، سامان جراحی، وسايل سلمانی که به خون شخص مريض ملوث باشد. همين گونه روابط جنسی غير مشروع در صورتی که خانم يا شوهر به ايدز مبتلا باشند. استفاده مشترک از برس دندان، گرفتن خون از شخص مبتلا به ايدز، به شخص سالم سرايت می کند . اگر مادری به اين بيماری مصاب باشد از طريق شير دادن به طفلش نيز سرايت می کند. اگر راه های درست جلو گيری از اين مرض را شناخته عملی کنيم خود و حانواده خود را مصوون کرده می توانيم. اما اگر کسی مبتلا به ويروس ايدز باشد دوستان، نزديکانَ و ساير مردم بايد با او رفتاری همانند انسان های سالم داشته باشند.
زيرا از نظر روانی بايد فرد نترسد و بتواند بيماری اش را به داکتر ابراز کند، تا باشد که بيماران مبتلا به ايدز خودشان را اشخاص متنفر احساس نکنند. دوکتور همچنان می گويد: برای جلو گيری از ابتلا به ايدز بايد نکات آتی را در نظر داشت : ١- هنگام پيچکاری سرنج های پيچکاريرا بايد با خود داشت و از کار مندان صحی خواسته شود تا از يک سرنج برای چند بيمار استفاده نکنند. ٢- در وقت گرفتن خون، خون بايد چک شود تا مبادا ملوث با مکروب ايدز باشد. ٣- خانم يا شوهری که مرض ايدز دارد، بايد از بيماری همسر خود اطلاع داشته باشد تابا طريقه پيشگيری لازم بتوانند از سرايت اين مرض جلو گيری کنند . ٤- از تعلقات نا مشروع و يا هم جنس بازی پرهيز شود و به جفت خود بايد وفادار بود.
٥- مرض ايدز از طريق دست دادن، يکجا نشستن، يکجا غذا خوردن، بوسيدن، آببازی و استفاده از حمام و تشناب مشترک به ديگران انتقال پيدا نمی کند. ٦- خانواده ها بايد در صورت طولانی شدن هر نوع بيماری بايد هرچه زودتر با دکتور وره کنند تا تحت بررسی و تداوی قرارگيرند. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||