رشيده يزدان پناه

مسؤلين شفاخانه صحت طفل در کابل می گويند: مننجيت دومين مرضيست که بيشتر اطفال به آن دچار می شوند، تنها درين شفاخانه روزانه حد اقل 5 طفل مبتلا به اين بيماری بستر می شوند.

مننجيت حالت التهابی يا مکروبی شدن پوش دماغ را گويند .

عدم سيستم انکشاف دماغی اطفال و داشتن مقاومت پائين بدنی، آنها را بيشتر قربانی مننجيت می گرداند، اما اين مرض به ندرت در بزرگ سالان هم ديده می شود.

مننجيت مرضی است که به شکل حمله به مريض پيدا می شود. موسم مشخص ندارد و بنابر عوامل مختلف پيدا شده می تواند.

به گفتهء داکتر نورالحق يوسفزی، در پهلوی ساير عوامل، سينه بغل های متواتر، تکرار حملات ملاريا، موجوديت مرض سل يا توبرکولوز وبيماری محرقه، هم سبب پيدا شدن مننجيت می شوند.

اين امراض مقاومت وجود را فوق العاده پائين آورده و درصورت دوامدار شدن آن، ميکروب داخل سيستم خون شده و به پوش دماغ می رسد وسبب پيدا شدن مننجيت می گردد.

علايم مننجيت!  مننجيت از يک تب شديد و سردردی آغاز شده، بعداً برای مريض استفراغ پيدا می شود و فرق اين علايم با امراض ديگر اينست که مريض از روشنی نفرت می کند و می ترسد.

عامل ديگر اين بيماری مکروب بنام Menengococ مننجوکوک ياد می شود که اطفال را مصاب می سازد.

مکروب مننجيت ساری بوده از طريق عطسه، سرفه و انتقال خون به اشخاص ديگر سرايت می کند. اما مرض مننجيت چقدر خطرناک بوده می تواند؟

داکتران به اين عقيده اند که اگر مريض مننجيت هرچه زودتر به داکتر نرسد و دورۀ تداوی اوتکميل نشود سبب کوری، کری، فلج دماغی می شود.

همچنان تکرار حملات مننجيت سبب ضربه سيستم عصبی گرديده ديوانگی بار می آرد.

به خاطر تداوی در قدم نخست ،شناخت علايم مرض ضروری است تا با ديدن آن تداوی صورت گيرد.

علايم عمده مننجيت از يک تب شديد و سردردی آغاز شده، بعداً برای مريض استفراغ پيدا می شود و فرق اين علايم با امراض ديگر اينست که مريض از روشنی نفرت می کند و می ترسد.

آغاز حمله با شخ ماندنگی گردن شروع می شود، که گردن به يک طرف قات شده و چشم ها ايستاده می مانند ومريض شکل فلج مانند را به خود می گيرد .

وقتی طفل به مننجيت دچار شود، با اندک علايم به داکتر برده شود و مريض از روشنی زياد دور نگهداشته شود

به جهت عدم سرايت مرض به ساير اطفال، ظروف نان خوری مريض بايد جدا گرديده و اطفال ديگر از او دور نگهداشته شوند.

دوره تداوی نظر به شدت مرض فرق می کند، از دوازده روز تا شش ماه يا يک سال دوام می کند که تمام دوره آن بايد مکمل شود.

اگر طفل به مننجيت دچار می شود، والدين مطابق هدايت داکتر عمل کنند و مريض را غذای مقوی و کم روغن بخورانند.

مننجيت ساريست!  مکروب مننجيت ساری بوده از طريق عطسه، سرفه و انتقال خون به اشخاص ديگر سرايت می کند.

. داکتران ميگويند: هرگاه اطفال به امراض مانند ملاريا، سينه بغل، آب چيچک و تبرکلوز يا سل ويا محرقه مبتلا می شوند و تداوی می گردند، زمينه پيدا شدن مننجيت در وجود آنها مساعد نمی شود.

اطفال که مقاومت وجود شان پائين است به خصوص اطفال سؤ تغذی مطابق هدايت داکتر بايد به آنها غذا داده شود.

مثلاً: غذای که مايعات زياد داشته باشد مانند شوربای ترکاری، حبوبات بشکل مايع پخته شد ه و از شير استفاده شود، همين گونه از هوای گرد آلوده و سرد يا گرمی زياد نگهداری شوند.

همچنان اطفال در برابر امراض مختلف واکسين شوند تا سويۀ مکروب ها در وجودشان پائين بيايد.