Струга е позната по „ѓомлезецот“

СЛУШАЈТЕ ГО ПРИЛОГОТ

Под вршник или на струшки сач, неколку часа е потребно да се дојде до крајниот производ, јавува Мики Трајковски.

Правејки го кашаникот, времето побргу и’ минува пеејќи ги песните од нејзината младост:

-„Кашата само со сол и вода и ништо друго, тоа било од порано, и така е. Сега почнаа во ново време и масло да фрлаат и кисела вода и точно си го правам како баба ми и мајка ми што си го правеа, со сол и вода и кашата да биде не многу слаба, не дебела, туку средна - онака. И се работи онака, со дрвена лажица.“

Десетина литри каша се потребни за дваесет кори кои на врел оган под вршник и на премногу висока температура се печат околу 2 часа и потоа се сечат.

Иванка ја прашавме која е тајната на добриот рецепт?

-„Во подготвувањето и во огнот. Ако не ги потпечиш губите (корите), убо да бидат, розеви, секој кат што ќе ја потпечиш од бела станува розева, тоа е тајната, и после секој пласт се делит. Тоа е финтата.“

Безброј анегдоти се поврзани со овој специјалитет.

Мајстори на вистинското ѓомлезе има се’ помалку, вели Иванка, која правиот рецепт го научила од својата баба и’ и затоа сака истиот да го пренесе на своите најблиски:

-„Старите претежно ќе велеа: дури не се испотиш не е благ, и затоа треба да се испотош повеке и така ќе ти биди повкусен ѓомлезецот.“

Ѓомлезето е највкусно со домашно кисело млеко а се’ повеќе се нуди и по рестораните и хотелите.