بیش از ۸۰ نماینده حزب کارگر بریتانیا خواهان استعفای نخست‌وزیر شده‌اند؛ استارمر گفته کنار نمی‌رود

تصویری از نخست وزیر، کی‌یر استارمر در حالی که عینک خود را با هر دو دستش درست می‌کند. دو طرف او دو بیرغ بریتانیا دیده می‌شود

منبع تصویر، PA Media

زمان مطالعه: ۲ دقیقه

در پی افزایش فشارها بر کی‌یر استارمر، نخست وزیر بریتانیا، برسر نتیجه انتخابات شوراهای محلی برای کناره‌گیری از سمت نخست‌وزیری، سه معاون وزیر حکومت از مقام خود استعفا دادند.

جس فیلیپس، معاون وزیر در امور حفاظت و پیش‌گیری، الکس دیویس-جونز، معاون وزیر در امور قضایی، و میاتا فاهنبوله، معاون وزیر در امور توسعه انرژی از حکومت کنار رفته‌اند.

آقای استارمر در جلسه هفتگی کابینه که پیش‌تر برگزار شد، اعلام کرد که قصد استعفا ندارد و با به چالش کشیدن رقبای احتمالی، از آن‌ها خواست تا اگر جرئت دارند، به‌طور رسمی جایگاه او را به عنوان رهبر حزب کارگر به چالش بکشند.

تاکنون هیچ نماینده‌ای به‌صورت رسمی برای رقابت با استارمر اقدام نکرده است؛ حرکتی که طبق قوانین حزب، مستلزم حمایت ۸۱ همکار یا ۲۰ درصد از نمایندگان حزب کارگر در مجلس است.

پس از این جلسه، متحدان کلیدی او از جمله استیو رید، وزیر مسکن، و پت مک‌فادن، وزیر کار و بازنشستگی، به خبرنگاران گفتند که همچنان از استارمر حمایت می‌کنند.

وضعیت فعلی حزب چگونه است؟

کابینه حزب کارگر، نخست وزیر و برخی وزرا در تصویر دیده می‌شوند

منبع تصویر، Pool/Getty Images

هرچند چندین وزیر حمایت خود را از نخست‌وزیر اعلام کرده‌اند، اما بیش از ۸۰ نماینده حزب کارگر خواهان استعفای آقای استارمر شده‌اند.

شبانه محمود، وزیر داخله، در میان وزرای کابینه است که از نخست‌وزیر می‌خواهند جدول زمانی کناره‌گیری خود را تعیین کند.

آنجلا رینر (معاون سابق نخست‌وزیر) محتمل‌ترین گزینه برای رقابت با استارمر در میان نمایندگان حزب شناخته می‌شود.

وس استریتینگ، وزیر صحت که از رقبای احتمالی رهبری محسوب می‌شود، هنگام ترک داونینگ استریت (مقر نخست‌وزیری) هیچ پاسخی به خبرنگاران نداد.

اندی برنهام، شهردار منچستر، نیز از حمایت‌هایی برخوردار است، اما برای شرکت در رقابت رهبری ابتدا باید نماینده مجلس شود که این موضوع، روند رقابت را طولانی‌تر می‌کند.

جنی چپمن، یکی دیگر از متحدان استارمر در وزارت خارجه، اذعان کرد که «بحث‌هایی» درباره رهبری او در جریان است، اما به خبرنگاران گفت که در جلسه کابینه، هیچ وزیری مستقیما او را به چالش نکشیده است.

ماجرا از کجا شروع شد؟

نخست‌وزیر روز دوشنبه در تلاشی برای تثبیت موقعیت خود، سخنرانی «عجولانه‌ای» ایراد کرد. اما به نظر می‌رسد این اقدام نتیجه معکوس داشته است؛ چرا که در ساعات پس از آن، تعداد نمایندگانی که خواهان برکناری او هستند، به‌طور مداوم افزایش یافته است.

جنجال پس از نتایج ضعیف حزب کارگر در انتخابات هفته گذشته آغاز شد؛ جایی که این حزب تقریبا ۱۵۰۰ کرسی شورای شهر را در سراسر انگلستان از دست داد. همچنین حزب کارگر در ولز از قدرت کنار زده شد و بدترین نتیجه تاریخ خود را در انتخابات پارلمانی اسکاتلند به ثبت رساند.

این انتخابات به عنوان آزمونی کلیدی برای رهبری استارمر تلقی می‌شد؛ آن هم در شرایطی که نظرسنجی‌ها وضعیت وخیمی را نشان می‌دهند و تصمیم او برای انتصاب پیتر مندلسون به عنوان سفیر در امریکا، جنجال‌های زیادی برانگیخته و باعث شده برخی نمایندگان در درایت و قضاوت او تردید کنند.

بزرگ‌ترین جنجال پیتر مندلسون مربوط به ارتباطاتش با جفری اپستین، سرمایه‌دار امریکایی متهم به جرایم جنسی، می‌شود.