Directions and transportation Listening (Higher)

A chairde, an mhí seo chuaigh thart, shocraigh mo dhaidí dul chun na Fraince ar saoire seachtaine. Ní raibh mé ag dúil leis mar tá cónaí orainn i dTír Chonaill agus is turas fada é ach sin mar a bhí! Níl aerfort Dhún na nGall ach míle ó theach s’againne agus mar sin d’eitil muid go Baile Átha Cliath. Bhí an radharcra dochreidte agus níor mhair an turas ach fiche bomaite. Dúirt mo dhaidí go raibh sé saor go leor fosta. Nuair a shroich muid Baile Átha Cliath, bhí gluaisteán curtha in áirithe ag mo mhamaí agus thiomáin muid caol díreach chuig an óstán ar imeall na cathrach. An mhaidin dár gcionn, thaistil muid go cuan Ros Láir chun an bád farantóireachta a fháil go Le Havre. Cé go raibh an turas cairr fadálach, a mhalairt a bhí fíor fán turas báid. Bhain mé an-sult as mar bhí cuid mhór le déanamh. Tugadh béile deas dúinn, shiúil muid thart ar an bhád agus bhí idirlíon ann, mar sin bhí muid ábalta amharc ar scannáin ar an taibléad. Caithfidh mé a rá gur thaitin an turas liom. Ní raibh sé chomh holc agus a shíl mé. Ar an taobh eile den scéal, áfach, bhí tinneas ar mo mhamaí agus níor chodail sí néal le dhá lá, bhí trua agam di. Ach má tá sibh ag smaoineamh ar thuras chun na Fraince, mholfainn go mór an t-eitleán agus an bád farantóireachta. Ádh mór agus bain sult as bhur laethanta saoire!