Жинсий зўравонлик: 'Зўрланганимни, ҳатто, сезмаган ҳам эдимʼ
"Буни ўзимнинг хатойимдек ҳис қилган эдим - ўша тундан олдин у менга ёқиб қолганди"
Муаллиф шахсининг сир қолишини истайди
Мен уни университет атрофида бир неча бор кўрган эдим. У кўркам ва ақлли эди. Одамлар у ҳақида гўё машҳур юлдузни тилга олаётгандек гапирар эдилар. Олти ойча бурун унинг бир дўсти билан танишиб қолгандим, аммо ўзи билан деярли гаплашмаган эдим. Ҳар кўрганимда юзидан нур таралаётгандек туйиларди. У доим дунё оёғим остида, деб ўйлайдиган кибор дўстлари билан юрар эди.
Университетдаги учинчи йилим эди. Имтиҳонларни топшириб бўлгандим ва кейинги ҳаётимни қандай ўтказиш борасида бош қотирадиган вақт аллақачон келганди. Ўша йили ёз жуда иссиқ ўтганди. Ҳар куни ёмғир ёғармикан, деган умидда уйғонардим, аммо осмон ҳам томчисидан қизғонарди.
Биз ҳаммамиз ётоқхонадан зиёфатга кетишга тайёрланаётган эдик. Деярли икки ҳафтадан бери бирор тун кўнгилхушликсиз ўтмаётганди. Шундай тунларнинг бирида ўша воқеа юз берди.
Зиёфат шаҳар ташқарисидаги махфий бир жойда ташкилланган эди. Бизга қандай кийим кийиш лозимлиги, у ерга яна қандай одамлар келиши ва вақтни тушунтирдилар.
У ерга икки энг яқин дўстим билан бордим. Етиб борганимизда дўстларим наркотик қабул қилишаётган экан, мен ҳам уларга қўшилдим. Бироз кукун ҳидладим. Олдин ҳам бир-икки марта бу ишни қилиб кўргандим. У ерда танишларимдан бошқа ҳеч ким йўқлиги ўзим учун ортиқча эркинликни эп кўришимга ундаганди.
Дўстлар билан тинмай рақсга тушдик. Шунда кўзимнинг бир қири унга тушди. У мен томон аста ўйнаб кела бошлади ва менга бирга ичишни таклиф қилди.
Кейинроқ ўзимга келиб атрофга қарасам, майса устида ётибман. Ичкаридан мусиқанинг овози элас келиб турар эди. Майсани шудринг босганди. Шундагина устимда кимдир борлиги ва у мени зўрлаётганини сезиб қолдим. Танам эса совуқдан тарашадек қотиб қолган эди. Бу туш эмас эди. Мен устимдаги ким эканлигини кўрдим. Бутун вужудим музлаб кетди - у қандай қилиб бу ишни қилиши мумкин? Мен уни танирдим, ҳамма уни танирди. Сизга яқин бўлган одамлар бундай ёввойи ишга қўл урмайди. Мендан нима ўтдию, у устимда бу иш билан бир туки қимирламай, бемалол шуғулланар эди?
«Бугундан бошлаб, нима бўлишига қарамай, сени ўйнашим, деб ҳисоблайман,» деди у паст, дағал овозда. Олдин уни эшитганимда овози анчайин майин эди. Энди эса қутурган ҳайвонга ўхшаб қолган эди.
Овозим умуман чиқмади. Худди ичкаридан чиқаётган мусиқа сасидек у ҳам заиф эди. Унга бас қилишини айтмоқчи бўлганимда тилим танглайимга ёпишиб қолди. Устимдан итариб туширмоқчи бўлиб типирчилаганимда эса у менга бор оғирлигини ташлаб олди. Сўнг мени мажбурлаб, оғзимга яқинлик қилди. Бу ҳолат бир неча соат давом этгандек туйилди менга.
Гўё жоним танамни тарк этган, учиб юрган руҳим ҳаммасини юқоридан кузатиб тургандек эди.
Аста тонг ота бошлади. Билмадим, соат эрталабки 5 эдими ёки 6. Танамда қандайдир хотиржамлик пайдо бўлди. Қоронғида вақт ҳам тўхтаб қолгандек туйилганди.
«Қаршилик қилма, фойдаси йўқ,» пичирладим ўзимга ўзим. Шундай сўзлар билан ўзимни овута бошладим. Ишини қилиб бўлгандан кейин у устимдан туриб, шимини юқорига тортдида, бир сўз айтмасдан кетиб қолди.
Оёқларим бир-бирига чалкашиб, ҳануз давом этаётган зиёфатга қайтдим. Дўстларим ҳали ҳам рақсни тўхтатмаган экан. Такси олиб, уйга қайтдик. Бўлган воқеа ҳақида уларга оғиз очмадим, қаерда эдинг, деб ҳеч ким сўрамади ҳам.
Мен зўрланган эдим, аммо у нарсани зўрланиш дея қабул қилолмасдим ҳам.
Нима қилиш лозимлигини яхши билардим - полиция, одамларга бу ҳақида айтиш керак эди - лекин ўша куни ҳаддан зиёд ичганим, уят жойларим бемалол кўринадиган даражада калта кўйлак кийганим ёки наркотик қабул қилганим учун ўзимни айблашлари мумкинлигидан қўрқдим. Айтсам, улар у билан қандай ёлғиз қолганимни сўрашар, буни эса ўзим ҳам эслолмасдим. Ичаётган нарсангга нимадир қўшиб қўйдими, деб сўрашарди. Мен эса шундай ўйлашим, аммо бунга ишончим комил эмаслигини билдирган бўлардим.
Бу мудҳиш воқеа менинг айбим туфайли рўй бермаганини яхши тушунардим, лекин ҳеч ким сўзларимга ишонмаслигидан чўчирдим. Сўроққа тутилишни истамадим. Бунга тайёр эмасдим. Агар вақт орқага қайтганда эди, ҳеч иккиланмай бу ҳақида полицияга арз қилардим. Бироқ бундай қилмадим. Бугунги кунда Англия ва Уэлсдаги жинсий зўравонликка учраган аёлларнинг 85 фоизи ҳам мен каби сукут сақлашни афзал билмоқда.
Мен зиёфатга боргандим, шунга мос кийингандим ва одамлар эътиборини ўзимга тортишни истагандим. 23 ёшда, ёлғиз эдим. Мен бирор жиноятга қўл урмадим, лекин ўзимнинг таҳқирланишимга ўзим йўл очиб бердим. Зўрланганимни ичимда зўрға тан олдим.
Ўшандан бери орадан етти йил ўтибди. Ҳозир ҳаракатларингни бошқара олмайдиган аҳволда бўлсанг, кимнингдир секс сўраб қилган таклифига рад жавоби бериш лозимлигини яхши биламан. Етти йил олдин менга бу таклифни беришмаган, розилигимни кутиб ҳам ўтиришмаган эди.
Қонунга кўра, жинсий алоқа икки томонлама розилик асосида кечиши ва шахслар бу розиликни бериш вақтида лаёқатли ҳолда бўлиши зарур. Мен ҳеч кимга устимга чиқиб, зўравонлик қилиши учун рухсат бермаган эдим.
Агар ичкилик ёки наркотик таъсири остида сархуш бўлсангиз - худди мен каби - ҳеч қачон онгли қарор қабул қила олмайсиз. Розилик бера олмайдиган аҳволдаги шахс билан жинсий алоқага киришиш - зўрлашга тенг.
Бу оддий ҳақиқатни ўша пайтдаёқ ич-ичимдан ҳис қилгандим. Зўрланиш дея аталмиш жараён эса жуда секин ва оғриқли кечади. «Зўрлаш» сўзини баланд овозда айтишга кўниккунимча бир неча йил кетди. Ҳалигача бу сўздан нафратланаман.
Бу вақт ичида ҳаёлимдан «агар шундай бўлганда…» деб бошланувчи саволлар шунчалик кўп ўтдики, улар ўша воқеа давомида ўзимнинг шахсий масъулиятимга беэътибор бўлганимни бот-бот эслатар, гўё ўзимни суд залида тургандек тасаввур қилар эдим.
Стереотиплар зўрланган аёлни ҳамон номус ва махфийлик ёпинчиғи билан ўраб келмоқда. Болалигимизда ота-онамиз кўчадаги безорилардан эҳтиёт бўлиш, қоронғи кўчаларда ҳушёрликни йўқотмаслик ва уйга ҳеч қачон ёлғиз қайтмаслик кераклигини ўргатишади. Биз эса Англия ва Уэлсдаги зўрлаш ҳолатларининг атиги 10 фоизигина кўчадаги бегоналар томонидан содир этилишини билсакда, уйга оёғимизни қўлга олиб шошамиз, кўчаларда тинмай атрофга аланглаймиз, бирор кимса йўқлигини қайта-қайта текшириб кўрамиз. Аёлларнинг катта қисми эса бегоналар эмас, балки танишлар ва яқинлар томонидан зўрланади.
Зўрланган бўлсам ҳам, бу воқеани ёдга олганимда ичимдан айбдорлик ва иснод ҳисси ўтарди. Айни шу туфайли у ҳақида ҳеч кимга бир оғиз сўзламай келдим. Мен жиноятчини таниганим учун бу иш зўрлаш бўлганини қабул қилишга қийналдим. Бу ўзимнинг хатойимдек ҳис қилган эдим, ўша тундан олдин у менга ёқиб қолганди. У қоронғи тунда буталар ичидан писмайиб чиқиб келиб, менга ташланган бегона эмас эди.
Ўша тун менинг алоқаларим ва руҳий барқарорлигимга қаттиқ таъсир қилди. Энди-энди зўравонликка дучор бўлганимни ўзим тан ола бошладим. Ҳозирда мустаҳкам ишқий муносабатдаман ва айнан шу муносабат ичимдагини ташқарига чиқаришга ундади.
#MeToo ҳаракати орқали юзага чиққан турли аёлларнинг тақдирини ўқиб, ўзимни ҳадеб иснодда қолган, деб ҳисоблашни тўхтатиш зарурлигини англаб етдим.
Бировларнинг устига мажбуран чиқиб олиб, нафсни қондиришнинг ҳеч қандай ғалати жойи йўқ, деб ўйлайдиган кимсаларни ҳеч қачон тушуна олмайман, лекин бир нарсани аниқ биламанки, ҳеч ким зўрланиш ёки таҳқирланишни чин дилдан истамайди.
Сени нима кийганинг, ичганинг ёки нимадир чекканинг зўрланиш учун баҳона бўла олмайди. Зўрлаш учун жавобгарлик фақатгина уни амалга оширган шахснинг гарданида қолади.
BBCUZBEK.COM билан Telegram орқали +44 7858860002 номери билан боғланинг.
Telegram каналимиз: https://t.me/bbcuzbek
