หายนะโภปาล : 35 ปี หลังเหตุก๊าซพิษรั่วไหลคร่ากว่า 3,000 ชีวิตในอินเดีย กับภาพความทุกข์ยากของเหยื่อที่รอดชีวิต

โรงงานยูเนียนคาร์ไบด์ ในเมืองโภปาล ของอินเดีย

ที่มาของภาพ, Judah Passow

35 ปีผ่านมาแล้ว นับตั้งแต่ผู้คนหลายพันคนในเมืองโภปาลเสียชีวิตจากเหตุก๊าซพิษรั่วไหลจากโรงงานเคมียูเนียนคาร์ไบด์

ในช่วงเวลา 24 ชั่วโมงแรกหลังเกิดเหตุ คาดว่า มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 3,000 คน และผู้คนอีกหลายพันคนได้รับผลกระทบตามมาหลังจากนั้น ทำให้เหตุการณ์นี้กลายเป็นหายนะทางด้านอุตสาหกรรมที่เลวร้ายที่สุดในโลก

ชาวบ้านหลายพันคนล้มป่วยด้วยโรคปอดร้ายแรง และหลายคนต้องกลายเป็นคนพิการไปตลอดชีวิต

จูดาห์ พัสโซว์ ช่างภาพอาชีพ ได้ถ่ายภาพผู้ที่ได้รับผลกระทบจากโรงงานเคมีดังกล่าวที่ยังคงมีชีวิตอยู่

คนไข้เข้ารับการเอกซเรย์ที่โรงพยาบาลชาคีร์ อาลี ข่าน (Shakir Ali Khan hospital)

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, คนไข้คนหนึ่งเข้ารับการเอกซเรย์ที่โรงพยาบาลชาคีร์ อาลี ข่าน (Shakir Ali Khan hospital) เพื่อดูปัญหาเกี่ยวกับระบบทางเดินหายใจ ในตอนที่เป็นเด็ก เขาได้รับก๊าซพิษที่เกิดจากการระเบิดของโรงงาน
แพทย์ที่โรงพยาบาลมะเร็งจิรายุ ในเมืองโภปาล ตรวจคนไข้ที่อาศัยอยู่ใกล้กับโรงงานที่ถูกทิ้งร้าง

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, นักรณรงค์ระบุว่า มีผู้เสียชีวิตจากผลกระทบของก๊าซพิษรั่วเกือบ 20,000 คน หลายยังคงมีรอยแผลจากเหตุการณ์ครั้งนั้น
ชาวบ้านในย่านบลูมูน

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, ชาวบ้านในย่านบลูมูน ที่อยู่นอกกำแพงโรงงานเคมีที่ถูกทิ้งร้าง ในปี 1984 มีผู้คนมากกว่า 550,000 คน อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ คิดเป็น 2 ใน 3 ของประชากรในเมืองโภปาลในขณะนั้น
สายยางที่ส่งน้ำไปยังบ้านเรือนของผู้ที่อาศัยอยู่ใกล้กับโรงงานที่ถูกทิ้งร้าง

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, การจ่ายน้ำเพื่อการอุปโภคบริโภคต้องทำผ่านท่อ เพราะนักวิทยาศาสตร์และนักรณรงค์เชื่อว่า สารเคมีบางชนิดยังคงรั่วไหลลงสู่พื้นดินและน้ำบาดาล
นิชา (ซ้าย) และเพื่อนของเธอ ที่คลินิกกายภาพบำบัดชินการีทรัสต์ ในเมืองโภปาล

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, เหยื่อหลายรายระบุว่า ยังคงมีเด็กที่เกิดมาพิการ เพราะผลกระทบจากก๊าซรั่ว
ประชี ชุก เข้ารับการทำกายภาพบำบัด

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, ประชี ชุก สมองพิการและมีปัญหาด้านพัฒนาการทางจิต เนื่องจาก แม่ของเธอได้รับก๊าซพิษในคืนวันที่เกิดเหตุระเบิด
บำบัดด้วยไอน้ำ

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, การบำบัดด้วยไอน้ำ ที่คลินิกซัมบาฟนา ทรัสต์ (Sambhavna Trust clinic) ในเมืองโภปาล ซึ่งรักษาเหยื่อด้วยอายุรเวท ซึ่งเป็นการรักษาแบบแผนโบราณของอินเดีย
ภาพประทับรอยฝ่ามือของเด็ก ๆ ที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกกายภาพบำบัดชินการี ทรัสต์ (Chingari Trust physical-therapy clinic) ในเมืองโภปาล

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, ภาพประทับรอยฝ่ามือของเด็ก ๆ ที่เข้ารับการรักษาที่คลินิกกายภาพบำบัดชินการี ทรัสต์ (Chingari Trust physical-therapy clinic) ในเมืองโภปาล สำหรับผู้ที่มีอาการรุนแรงเฉียบพลัน
เด็กนักเรียนที่โรงเรียนประถมแห่งหนึ่งในย่านโอริยา

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, เด็กนักเรียนกำลังเล่นกันที่โรงเรียนประถมในย่านโอริยา ในเมืองโภปาล ซึ่งสร้างขึ้นด้วยเงินสนับสนุนจากมูลนิธิโดมินีค ลาปิแอร์ (Dominique Lapierre foundation) มูลนิธิแห่งนี้ยังใช้ผลกำไรจากการขายหนังสือเรื่อง Five Past Midnight in Bhopal (อาจแปลเป็นไทยได้ว่า เวลา ตี 5 ในเมืองโภปาล) เขียนโดยลาปิแอร์ และฆาเวียร์ โมโร ในการสนับสนุนคลินิกซัมบาฟนา (Sambhavna clinic) ด้วย
นักเรียนที่โรงเรียนประถมในย่านโอริยา

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, อนาคตของโรงเรียนแห่งนี้ยังไม่มีความแน่นอน
ผู้ประท้วงเดินขบวนไปตามท้องถนนในเมืองโภปาล เพื่อรำลึกครบรอบ 34 ปี ของหายนะโรงงานเคมียูเนียนคาร์ไบด์

ที่มาของภาพ, Judah Passow

คำบรรยายภาพ, มีการจ่ายเงินชดเชยให้กับเหยื่อแล้ว หลังจากการไกล่เกลี่ยในชั้นศาลสูงสุดของอินเดียในปี 1989 แต่ผู้คนจำนวนมากเห็นว่า ยังควรมีการจ่ายเงินชดเชยเพิ่มเติม และทำความสะอาดพื้นที่ โดยเมื่อปีที่แล้ว ผู้ประท้วงได้เดินขบวนไปตามถนนหลายสายในเมืองโภปาลเพื่อรำลึกครบรอบ 34 ปีของหายนภัยครั้งนั้น

ภาพทุกภาพถ่ายโดยจูดาห์ พัสโซว์