นมแม่ กับ คำแนะนำสำหรับมือใหม่

ฉันเข้าชั้นเรียนเตรียมตัวก่อนที่จะคลอดลูก ฉันได้ลองเล่นกับเต้านมถักจากไหมพรม ฉันซื้อเสื้อชั้นในสำหรับเลี้ยงลูกไว้ ฉันพร้อมอย่างเต็มที่ที่จะเลี้ยงลูกด้วยนมแม่

แต่หลังจากคลอดลูกได้ 2 วัน นมจากเต้านมของฉันก็ยังออกมาไม่กี่หยด ฉันลองนวด กินอาหารที่มีมันเยอะ ๆ ดื่มนมวัวเป็นแกลลอน ๆ พอถึงวันที่ 3 พยาบาลผดุงครรภ์ที่มาเยี่ยมฉัน ก็สั่งให้ฉันกลับไปที่โรงพยาบาล เพราะลูกหิวนมมาก

มันยาก

ตอนที่พวกเขาให้ฉันใช้เครื่องปั๊มนมที่โรงพยาบาล แทนที่จะมีน้ำนมไหลออกมา กลับเป็นเลือด

"เกิดอะไรขึ้นกับฉัน ร่างกายของฉันปฏิเสธการเป็นแม่หรือ" ฉันคิดกับตัวเอง ปรากฏว่า ลูกน้อยของฉันพยายามดูดให้น้ำนมออกมาแรงเกินไป จนหัวนมของฉันปริออก

ฉันควรได้รู้ว่า น้ำนมแม่ไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ มันเป็นกระบวนการของการลองผิดลองถูก พอลองทำไปเรื่อย ๆ ก็จะทำได้ดีขึ้น แล้วก็ยังมีเคล็ดลับอีกหลายอย่างที่ช่วยได้ แต่การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเสมอไป แล้วก็อาจทำให้เกิดความเจ็บปวดขึ้นได้ด้วย

มันโดดเดี่ยว

เมื่อร่างกายฉันเริ่มปรับตัวเข้ากับความเป็นจริงได้ ฉันก็เริ่มให้ลูกกินนมจากอก ฉันเหนื่อยจนเหงื่อท่วมตัว แทบไม่มีเวลานอน ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอาบน้ำ หรือส่องกระจก เมื่อคิดจะออกไปข้างนอกก็กลัวว่า "เพื่อนบ้านจะคิดยังไง เพื่อนจะคิดยังไง"

สถานที่ที่โปรดปรานที่สุดกลายเป็นที่ที่ไปไม่ได้ เพราะฉันรู้สึกไม่สะดวกใจที่จะให้นมลูกในที่สาธารณะ ฉันตื่นกลางดึก อยู่กับลูกเพียงลำพัง รู้สึกเหมือนตัดขาดจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง คล้ายกับการเข้าใกล้อาการซึมเศร้าหลังการคลอดลูก โดยที่ไม่มีใครเข้ามาช่วยเหลือเลย

ฉันควรได้รู้ว่า การดูแลตัวเองเป็นเรื่องสำคัญ ไม่น้อยไปกว่าการเลี้ยงลูก แม่ที่ได้พักผ่อนและมีสุขภาพดีย่อมดีกว่าแม่ที่มีความกังวลและมีสุขภาพทรุดโทรมซึมเศร้า

ความรู้สึกผิดไม่หายไปไหน

ตอนที่มีการให้นมผงกับลูกครั้งแรกที่โรงพยาบาล ลูกหลับยาวไปหลายชั่วโมง ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉันคิดในใจว่า ถ้าฉันต้องการนอนพัก ฉันคงจะให้ลูกกินนมผงแทนการให้นมลูก

ผ่านไปไม่นาน ฉันก็รู้สึกผิดอย่างมาก นมผงทำให้มีคราบขาวที่ลิ้นของลูก กลิ่นของมันน่าสะอิดสะเอียน และดูไม่เป็นธรรมชาติ มันเหมือนกับว่า ฉันเอาอาหารขยะให้ลูกกินแทนที่จะเป็นน้ำนมของแม่ที่มีสารอาหารครบถ้วนและรสชาติดี

ทุกครั้งที่เริ่มโอนอ่อนผ่อนปรนให้ตัวเอง ฉันก็จะรู้สึกผิด "ฉันควรพยายามให้มากกว่านี้ ไม่ต้องนอนพักเพิ่ม 1 ชั่วโมงหรอก"

ฉันควรได้รู้ว่า ความรู้สึกผิดไม่หายไปไหน แต่มันก็ไม่สมเหตุสมผลเช่นกัน ทุกคนจะต้องพิจารณาว่า แต่ละวันมีกิจวัตรอะไรบ้าง แล้วคิดว่า อะไรเหมาะกับตัวเองที่สุด การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ใช่หรือไม่

คุณทำอะไรไม่ได้ นอกจากรู้สึกผิด มันคือคำสาปของการเป็นแม่ที่มีความรับผิดชอบ ไม่ใช่แม่ที่แย่

ได้รับความช่วยเหลือ

การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เป็นอุตสาหกรรมมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ เพียงแค่ลูกสะอึกเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็มีสินค้าที่พร้อมแก้ปัญหาให้คุณควักกระเป๋าจ่าย เพื่อแลกกับความเบาใจลง

ขณะที่กำลังมองหายาที่ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวบ้าน ฉันพบว่า มีแถวชั้นวางของที่ตั้งขึ้นมาใหม่เต็มไปด้วยสินค้าหลากหลายตั้งแต่ ที่ทำความอบอุ่นให้เต้านมกลิ่นลาเวนเดอร์ที่สามารถเอาเข้าเตาไมโครเวฟได้ ไปจนถึงครีมทาหัวนมลดความเจ็บ

แต่ยาที่สำคัญที่สุดของฉันก็คือ การเข้ารับการฝึกหัดการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ และการได้รับความช่วยเหลือจากผู้ที่มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญ

ฉันควรได้รู้ว่า ไม่ได้มีฉันเพียงลำพังที่เผชิญกับปัญหาในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ เมื่อคุณเผชิญกับปัญหา สิ่งที่คุณควรทำมากที่สุดคือ ขอความช่วยเหลือและการสนับสนุน

การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เป็นทางเลือกหนึ่ง ฉันคิดว่า มันควรเป็นทางเลือกแรก แต่ถ้าทำไม่ได้หรือไม่อยากเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ก็ไม่ได้ทำให้คุณเป็นแม่ที่แย่